Gníomhartha 23
23
Caibidil XXIII
Pól ina sheasamh i láthair na chómhairle: cómhrún eadar na h-Iúdaigh é chur chun báis. Cuirtear ar shiubhal go Caesarea é.
1Agus ag dearcadh do Phól ar an chómhairle, dubhairt sé: A fheara, agus a bhráithre, rinne mhise seirbhís do Dhia le coinsias mhaith ar fad go dtí an lá indiu.
2Agus d’órduigh Ananias, uachtarán na sagart, dóbhtha sin a bhí ina seasamh le n-a thaoibh, é a bhualadh san bhéal.
3Annsin dubhairt Pól leis: Buailfidh Dia thusa, a bhalla aoldaithte. Óir an suidheann tú a thabhairt bhreitheamhnais orm-sa do néir an dlighe, agus an dtugann tú órdughadh mé a bhualadh i n-aghaidh an dlighe?
4Agus dubhairt na daoine a bhí ina seasamh annsin: An bhfuil tusa ag cáineadh árdshagart Dé?
5Agus dubhairt Pól: Ní raibh a fhios agam, a bhráithre, gurab é uachtarán na sagart é. Óir tá scríobhtha: Ní cháinfidh tú prionnsa do phobail.#Ecs. 22, 28.
6Agus ó bhí a fhios ag Pól go raibh cuid acu ina Sadducaigh, agus an chuid eile ina bhFairisínigh, scairt sé amach san chómhairle: A fheara, agus a bhráithre, is Fairisíneach, agus mac le Fairisínigh mise:#Pilip. 3, 5. is fá dhóchas agus fá eiséirghe na marbh atáthar mo cheistuighadh.
7Agus nuair a dubhairt sé sin, d’éirigh achrann eadar na Fairisínigh agus na Sadducaigh: agus roinneadh an sluagh.
8Óir deir na Sadducaigh nach mbíonn eiséirghe ann,#Mait. 22, 23. ná aingeal, ná spiorad: acht admhuigheann na Fairisínigh iad sin araon.
9Agus d’éirigh callán mór ann. Agus d’éirigh cuid de na Fairisínigh a thabhairt catha, agus dubhairt: Ní fhaghamuid olc ar bit san duine seo: cad é, má labhair spiorad, nó aingeal leis?
10Agus tráth d’éirigh achrann mór ann, ar eagla go strócaidís Pól as a chéile, d’órduigh an ceann feadhain do na saighdiuirí dul síos, agus é bhreith uatha, agus a thabhairt isteach san champa.
11Agus an oidhche ina dhiaidh sin, sheasuigh an Tighearna ag a thaoibh, agus dubhairt: Bíodh misneach agat: óir mar rinne tú fiadhnaise damh i n-Ierusalem, is mar sin is, éigean duit fiadhnaise a dhéanamh fosta san Róimh.
12Agus nuair a tháinic an lá, chruinnigh cuid de na h-Iúdaigh i gcionn a chéile, agus cheangail siad iadh féin faoi mhionna, ag rádh, nach gcaithfidís biadh ná deoch, nó go marbhaidís Pól.
13Agus bhí ós cionn dhaichead fear ann, a rinne an connradh ceilge sin:
14Agus tháinic siad chuig uachtaráin na sagart agus na seanóirí, agus dubhairt: Mhionnuigheamar le móid gan aon nídh a bhlaiseadh, nó go marbhamuid Pól.
15Anois, dá bhrígh sin, cuirigidh-se, mar aon leis an chómhairle, i n-iúl do’n chionn feadhain é thabhairt amach chugaibh, amhail agus dá mba mhian libh eolas níos iomláine dh’fhagháil fá dtaoibh de. Agus sul a dtigidh sé fhad libh, tá sinne ullamh chun é a mharbhadh.
16Nuair a chuala mac dheirbhshiúr Phóil fá’n cheilg, tháinic sé, agus chuaidh isteach san champa gur innis do Phól.
17Agus ghoir Pól chuige duine de na ceanntúirí, agus dubhairt: Tabhair an t-óigfhear seo chuig an cionn feadhain, óir tá rud éigin aige le h-innse dó.
18Agus ghá bhreith leis dó-san, thug sé go dtí an ceann feadhain é, agus dubhairt: D’iarr an príosúnach Pól orm an t-óigfhear seo a thabhairt chugat, mar go bhfuil rud éigin aige le rádh leat.
19Agus ghá bhreit leis ar ghreim láimhe do’n chionn feadhain, chuaidh sé i leat taoibh leis, agus d’fhiafruigh de: Cad é tá agat le h-innse damh?
20Agus dubhairt seisean: Tá socair ag na h-Iúdaigh iarraidh ort-sa Pól a thabhairt amach chun na cómhairle i mbárach, amhail agus dá mbéadh siad ar tí tuairisc éigin níos iomláine air a chuartughadh:
21Acht ná creid thusa iad, óir tá ós cionn dhaicheadh fear acu ag déanamh luigheacháin roimhe, agus cheangail siad iad féin faoi mhionna gan biadh ná deoch a chaitheamh nó go marbhaidís é: agus tá siad ullamh anois, ag feitheamh le do gheallamhaint-se.
22Ar an adhbhar sin, leig an ceann feadhain an t-óigfhear chun siubhail, agus chros sé air innse do dhuine ar bith gur chuir sé na neithe sin i n-iúl dó féin.
23Agus ghoir sé beirt cheanntúir chuige, agus dubhairt leo: Ullmhuighigidh fá choinne na tríomhadh h-uaire de’n oidhche dhá chéad saighdiuir le dul go Caesarea, agus deich agus trí fichid marcach, agus bá chéad lannaire:
24Agus faghaigidh beithidhigh, go gcuiridh siad Pól a mharcaidheacht, agus go dtugaidh siad slán é go dtí an t-uachtarán Felics.
25(Óir bhí eagla air go mb’fhéidir go ndéanadh na h-Iúdaigh é d’fhuadach agus a mharbhadh, agus go gcuirtí bréag air féin ina dhiaidh sin, amhail agus dá mbéadh sé ar tí airgead a ghlacadh).
26Agus scríobh sé litir a raibh seo inntí: Sláinte ó Chluad Lisias chuig an uachtarán ró-oirdhearc Felics.
27Rug na h-Iúdaigh ar an fhear seo, agus bhí siad ar tí a mharbhadh, nuair a tháinic mise ortha le h-arm, agus sciob mé uatha é, ar a thuigbheáil damh gur Rómhánach é:
28Agus d’fhonn fios d’fhagháil ar an choir a bhí dá cur ina leith acu, thug mé chun a gcómhairle é.
29Agus fuair mé amach gur fá cheisteanna a ndlighe féin a bhí siad a chionntughadh, acht gan aon choir ann a thuill bás ná geimhleacha.
30Agus nuair a h-innseadh damh fá luigheachán a bhí dá ullmhughadh acu roimhe, chuir mé chugat-sa é, agus d’fhuagair mé fosta do lucht a chionntuighthe a gcás a chur ós do chómhair-se. Slán agat.
31Ar an adhbhar sin, thug na saighdhiuirí leo Pól, dho réir mar h-órduigheadh dóibh, agus threoruigh siad san oidhche go h-Antipatris é.
32Agus lá ar n-a bhárach leig siad uatha na marcaigh le dul leis, agus phill siad chun an champa.
33Agus nuair a tháinic siad-san go Caesarea, agus thug siad an litir do’n uachtarán, chuir siad Pól ina sheasamh ós a chómhair fosta.
34Agus nuair a bhí sí léighte aige, agus d’fhiafruigh sé cé an chúige arbh as dó: agus nuair a thuig sé gurbh as Cilicia dó:
35Dubhairt sé: Éistfidh mé leat, nuair a thiocfas lucht do chionntuighthe. Agus d’órduigh sé é a chongbháil i gcúirt Ioruaid.
Currently Selected:
Gníomhartha 23: ASN1943
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland
Gníomhartha 23
23
Caibidil XXIII
Pól ina sheasamh i láthair na chómhairle: cómhrún eadar na h-Iúdaigh é chur chun báis. Cuirtear ar shiubhal go Caesarea é.
1Agus ag dearcadh do Phól ar an chómhairle, dubhairt sé: A fheara, agus a bhráithre, rinne mhise seirbhís do Dhia le coinsias mhaith ar fad go dtí an lá indiu.
2Agus d’órduigh Ananias, uachtarán na sagart, dóbhtha sin a bhí ina seasamh le n-a thaoibh, é a bhualadh san bhéal.
3Annsin dubhairt Pól leis: Buailfidh Dia thusa, a bhalla aoldaithte. Óir an suidheann tú a thabhairt bhreitheamhnais orm-sa do néir an dlighe, agus an dtugann tú órdughadh mé a bhualadh i n-aghaidh an dlighe?
4Agus dubhairt na daoine a bhí ina seasamh annsin: An bhfuil tusa ag cáineadh árdshagart Dé?
5Agus dubhairt Pól: Ní raibh a fhios agam, a bhráithre, gurab é uachtarán na sagart é. Óir tá scríobhtha: Ní cháinfidh tú prionnsa do phobail.#Ecs. 22, 28.
6Agus ó bhí a fhios ag Pól go raibh cuid acu ina Sadducaigh, agus an chuid eile ina bhFairisínigh, scairt sé amach san chómhairle: A fheara, agus a bhráithre, is Fairisíneach, agus mac le Fairisínigh mise:#Pilip. 3, 5. is fá dhóchas agus fá eiséirghe na marbh atáthar mo cheistuighadh.
7Agus nuair a dubhairt sé sin, d’éirigh achrann eadar na Fairisínigh agus na Sadducaigh: agus roinneadh an sluagh.
8Óir deir na Sadducaigh nach mbíonn eiséirghe ann,#Mait. 22, 23. ná aingeal, ná spiorad: acht admhuigheann na Fairisínigh iad sin araon.
9Agus d’éirigh callán mór ann. Agus d’éirigh cuid de na Fairisínigh a thabhairt catha, agus dubhairt: Ní fhaghamuid olc ar bit san duine seo: cad é, má labhair spiorad, nó aingeal leis?
10Agus tráth d’éirigh achrann mór ann, ar eagla go strócaidís Pól as a chéile, d’órduigh an ceann feadhain do na saighdiuirí dul síos, agus é bhreith uatha, agus a thabhairt isteach san champa.
11Agus an oidhche ina dhiaidh sin, sheasuigh an Tighearna ag a thaoibh, agus dubhairt: Bíodh misneach agat: óir mar rinne tú fiadhnaise damh i n-Ierusalem, is mar sin is, éigean duit fiadhnaise a dhéanamh fosta san Róimh.
12Agus nuair a tháinic an lá, chruinnigh cuid de na h-Iúdaigh i gcionn a chéile, agus cheangail siad iadh féin faoi mhionna, ag rádh, nach gcaithfidís biadh ná deoch, nó go marbhaidís Pól.
13Agus bhí ós cionn dhaichead fear ann, a rinne an connradh ceilge sin:
14Agus tháinic siad chuig uachtaráin na sagart agus na seanóirí, agus dubhairt: Mhionnuigheamar le móid gan aon nídh a bhlaiseadh, nó go marbhamuid Pól.
15Anois, dá bhrígh sin, cuirigidh-se, mar aon leis an chómhairle, i n-iúl do’n chionn feadhain é thabhairt amach chugaibh, amhail agus dá mba mhian libh eolas níos iomláine dh’fhagháil fá dtaoibh de. Agus sul a dtigidh sé fhad libh, tá sinne ullamh chun é a mharbhadh.
16Nuair a chuala mac dheirbhshiúr Phóil fá’n cheilg, tháinic sé, agus chuaidh isteach san champa gur innis do Phól.
17Agus ghoir Pól chuige duine de na ceanntúirí, agus dubhairt: Tabhair an t-óigfhear seo chuig an cionn feadhain, óir tá rud éigin aige le h-innse dó.
18Agus ghá bhreith leis dó-san, thug sé go dtí an ceann feadhain é, agus dubhairt: D’iarr an príosúnach Pól orm an t-óigfhear seo a thabhairt chugat, mar go bhfuil rud éigin aige le rádh leat.
19Agus ghá bhreit leis ar ghreim láimhe do’n chionn feadhain, chuaidh sé i leat taoibh leis, agus d’fhiafruigh de: Cad é tá agat le h-innse damh?
20Agus dubhairt seisean: Tá socair ag na h-Iúdaigh iarraidh ort-sa Pól a thabhairt amach chun na cómhairle i mbárach, amhail agus dá mbéadh siad ar tí tuairisc éigin níos iomláine air a chuartughadh:
21Acht ná creid thusa iad, óir tá ós cionn dhaicheadh fear acu ag déanamh luigheacháin roimhe, agus cheangail siad iad féin faoi mhionna gan biadh ná deoch a chaitheamh nó go marbhaidís é: agus tá siad ullamh anois, ag feitheamh le do gheallamhaint-se.
22Ar an adhbhar sin, leig an ceann feadhain an t-óigfhear chun siubhail, agus chros sé air innse do dhuine ar bith gur chuir sé na neithe sin i n-iúl dó féin.
23Agus ghoir sé beirt cheanntúir chuige, agus dubhairt leo: Ullmhuighigidh fá choinne na tríomhadh h-uaire de’n oidhche dhá chéad saighdiuir le dul go Caesarea, agus deich agus trí fichid marcach, agus bá chéad lannaire:
24Agus faghaigidh beithidhigh, go gcuiridh siad Pól a mharcaidheacht, agus go dtugaidh siad slán é go dtí an t-uachtarán Felics.
25(Óir bhí eagla air go mb’fhéidir go ndéanadh na h-Iúdaigh é d’fhuadach agus a mharbhadh, agus go gcuirtí bréag air féin ina dhiaidh sin, amhail agus dá mbéadh sé ar tí airgead a ghlacadh).
26Agus scríobh sé litir a raibh seo inntí: Sláinte ó Chluad Lisias chuig an uachtarán ró-oirdhearc Felics.
27Rug na h-Iúdaigh ar an fhear seo, agus bhí siad ar tí a mharbhadh, nuair a tháinic mise ortha le h-arm, agus sciob mé uatha é, ar a thuigbheáil damh gur Rómhánach é:
28Agus d’fhonn fios d’fhagháil ar an choir a bhí dá cur ina leith acu, thug mé chun a gcómhairle é.
29Agus fuair mé amach gur fá cheisteanna a ndlighe féin a bhí siad a chionntughadh, acht gan aon choir ann a thuill bás ná geimhleacha.
30Agus nuair a h-innseadh damh fá luigheachán a bhí dá ullmhughadh acu roimhe, chuir mé chugat-sa é, agus d’fhuagair mé fosta do lucht a chionntuighthe a gcás a chur ós do chómhair-se. Slán agat.
31Ar an adhbhar sin, thug na saighdhiuirí leo Pól, dho réir mar h-órduigheadh dóibh, agus threoruigh siad san oidhche go h-Antipatris é.
32Agus lá ar n-a bhárach leig siad uatha na marcaigh le dul leis, agus phill siad chun an champa.
33Agus nuair a tháinic siad-san go Caesarea, agus thug siad an litir do’n uachtarán, chuir siad Pól ina sheasamh ós a chómhair fosta.
34Agus nuair a bhí sí léighte aige, agus d’fhiafruigh sé cé an chúige arbh as dó: agus nuair a thuig sé gurbh as Cilicia dó:
35Dubhairt sé: Éistfidh mé leat, nuair a thiocfas lucht do chionntuighthe. Agus d’órduigh sé é a chongbháil i gcúirt Ioruaid.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland