Psalm 62
62
1Däm Väasenja. No Jedutun. Een Psalm von David.
2Blooss opp Gott vetrut stell miene Seel, von am kjemt miene Radunk.
3Blooss hee es mien Fels un miene Radunk, miene huage Burjch; ekj woa nich väl wanken.
4Woo lang well jie jäajen eenen Maun aunjriepen, jie aula am dolrieten aus eene äwahenjende Waunt, eene aunjestade Mia?
5See plonen blooss, am von siene Hecht too schmieten; see ha Wooljefaulen aun de Läajes; met äarem Mul säajnen see, un en äarem Ennalichen flieekjen see. (Sela)
6Blooss opp Gott vetrut stell miene Seel, dan von am kjemt miene Hopninj.
7Blooss hee es mien Fels un miene Radunk, miene huage Burjch; ekj woa nich wanken.
8Opp Gott rut mien Heil un miene Iea; de Fels miene Krauft, miene Tooflucht, es en Gott.
9Vetrut opp am aule Tiet, oo Volkj! Schedd jun Hoat ver am ut! Gott es onse Tooflucht. (Sela)
10Blooss Frodem sent de Menschensäns, Läajes de Mannasäns. Opp de Wichtschiew gonen see nohecht, see sent aula toop leichta aus een Frodem.
11Vetrut nich opp Jewault, un sat nich iedle Hopninj opp Raup; wan daut Rikjtum waust, soo sat jun Hoat nich doaropp.
12Eenmol haft Gott jerät, twee Mol ha ekj dit jehieet, daut de Macht bie Gott es.
13Un dien, oo Har, es de Jnod; dan du vejeltst eenem jiedrem no sienem Woakj.
Currently Selected:
Psalm 62: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
