Psalm 147
147
1Loft däm Harn! Dan daut es goot, onsem Gott too besinjen; dan daut es leeftolich, daut jeziemt sikj Loffjesank.
2De Har but Jerusalem, de Vejoagte Israels saumelt hee.
3Dee doa heelt, dee jebroaknen Hoates sent, un äare Wunden vebinjt; 4dee doa talt de Zol de Stierns, dee aule nant met Nomen.
5Groot es ons Har, un rikj aun Krauft; siene Ensecht haft kjeene Mot.
6De Har helt de Älendje opprajcht; hee drekjt de Gottloose bat aune Ieed.
7Stemmt däm Harn een Dankleet aun, sinjt Psalmen onsem Gott met de Hoap!
8Am, dee de Himmel met Wolkjen bedakjt, dee Räajen fa de Ieed reed moakt, dee Grauss opp de Boaj waussen lat; 9dee däm Vee sien Fooda jeft, de junge Kraujen, dee doa roopen.
10Hee haft nich Lost aun de Pieed äare Krauft, noch Jefaulen aun däm Maun siene Been.
11De Har haft Jefaulen aun dän, dee am ferchten, aun dän, dee opp siene Jnod hopen.
12Riem, Jerusalem, däm Harn! Low Zion, dienen Gott!
13Dan hee haft de Dooarijel faust jemoakt, haft diene Kjinja jesäajent en diene Medd; 14hee, dee en diene Jrensen Fräd jeft, die saut moakt met däm Fat vom Weit; 15dee sienen Befäl opp de Ieed schekjt: Sea schwind rant sien Wuat; 16dee Schnee jeft aus Woll, Riep aus Ausch streit; 17dee sien Ies schmitt aus Brocken: Wäa kaun bestonen ver sienem Frost?
18Hee schekjt sien Wuat un see schmelten; hee lat sien Wint blosen: Daut rant daut Wota.
19Hee vekjindicht Jakob sien Wuat, Israel siene Sazungen un siene Rajchte.
20Kjeenem Volkj haft hee aulsoo jedonen; un de Rajchte, see ha dee nich jekjant. Loft däm Harn!
Currently Selected:
Psalm 147: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
