YouVersion Logo
Search Icon

Psalm 140

140
1Däm Väasenja. Een Psalm von David.
2Rad mie, Har, von däm beesen Mensch; fa däm Maun de Jewault deit bewoa mie!
3Dee em Hoat Boosheit väahaft, un jieda Dach Kjrich aunräajt!
4See schoape äare Tungen aus eene Schlang; Ottajeft es unja äare Leppen! (Sela)
5Bewoa mie, Har, fa de Henj de Gottloose, fa däm Maun dee Jewault deit, bewoa mie, dee daut wellen, miene Schräd toom Faul brinjen!
6De Stolte ha mie heimlich eene Schlenj un Strenj toom faulen jelajcht, een Nat jespaunt aune Sied vom Stich, see ha mie Faulen jestalt. - (Sela)
7Ekj säd toom Harn: Du best mien Gott (El)! Nemm too Uaren, Har, de Stemm von mienem Bedden!
8Gott, de Har, es de Krauft miene Radinj; du hast mien Haupt bedakjt aum Kaumfdach.
9Lot nich too, Har, de Janka dee Gottloose, lot sien Väahaben nich jelinjen: See wudden sikj erhäwen. (Sela)
10Dee äare Kjap, dee mie omrinje, daut Onheil von äare Leppen bedakjt an!
11Muchten brennende Kole opp an rauf faule! Em Fia schmitt hee an, en Wotastreem, daut see nich oppstonen!
12De Maun met eene beese Tung woat nich fauststonen em Launt; de Maun de Jewault deit - daut Beese mucht am joagen bat toom Faul!
13Ekj weet, daut de Har utfieren woat de Rajchtsach de Älendje, daut Rajcht de Oame.
14Jo, de Jerajchte woaren dienen Nomen lowen, de Opprechtje woaren ver dienem Aunjesecht wonen.

Currently Selected:

Psalm 140: PBJHF

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in