Psalm 119
119
1Jlekjseelich, dee oppem Wajch onschuldich sent, dee doa em Jesaz Gottes waundlen.
2Jlekjseelich, dee siene Zeijnise bewoaren, dee am von gaunzem Hoaten sieekjen.
3Dee uk kjeen Orrajcht doonen, en siene Wäaj waundlen!
4Du hast diene Väaschreften jeboden, om dee emma too beoobachten.
5Oo daut miene Wäaj jerajcht wieren, {Hi.11,13} om diene Sazungen too beoobachten!
6Dan woa ekj nich beschämt woaren, wan ekj acht ha opp aule diene Jebooten.
7Met opprechtjen Hoaten woa ekj die danken, wan ekj de Rajchte diene Jerajchtichkjeit jelieet ha.
8Ekj woa diene Sazungen beoobachten; velot mie nich gaunz un goa.
9Wuaderch woat een Jinjlinkj sienen Stich en Reinheit waundlen? Endäm hee sikj no dienem Wuat bewoat.
10Met mienem gaunzen Hoaten ha ekj die jesocht: Lot mie nich auferre von diene Jebooten!
11En mienem Hoaten ha ekj dien Wuat bewoat, om daut ekj nich jäajen die sindj.
12Jeloft best du Har! Lia mie diene Sazungen!
13Met miene Leppen ha ekj aule diene Rajchte ut dienem Mul vetalt.
14Aun däm Wajch diene Zeijnise ha ekj mie jefreit aus äwa aulem Rikjtum.
15Äwa diene Väaschreften well ekj denkjen un achthabe opp diene Stiej.
16Aun diene Sazungen ha ekj miene Lost; dien Wuat woa ekj nich vejäten.
17Doo goodet aun dienem Kjnajcht, soo woa ekj läwen; un ekj well dien Wuat bewoaren.
18Moak miene Uagen op, doamet ekj en dienem Jesaz Wunda see.
19Ekj sie een Framda em Launt, vestäakj diene Jebooten nich fa mie.
20Miene Seel es aule Tiet veräwe (veklunjt) vom Velangen no diene Rajchte.
21Du hast de Äwamootje jeschelt, de Vefluchte, dee auferre von diene Jebooten.
22Nemm von mie Schmach un Veachtunk! Dan diene Zeijnise ha ekj bewoat.
23Uk Ferschten setten un beräden sikj jäajen mie, dien Kjnajcht denkjt äwa diene Sazungen.
24Diene Zeijnise sent uk miene Freid, miene Rotjäwa.
25Miene Seel backt aum Stoff; beläw mie no dienem Wuat!
26Miene Wäaj ha ekj vetalt, un du hast mie erhieet; lia mie diene Sazungen!
27Lot mie däm Wajch met diene Väaschreften vestonen, un denkjen well ekj äwa diene Wunda.
28Miene Seel verant fa Truarichkjeit en Tronen; recht mie opp no dienem Wuat!
29Drei von mie auf däm Wajch de Läajes un bejnodij mie met dienem Jesaz!
30Ekj ha däm Wajch de Woarheit erwält, ha ver mie jestalt diene Rajchte.
31Ekj hool aun diene Zeijnise; Har, lot mie nich beschämt woaren.
32Oppem Wajch diene Jebooten woa ekj ranen, wan du mienem Hoaten Rum jemoakt haben woascht.
33Lia mie, Har, däm Wajch no diene Sazungen, un ekj well am bat aum Enj bewoaren.
34Jeff mie Ensecht, un ekj well dien Jesaz bewoaren un daut hoolen von gaunzem Hoaten.
35Lot mie opp däm Stich diena Jebooten waundlen! Dan aun am ha ekj miene Lost.
36Neij mien Hoat no diene Zeijnise un nich nom Jewenst!
37Drei miene Uagen auf, daut see Iedlet nich seenen! Beläw mie en diene Wäaj!
38Bestädij dienem Kjnajcht diene Vespräakjungen, dee diene Forcht leeft!
39Drei miene Schmach auf, dee ekj fercht! Dan diene Rajchte sent goot.
40Kjikj, ekj velang no diene Väaschreften; beläw mie en diene Jerajchtichkjeit!
41Un lot äwa mie komen diene Jnod, Har, diene Radunk no dienem Vespräakjen!
42Soo woa ekj Auntwuat jäwen däm, dee mie Vespott; dan ekj vetru opp dien Wuat.
43Un nemm mienem Mul nich gaunz wajch daut Wuat de Woarheit! Dan ekj hop opp diene Rajchte.
44Un hoolen well ekj dien Jesaz bestendich, emma un eewich.
45Un ekj woa waundlen em wiedem Rum; dan no diene Väaschreften ha ekj jetracht.
46Un ver Kjennichs well ekj räden von diene Zeijnise un mie nich schämen.
47Un ekj woa miene Freid haben aun diene Jebooten, dee ekj leef ha.
48Un woa miene Henj opphäwen no diene Jebooten, dee ekj leef ha; un äwa diene Sazungen well ekj denkjen.
49Jedenkj aun daut Wuat aun dienem Kjnajcht, opp däm du mie hast hopen loten!
50Dit es mien Troost en mienem Älent, daut diene Vespräakjungen mie beläwt haben.
51De Frajche ha mie äwa aule Mot vespott; von dienem Jesaz sie ekj nich aufjegonen.
52Ekj jedocht, Har, diene Rajchte von oole Tieden häa, un ekj treest mie.
53Oajagluaje haft mie jepakt wäajen de Gottloose, dee dien Jesaz veloten.
54Diene Sazungen sent mien Jesank jewast em Hus miene Piljareis.
55De Nacht ha ekj aun dienen Nomen jedocht, Har, un ekj ha dien Jesaz jehoolen.
56Daut es mie passieet, wiels ekj diene Väaschreften bewoat ha.
57Mien Deel es de Har, ha ekj jesajcht, diene Wieed too bewoaren.
58Von gaunzem Hoaten ha ekj die jebedd; sie mie jnädich no dienem Vespräakjen!
59Ekj ha miene Wäaj äwadocht, un miene Feet jedreit no diene Zeijnise.
60Ekj ha nich jesiemt un spood mie, diene Jebooten too hoolen.
61De Faslen de Gottloose ha mie omjäft, dien Jesaz ha ekj nich vejäten.
62Om Meddanacht sto ekj opp, om die too danken wäajen de Rajchte diene Jerajchtichkjeit.
63Ekj sie een Frint aun aule, dee die ferchten, un dee, dee diene Väaschreften befoljen.
64Von diene Jnod, Har, es de Ieed erfelt; lia mie diene Sazungen!
65Du hast Goodet jedonen aun dienem Kjnajcht, Har, no dienem Wuat.
66Goode Ensecht un Erkjantnis lia mie; dan ekj ha diene Jebooten jejleeft.
67Iea ekj jedeemooticht wort, errd ekj, oba nu bewoa ekj dien Wuat.
68Du best goot un deist Goots; lia mie diene Sazungen.
69Läajes ha de Stolte jäajen mie utjedocht; ekj bewoa diene Väaschreften von gaunzem Hoaten.
70Äa Hoat es dikj jeworden aus Fat; ekj ha miene Lost aun dienem Jesaz.
71Daut es goot fa mie, daut ekj jedeemooticht wort, doamet ekj diene Sazungen lieed.
72Bäta es mie daut Jesaz ut dienem Mul aus 1000-de von Golt un Selwa.
73Diene Henj ha mie jemoakt un jeschauft; jeff mie Ensecht, un ekj well diene Jebooten lieren.
74Dee die ferchten, woaren mie seenen un sikj freien; dan ekj ha opp dien Wuat jehopt.
75Ekj weet, Har, daut diene Jerechten jerajcht sent un daut du mie jedeemooticht hast en Tru.
76Lot doch diene Jnod mie toom Troost sennen, no dienem Tosajen aun dienem Kjnajcht!
77Lot diene Erboarmungen äwa mie komen, soo woa ekj läwen; dan dien Jesaz es miene Lost.
78Lot de Stolte beschämt woaren; dan see ha mie onen Grunt Orrajcht jedonen: Ekj denkj äwa diene Väaschreften.
79Lot sikj no mie dreien, dee die ferchten un dee diene Zeijnise kjanen!
80Lot mien Hoat onschuldich sennen en diene Sazungen, doamet ekj nich beschämt woa!
81Miene Seel velangt no diene Radunk, ekj hop opp dien Wuat.
82Miene Uagen schmachten no dienem Wuat, endäm ekj saj: Wanea woascht du mie treesten?
83Dan aus een Schlauch em Ruak sie ekj jeworden; diene Sazungen ha ekj nich vejäten.
84Wooväl woaren de Doag von dienem Kjnajcht sennen? Wanea woascht du Jerecht eewen aun miene Vefolja?
85De Stolte ha mie Kule jegroft, dee, dee nich no dienem Jesaz sent.
86Aule diene Jebooten sent Tru. See ha mie vefolcht onen Grunt: Halp mie!
87Doa fäld weinich, soo hauden see mie oppe Ieed venicht; oba ekj ha diene Väaschreften nich veloten.
88Beläw mie no diene Jnod, un ekj well daut Zeichnis ut dienem Mul bewoaren.
89En Eewichkjeit, Har, steit dien Wuat faust en dee Himmel; 90von Jeschlajcht too Jeschlajcht blift diene Tru; du hast de Ieed faustjestalt, un see steit.
91No diene Veordninj stonen see vondoag doa, dan aule Dinj deenen die.
92Wia nich dien Jesaz miene Lost jewast, dan wia ekj omjekomen en mienem Älent.
93Opp eewich woa ekj diene Väaschreften nich vejäten, dan derch an hast du mie beläwt.
94Ekj sie diena, rad mie! Dan ekj ha no diene Väaschreften jetracht.
95De Gottloose ha opp mie jeluat, om mie omtobrinjen; ekj acht opp diene Zeijnise.
96Von aule Vollkomenheit ha ekj een Enj jeseenen; doch dien Jeboot es sea wiet.
97Woo leew ekj dien Jesaz! Daut es mien Denkjen däm gaunzen Dach.
98Weisa aus miene Fiend muaken mie diene Jebooten, dan emma sent see bie mie.
99Ekj sie veständja aus aule miene Liera, dan diene Zeijnise sent mien Denkjen.
100Ekj ha mea Ensecht aus de Oole, dan diene Väaschreften ha ekj bewoat.
101Von jiedrem beesen Stich ha ekj miene Feet trigjjehoolen, doamet ekj dien Wuat bewoa.
102Ekj sie nich von diene Rajchte aufjegonen, dan du, du hast mie jelieet.
103Woo seet sent mienem Bähn diene Wieed, mea aus Honnich mienem Mul!
104Ut diene Väaschreften kjriee ekj Ensecht; doarom hauss ekj jiedrem Stich de Läajes.
105Dien Wuat es Licht fa mienem Foot un Licht fa mienem Stich.
106Ekj ha jeschwuaren un hool daut, too beoobachten de Rajchte von diene Jerajchtichkjeit.
107Ekj sie äwa de Mot jedeemooticht; Har, beläw mie no dienem Wuat!
108Lot die doch wooljefaulen, Har, de friewelje Opfa ut mienem Mul, un lia mie diene Rajchte!
109Mien Läwen es emma en miene Haunt, oba dien Jesaz ha ekj nich vejäten.
110De Gottloose ha mie eene Schlenj jelajcht, oba von diene Väaschreften sie ekj nich aufjeert.
111Diene Zeijnise ha ekj mie aus Oawgoot opp eewich jenomen, dan see sent de Freid fa mien Hoat.
112Ekj ha mien Hoat jeneicht, diene Sazungen to doonen eewich bat aum Enj.
113Dee Dobbelhoatje hauss ekj, un ekj leew dien Jesaz.
114Mien Vestäakj un mien Schilt best du; opp dien Wuat vetru ekj.
115Got von mie, jie Iebel doonende: Ekj well de Jebooten von mienem Gott bewoaren.
116Unjastett mie no dienem Wuat, soo woa ekj läwen; un lot mie nich beschämt woaren en miene Hopninj!
117Unjastett mie, soo woa ekj jerat woaren; un ekj well emma opp diene Sazungen kjikjen.
118Du hast aule veacht, dee von diene Sazungen auferre; dan Läajes es äa Droch.
119Aus Ausch hast du wajchjeriemt aule Gottloose de Ieed; doarom leew ekj diene Zeijnise.
120Ver dienem Schrakj schaudat mien Fleesch, un ekj enjst mie fa dienem Jerecht.
121Ekj ha Rajcht un Jerajchtichkjeit jeeeft; äwalot mie nich miene Bedrenja.
122Sie Birj fa dienem Kjnajcht toom Gooden; lot de Stolte mie nich bedrenjen!
123Miene Uagen schmachten no dienem Heil un no dienem Wuat diene Jerajchtichkjeit.
124Haundel met dienem Kjnajcht no diene Jnod, un lia mie diene Sazungen!
125Ekj sie dien Kjnajcht, jeff mie Ensecht, soo woa ekj diene Zeijnise erkjanen.
126Daut es Tiet fa däm Harn too haundlen: See ha dien Jesaz jebroaken.
127Doarom leew ekj diene Jebooten mea aus Golt un reinet Golt;
128Doarom hool ekj aule diene Väaschreften fa rajcht; jiedrem Läajeswajch hauss ekj.
129Wundaboa sent diene Zeijnise, doarom bewoat dee miene Seel.
130Daut Opmoaken von dienem Wuat jeft Licht, un jeft Ensecht däm Eenfeltjen.
131Ekj ha mien Mul wiet opjemoakt un lekjmuld, dan ekj ha velangen no diene Jebooten.
132Drei die no mie un sie mie jnädich, no dee äa Rajcht, dee dienen Nomen leewen!
133Moak miene Schräd faust en dienem Wuat, un lot kjeen Orrajcht mie beharschen!
134Erlees mie von de Bedrekjung de Menschen, un ekj well diene Väaschreften beoobachten.
135Lot dien Aunjesecht schienen äwa dienen Kjnajcht, un lia mie diene Sazungen!
136Wotastreem ranen ut miene Uagen rauf, wiels see dien Jesaz nich hoolen.
137Du best Jerajcht, Har, un jerajcht sent diene Jerechten.
138Du hast en Jerajchtichkjeit diene Zeijnise jeboden un en woarhauftje Tru.
139Vetäajt haft mie mien Iewa, dan miene Bedrenja ha diene Wieed vejäten.
140Sea rein es dien Wuat, un dien Kjnajcht haft daut leef.
141Jerinj un veacht sie ekj; diene Väaschreft ha ekj nich vejäten.
142Diene Jerajchtichkjeit es eene eewje Jerajchtichkjeit, un dien Jesaz es Woarheit.
143Angst un Bedrenkjnis ha mie errieekjt; diene Jebooten sent miene Lost.
144Jerajchtichkjeit sent diene Zeijnise opp eewich; jeff mie Ensecht, soo woa ekj läwen.
145Von gaunzem Hoaten ha ekj jeroopt; erhia mie, Har! Ekj well diene Sazungen beoobachten.
146No die roopt ekj, rad mie! Un ekj well diene Zeijnise bewoaren.
147Verrem Morjenschemma kaum ekj un ha jeschräajen; opp dien Wuat ha ekj mie veloten.
148Miene Uagen sent de Nachtwoak veropp jekomen, om äwa dien Wuat too denkjen.
149Hea miene Stemm no diene Jnod; Har, beläw mie no diene Rajchte!
150Noda jekomen sent dee, dee Schaundboarem nojoagen; see sent wiet auf von dienem Jesaz.
151Du best dichtbie, Har; un aule diene Jebooten sent Woarheit.
152Von oole Tieden häa ha ekj ut diene Zeijnise jewist, daut du an jejrindet hast opp eewich.
153See aun mien Älent un moak mie frie! Dan dien Jesaz ha ekj nich vejäten.
154Fiea mien Rajchtstriet un erlees mie! Beläw mie no diene Zeijnise!
155De Radunk es wiet auf vonne Gottloose, dan no diene Sazungen trachten see nich.
156Väl sent diene Erboarmungen, Har; beläw mie no diene Rajchte!
157Väl sent miene Vefolja un miene Bedrenja; von diene Zeijnise sie ekj nich aufjegonen.
158De Truloose ha ekj jeseenen, un daut äakjelt mie aun, wiels see dien Wuat nich beachten.
159Kjikj, dan ekj ha diene Väaschreften leef; no diene Jnod, Har, beläw mie!
160De Somm von dienem Wuat es Woarheit, un aule Veordnunge von diene Jerajchtichkjeit sent eewich.
161Ferschten ha mie vefolcht onen Uasoak; oba ver dienem Wuat haft sikj mien Hoat jefercht.
162Ekj frei mie äwa dien Wuat aus eena, dee groote Raup finjt.
163Läajes hauss un veaufschue ekj; ekj leew dien Jesaz.
164Säwen Mol aum Dach low ekj die om de Rajchte diene Jerajchtichkjeits-haulwen.
165Groote Fräd ha dee, dee dien Jesaz leewen, un kjeen faulen jeft daut fa an.
166Ekj ha opp diene Radunk jeluat, Har; un diene Jebooten ha ekj jedonen.
167Miene Seel haft diene Zeijnise bewoat, un ekj leew dee sea.
168Diene Väaschreften un diene Zeijnise ha ekj bewoat, dan aule miene Wäaj sent ver die.
169Lot mien Schrieen dicht ver die komen, Har; jeff mie Ensecht no dienem Wuat!
170Lot miene Bedd ver die komen; rad mie no dienem Vespräakjen!
171Miene Leppen sellen dienen Loff äwaranen loten, wan du mie jelieet hast diene Sazungen.
172Miene Tung saul lud von dienem Wuat räden, dan aule diene Jebooten sent Jerajchtichkjeit.
173Lot diene Haunt mie too Help komen! Dan ekj ha diene Väaschreften erwält.
174Ekj ha Velangen no dienem Heil, Har; un dien Jesaz es miene Lost.
175Lot miene Seel läwen, un see woat die lowen; un diene Rajchte muchten mie halpen!
176Ekj sie omhäajeert aus een veloarnet Schop; sieekj dienen Kjnajcht! Dan ekj ha diene Jebooten nich vejäten.
Currently Selected:
Psalm 119: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.