Psalm 102
102
1Eenem Älenden sien Jebäd, wan hee veschmacht un siene Kloag ver däm Harn utsched.
2Har, hia mien Jebäd, un lot mien Schrieen no die komen!
3Vestäakj dien Aunjesecht nich ver mie aum Dach miene Bedrenkjnis; neij dien Ua no mie; aun däm Dach, doa ekj roop, erhia mie schwind!
4Dan aus Ruak veschwinjen miene Doag, un miene Jläda (Knoakes) jlieejen aus een Braunt.
5Aus Krut es mien Hoat vesenjt un vewalkjt, daut ekj vejäten ha, mien Broot to äten.
6Vom Seften kjleewt miene Stemm un miene Knoakes aun mienem Fleesch.
7Ekj sie aus een Pelikan enne Wieste, sie aus de Ul enne velotne Städa.
8Ekj woak, un sie aus een eensauma Voagel oppem Dak.
9Däm gaunzen Dach vespotten mie miene Fiend; dee jäajen mie rose, vewensche mie.
10Dan ekj ät Ausch aus Broot, un mien Jedrenkj vemisch ekj met Tronen, 11ver dienem Oaja un dienem Jrim; dan du hast mie nohecht jehowen un hast mie hanjeschmäten.
12Miene Doag sent aus een lank jestrakjta Schauten, un ekj vedräj aus Grauss.
13Oba du, Har, blifst opp eewich, un dien Jedajchnis {2Mo.3,15} es von Jeschlajcht too Jeschlajcht.
14Du woascht oppstonen, woascht die äwa Zion erboarmen; dan daut es Tiet, daut to bejnodje, dan de bestemde Tiet es jekomen.
15Dan diene Kjnajchts ha Jefaulen aun siene Steena un ha Metleet met sienem Mellacka.
16Un de Heiden woaren däm Nomen Gottes ferchten, un aule Kjennichs de Ieed diene Harlichkjeit.
17Dan de Har woat Zion oppbuen, woat en siene Harlichkjeit erschienen; 18hee woat sikj dreien nom Jebäd de Heimatloose, un äa Jebäd woat hee nich veachten.
19Daut woat oppjeschräwen woaren fa daut komenden Jeschlajcht; un een Volkj, daut saul jeschaufen woaren, woat däm Harn lowen.
20Dan hee haft huach von sienem Heilichtum rauf jekjikjt, de Har haft rauf jekjikjt vom Himmel opp de Ieed, 21om to hieren daut Seften de Jefangne, om to leesen de Kjinja de Doodje.
22Doamet maun däm Nomen Gottes vekjindicht en Zion, un en Jerusalem sien Loff,
23wan de Velkja aula toop sikj vesaumlen woaren, un de Kjennichrikjs, om däm Harn to deenen.
24Hee haft miene Krauft opp däm Wajch jeboagen, haft miene Doag vekjartat.
25Ekj säd: Mien Gott (El), nemm mie nich enne Halft miene Doag wajch! - Von Jeschlajcht too Jeschlajcht sent diene Joare.
26Du hast ver langem de Ieed jemoakt, un de Himmel sent diene Henj äa Woakj.
27See woaren unjagonen, oba du blifst; un see aula woaren oolt woaren aus een Kjleet; aus een Äwarock woascht du dee vewaundlen, un see woaren vewaundelt woaren; 28oba du best dee selwja, {5Mo. 32,39; Neh.9,6} un diene Joaren ha kjeen Enj.
29De Säns von diene Kjnajchts woaren wonen, un äa Somen woat ver die fauststonen.
Currently Selected:
Psalm 102: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
