YouVersion Logo
Search Icon

Spricha 3

3
Ermonunk to Gottesforcht
1Mien Sän, vejat nich miene Belierunk, un dien Hoat bewoa miene Jebooten. 2Dan de Lenj de Doag un Joaren vom Läwen un Fräd woaren see die vemieren. -
3Jnod un Woarheit muchten die nich veloten; binj dee om dien Hauls, schriew dee opp de Tofel en dienem Hoat; 4soo woascht du Gonst finjen un goode Ensecht enne Uagen Gottes un de Menschen. -
5Vetru oppem Harn met dienem gaunzem Hoat, un stett die nich opp dienem Vestaunt. 6Erkjan am opp aul diene Wäaj, un hee woat jlikj moaken diene Stiej. - 7Sie nich weis en diene Uagen, fercht däm Harn un bliew wajch vom Beesen: 8Daut woat heelboa sennen fa dienem Nowel un Sauft fa diene Jläda (Knoakes). - 9Iea däm Harn von dienem Vemäajen un von aul dienem Ieeschten Ennkomen; 10soo woaren diene Spikjasch sikj fellen met Äwafluss, un diene Krucken vom Wien äwaranen.
11Mien Sän, velot nich de Zucht Gottes, un lot die siene Zucht nich vedrisse. 12Dan wäm de Har leeft, däm zuchtijt hee, un zwoa aus een Voda däm Sän, aun däm hee Wooljefaulen haft. -
13Jlekjseelich dee Mensch, dee Weisheit jefungen haft, un de Mensch, dee Vestentnis erlangt! 14Dan äa Jewenst es bäta aus de Jewenst von Selwa, un äa Jewenst bäta aus fienet Golt; 15kostboara es see aus Parlen, un aules, waut du die wenschen muchst, es met äa em Wieet nich to vejlikjen. 16Een langet Läwen es en äare Rajchte, en äare Linkje Rikjtum un Iea. 17Äare Wäaj sent leeftolje Wäaj, un aule äare Stiej sent Fräd. 18Een Läwensboom es see fa dän, dee ar aunjriepen, un wäa ar fausthelt, es jlekjlich.
19De Har haft derch Weisheit de Ieed jejrind, un derch Ensecht de Himmel faustjestalt. 20Derch siene Erkjantnis sent de Deepe väajebrocht, un de Wolkjen drepplen Deiw rauf. -
21Mien Sän, lot ar nich von diene Uagen gonen, bewoa eenen kluaken Rot un Besenninj; 22soo woaren see Läwen sennen fa diene Seel un Schmuck dienem Hauls. 23Dan woascht du en Sechaheit dienen Wajch gonen, un dien Foot woat nich aunsteeten. 24Wan du die hanlajchst, woascht du die nich vefieren; un lijst du, soo woat dien Schlop seet sennen. 25Enjst die nich ver plazlichem Schrakj, noch fa de Vewustunk de Gottloose, wan see komen; 26dan de Har woat dien Toovetruen sennen, un woat dienen Foot vere Faul bewoaren.
27Hool kjeen Goodet däm trigj, däm daut tookjemt, wan daut enne Macht diene Henj steit, daut to doonen. -
28Saj nich too dienem Näakjsten: Go han un komm wada, un morjen well ekj jäwen, doa daut doch bie die es. -
29Schmäd nuscht Beeset jäajen dienen Näakjsten, wäarend hee bie die vetruensvoll wont. -
30Striet nich met eenem Mensch onen Uasoak, wan hee die nuscht Beeset aunjedonen haft. -
31Beneid nich däm Jewault doonendem Maun, un erwäl kjeene von siene Wäaj. -
32Dan de Vekjieeda es däm Harn een Aufschu, oba sien Jeheemnis es bie dee Opprechtje. 33De Fluch Gottes es em Hus de Gottloose, oba hee säajent de Wonunk de Jerajchte.
34Äwa de Spata spott hee, oba däm Deemootjen jeft hee Jnod.
35De Weise oawen Iea, oba de Noaren droagen de Schaund doavon.

Currently Selected:

Spricha 3: PBJHF

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in