Jeremia 6
6
Noch mol eene Jerechtsbootschoft wäajen de Sinden von Juda
1Rant wajch, jie Kjinja Benjamin, ut Jerusalem rut, un blost en de Posaun en Tekoa, un recht een Tieekjen opp äwa Bat-Hakkerem; dan Onjlekj dreiwt vom Nuaden häa un een grootet Vedoawen. 2De Scheene un de Vewahnde, dee Dochta Zion, vetilj ekj. 3Hoads komen no ar met äare Häaden; see schlonen om ar Zelten opp, een jiedra weit sienen Deel auf. 4«Heilicht eenen Kjrich jäajen ar! Moakt junt opp un lot ons aum Meddach nopptrakjen! - Wee ons! Dan de Dach haft sikj jeneicht, dan de Owentschauten strakjen sikj. 5Moakt junt opp un lot ons enne Nacht nopptrakjen un äare Paulausten vedoawen!» 6Dan soo haft Gott de Häaschoa jerät: Soagt Beem om un schedd eenen Waul jäajen Jerusalem opp! See es de Staut, de bestroft woaren saul; see es voll Bedrekjung en äarem Ennalichen. 7Aus een Borm sien Wotakjwalen lat, soo lat see äare Boosheitkjwalen. Jewault un Bedrekjung woat en ar jehieet, Krankheit un Schläaj sent bestendich ver mienem Aunjesecht. 8Lot die trajchtwiesen, Jerusalem, doamet sikj miene Seel nich von die loosrit, doamet ekj die nich too eene Wieste moak, to eenem onbewondem Launt.
9Soo sajcht Gott de Häaschoa: Aus aum Wienstock woat maun noläsen hoolen aun de Äwajebläwne Israels. Laj nochmol diene Haunt aun, aus de Wiengoadna aune Rank. 10Too wäm saul ekj räden un wäm Zeichnis auflajen, daut see hieren? Kjikj, äa Ua es onbeschnäden, un see kjeene nich hieren; kjikj, daut Wuat Gottes es an toom Spott jeworden, see ha kjeene Lost doaraun. 11Un ekj sie voll vom Jrim Gottes, sie meed, am trigjtohoolen. - Jeet am äwa de Kjinja oppe Gaussen ut un äwa däm Kjreiss de Jinjlinje aula toop; dan soo aus Maun aus uk Fru woaren jetroffen woaren, de Oola aus de Jreis; 12un äare Hiesa woaren aundre jejäft woaren, Felda un Frues aula toop. Dan ekj strakj miene Haunt ut jäajen de Bewona vom Launt, sajcht de Har. 13Dan von äarem Kjlansten bat to äarem Jratsten sent see de Jewennsucht erjäwen; un vom Profeet bat toom Priesta eewen see aula toop Läajes, 14un see heelen de Wunden de Dajchta von mienem Volkj leichtsennich un sajen: Fräd, Fräd! Un doa es doch kjeen Fräd. 15See woaren beschämt woaren, wiels see Aufschu veeewt ha. Jo, see schämen sikj nich, jo, Beschämung kjanen see nich. Doarom woaren see faulen unja de Faulende; too Tiet, doa ekj an strofen woa, woaren see hanfaule, sajcht de Har.
16Soo sajcht de Har: Got opp de Wäaj, un kjikjt un froacht nodäm Stich de oole Tieden, woont de gooda Wajch es, un waundelt doabowen; soo woa jie Ru finjen fa june Seelen. Oba see säden: Wie wellen nich doabowen waundlen. 17Un ekj ha Wajchta äwa junt bestalt, dee doa sajen: Moakjt opp de Posaunenschaul! Oba see säden: Wie wellen nich doaropp moakje. 18Doarom hieet, jie Nazionen, un erkjant, du Jemeent, waut jäajen ar passieet! 19Hea daut, Ieed! Kjikj, ekj brinj onjlekj äwa dit Volkj, de Frucht von äare Jedanken; dan opp miene Wieed ha see nich jemoakjt, un mien Jesaz - see ha daut veschmäten. 20Toowaut saul mie dan Weiruak ut Scheba komen, un daut goode Jewerzrua ut eenem wiedem Launt? June Brauntopfa sent mie nich wooljefaulich un june Schlachtopfa mie nich aunjenäm. 21Doarom, soo sajcht de Har: Kjikj, ekj laj disem Volkj Steena toom aunsteeten, daut Vodasch un Kjinja doaräwa stolpren, daut de Noba un sien Frint tojlikj omkomen.
22Soo sajcht de Har: Kjikj, daut kjemt een Volkj ut däm Launt vom Nuaden, un eene groote Nazion moakt sikj opp vom butaschten Enj de Ieed. 23Boages un Spies fieren see, see sent grausom un onen Erboarmen; äare Stemm bruzht aus daut Mäa, un opp Pieed rieden see: jäajen die too kjamfen, Dochta Zion, aus een Maun toom Kjrich.
24Wie ha de Norecht von am venomen: Onse Henj sent schlaup jeworden; Angst haft ons jejräpen; Wee aus eene Jebäarende.
25Go nich rut oppem Flekj un waundel nich opp däm Wajch; dan de Fient haft een Schwieet, - Schrakj es runtom! 26Dochta von mienem Volkj, nemm die een Sakduak om un laj die enne Ausch, Trua aus om däm Eenjebuarnen, kloag bettalich! Dan plazlich woat de Vewiesta äwa ons komen.
27Ekj ha die toom Proowa mank mien Volkj jesat, aus eene Fastinj, doamet du äarem Wajch erkjanst un proowen muchst. 28Aula toop sent see de Wadaspanstje vonne Wadaspanstje; see gonen aus Läajna omhäa, see sent Koppa un Iesa; see sent aula toop Vedoawa. 29De Blosbaulj es von Fia vesenjt, too Enj es daut Blie; vejäfs haft maun jeschmolten un jeschmolten: De Beese worden nich aufjesondat. 30Veachtet Selwa nant maun an, dan de Har haft an veschmäten.
Currently Selected:
Jeremia 6: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
