Jeremia 5
5
Strof kjemt äwa Juda un Jerusalem wiels de Schult too groot es
1Got derch de Gaussen Jerusalems, un kjikjt doch un erkjant un sieekjt opp äare Plauz, auf jie wäm finjen, auf eena doa es, dee Rajcht eeft, dee Woarheit sieekjt: Soo well ekj ar vezeien. 2Un wan see sajen: Soo woa Gott läft! Soo schwieren see dan noch faulsch.
3Har, sent diene Uagen nich opp de True jerecht? Du hast an jeschloagen, oba daut deed an nich wee; du hast an venicht: See ha sikj jeweat, Zucht auntonämen; see ha äare Aunjesechta hoat jemoakt aus een Fels, see ha sikj jeweat omtodreien. 4Un ekj säd: Daut sent blooss Jerinje; dee sent tiericht, wiels see däm Wajch Gottes, daut Rajcht von äarem Gott, nich kjanen. 5Ekj well doch no de groote gonen un met an räden; dan see kjanen däm Wajch Gottes, daut Rajcht von äarem Gott. Doch see ha aula toop daut Joch vebroaken, de Benja veräten. 6Doarom schleit an de Leiw ut däm Woolt, een Stapenwulf äwafelt an, een Pardel beluat äare Städa: Jiedra, dee ut an rut jeit, woat veräten; dan äare Äwaträdungen sent väl, groot äare Truloosichkjeit.
7Wuarom sull ekj die vezeien? Diene Säns ha mie veloten un schwieren bie däm, dee nich Jetta sent. Ekj leet an schwieren, see ha doch Ehebruch jedräwen un ranen schoawawies nom Huarenhus. 8Aus fate Pieed schweife see omhäa; see wiare een jiedra nom Näakjsten siene Fru. 9Sull ekj soowaut nich strofen? Sajcht de Har; ooda sull aun eene Nazion, aus dise, miene Seel sikj nich rajche?
10Got opp siene Mia un riet dee om, doch brinjt dee nich too Grunt; nemt äare Ranken wajch, dan see sent nich däm Harn siene. 11Dan daut Hus Israel un daut Hus Juda ha ontru jäajen mie jehaundelt, sajcht de Har. 12See ha däm Harn veloagen un jesajcht: Hee es nich; un kjeen Onjlekj woat äwa ons komen, un Schwieet un Hunga woa wie nich seenen; 13un de Profeeten woaren too Wint woaren, un dee doa räd, es nich en an: Aulsoo woat an passieren.
14Doarom, soo sajcht de Har, dee Gott de Häaschoa: Wiels jie dit Wuat räden, kjikj, soo well ekj miene Wieed en dienem Mul too Fia moaken un dit Volkj too Holt, un daut saul an vebrennen. 15Kjikj, ekj brinj äwa junt von wiet häa eene Nazion, Hus Israel, sajcht de Har; daut es eene stoakje Nazion, daut es von oole Tieden häa eene Nazion, eene Nazion, dee äare Sproak du nich kjanst, un äa räden nich vesteist. 16Äa Boagenhaulta es aus een opnet Grauf; see sent aula toop Helden. 17Un see woaren diene Arnt vetäaren un dien Broot, see woat diene Säns un diene Dajchta vetäaren, see woat dien Kjlienvee vetäaren un diene Rinda, diene Wienstakj un diene Fiejebeem vetäaren; diene fauste Städa, opp de du die velazt, woat see met daut Schwieet too Grunt brinjen. 18Oba uk aun dee selje Doag, sajcht de Har, woa ekj junt nich vetiljen.
19Un daut saul passieren, wan jie sajen woaren: Wuarom haft de Har, ons Gott, ons dit aules jedonen? Soo sajcht to an: Soo aus jie mie veloten un framde Jetta jedeent ha en junem Launt, aulsoo sell jie de Framde deenen en eenem Launt, daut nich junt es.
20Vekjindicht dit em Hus Jakob un lot daut en Juda hieren, un sajcht: 21Hieet doch dit, tierichtet Volkj, onen Vestaunt, dee Uagen ha un nich seenen, dee Uaren ha un nich hieren. 22Well jie mie nich ferchten, sajcht de Har, un ver mie zetren? Dee ekj däm Mäasaund too eene Jrens jesat ha, eene eewje Gät (Jrens, Schranke), dee daut nich äwaschräden woat; un daut räaje sikj siene Walle, oba see kjennen nuscht, un see tooben, oba äwaschräden an nich. 23Oba dit Volkj haft een nekjschet un wadaspanstjet Hoat; see sent aufjedreit un wajchjegonen. 24Un see säden nich en äarem Hoaten: Lot ons doch däm Harn, onsem Gott, ferchten, dee Räajen jeft, soo aus Tiedichräajen aus uk Loträajen, to siene Tiet; dee de bestemden Wäakje de Arnt fa ons beacht. 25June Misdoten ha dit aufjewäsen, un june Sinden daut Goode von junt aufjehoolen. 26Dan mank mien Volkj befinjen sikj Gottloose; see luaren, aus de Voageljriepa sikj bekjen; see stalen Faulen, jriepen Menschen. 27Aus een Klotkje voll Väajel, soo sent june Hiesa voll Bedrach; doarom sent see groot un rikj jeworden. 28See sent fat, see sent glaut; jo, see äwaschräden daut Mot de Boosheit. De Rajchtsach recht an nich, de Rajchtsach de Weise, soo daut et an jelinjen kunn; un de Rajchtsach de Oame entscheiden see nich. 29Sull ekj soowaut nich strofen? Sajcht de Har; ooda sull aun eene Nazion aus dise miene Seel sikj nich rajche?
30Entsatzlichet un Schudahauftet es em Launt passieet: 31De Profeeten profezeien faulsch, un de Priesta harschen unja äare Leidinj, un mien Volkj leeft daut soo. Oba waut woa jie doonen aum Enj von däm aulem?
Currently Selected:
Jeremia 5: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
