Jeremia 3
3
1Hee sajcht: Wan een Maun siene Fru entlat, un see von am wajchjeit un eenem aundren Maun siene woat, doaf hee wada no ar trigjkomen? Wudd nich daut Launt veonreinicht woaren? Oba du hast met väle Bolles jehuat, un doch sust du no mie trigjkomen! Sajcht de Har. 2Häw diene Uagen opp no de kole Hechten un kjikj! Woa best du nich vejewaulticht worden? Aun de Wäaj sautst du fa an, aus een Araba en de Wieste; un du hast daut Launt veonreinicht derch diene Huararie un derch diene Boosheit. 3Un de Sodaräajen wort trigjjehoolen, un daut es kjeen Loträajen jewast; oba du haudst däm Stiern von eene Huarenfru, wäascht die, die too schämen. 4Nich woa? Von nu aun roopst du mie too: Mien Voda, mien Jugent Frint best du! 5Woat hee eewichlich nodroagen, woat hee emma Oaja bewoaren? Kjikj, soo rädst du, un bejeist Beeset un sadsd die derch.
Gott siene Aunkloag jäajen Israel un Juda – De Opproop Busse to doonen – Jnod wort vesproaken
6Un de Har säd to mie en de Doag vom Kjennich Josia: Hast du jeseenen, waut de aufjefolne Israel jedonen ha? See jinjen opp jiedren huagen Boajch un unja jiedren jreenen Boom un dreewen doa Huararie. 7Un ekj säd: Nodäm see dit aules jedonen haud, woat see no mie trigjkomen. Oba see kaum nich trigj. Un äare truloose Sesta Juda sach daut; 8un ekj sach, daut trotz aul däm, daut ekj de aufjefolne Israel, wiels see de Ehe jebroaken, entloten un ar eenen Scheedungsbreef jejäft haud, doch de truloose Juda, äare Sesta, sikj nich fercht, sonda hanjinkj un selfst uk huad. 9Un daut passieed, wäajen däm Jeruzh äare Huararie veonreinicht see daut Launt; en see dreef Ehebruch met Steen un met Holt. 10Un bie disem aulem es äare Sesta Juda nich no mie trigjjekomen met äarem gaunzem Hoaten, sonda blooss met Faulschheit, sajcht de Har.
11Un de Har säd to mie: Dee aufjefolne Israel ha sikj jerajchta jewäsen aus de truloose Juda. 12Go, un roop dise Wieed ut jäajen Nuaden un saj: Drei trigj, du aufjefolne Israel, sajcht de Har; ekj well nich diesta opp junt kjikjen. Dan ekj sie jnädich, sajcht de Har, ekj woa nich eewich nodroagen. 13Nu erkjan diene Misdoten, daut du von däm Harn, dienem Gott, aufjefollen un no de Framde Jetta han un häa jerant best unja jiedrem jreenen Boom; oba opp miene Stemm ha jie nich jehieet, sajcht de Har. 14Dreit om, jie aufjefolne Kjinja, sajcht de Har, dan ekj ha mie met junt befriet; un ekj woa junt nämen, eenen ut eene Staut un 2 ut eenem Jeschlajcht, un junt no Zion brinjen. 15Un ekj woa junt Hoads jäwen no mienem Hoaten, un see woaren junt weiden met Erkjantnis un Ensecht. 16Un daut woat passieren, wan jie junt em Launt vemieren un fruchtboa sent aun jane Doag, sajcht de Har, soo woat maun nich mea sajen: «De Bundeslod Gottes»; un see woat nich mea en däm Senn komen, un maun woat an nich mea jedenkjen noch ar sieekjen, un see woat nich mea jemoakt woaren. 17Aun jane Tiet woat maun Jerusalem däm Troon Gottes nanen, un aule Nazionen woaren sikj no ar vesaumlen wäajen däm Nomen Gottes en Jerusalem; un see woaren nich mea däm Ieejensenn von äarem beesen Hoaten nogonen. 18Aun jane Doag woat daut Hus Juda met däm Hus Israel gonen, un see woaren metenaunda ut däm Launt vom Nuaden en daut Launt komen, daut ekj june Vodasch toom Oawgoot jejäft ha.
19Un ekj säd: Woo well ekj die unjre Säns stalen un die een kostboaret Launt jäwen, een Oawgoot, daut de harliche Zia de Nazionen es! Un ekj säd: Jie woaren mie tooroopen: Mien Voda! Un woaren junt nich von mie aufdreien. 20Jewess, aus eene Fru äaren Frint ontru velat, soo ha jie ontru jäajen mie jehaundelt, Hus Israel, sajcht de Har.
21Eene Stemm woat oppe kole Hechten jehieet, een Hielen, een Bedden de Kjinja Israel; wiels see äaren Wajch vekjieet, däm Harn, äarem Gott, vejäten ha.
22Dreit trigj, jie aufjefolne Kjinja; ekj well june Auftrannichkjeit heelen. - «Hia sent wie, wie komen no die; dan du best de Har, ons Gott. 23Jewess, Faulschheit es von de Aunboaj, von de Boaj häa daut lude aunroopen (de Jetzen); jewess, en däm Harn, onsem Gott, es daut Heil Israels! 24Dan de Schaund haft däm Jewenst onse Vodasch jefräten von onse Jugent aun, äa Kjlienvee un äare Rinda, äare Säns un äare Dajchta. 25En onse Schaund mott wie ligjen, un onse Schmach bedakjt ons! Dan wie ha jäajen däm Harn, onsem Gott, jesindicht, wie un onse Vodasch, von onse Jugent aun bat opp disem Dach, un wie ha nich opp de Stemm Gottes, onsem Gott, jehieet.»
Currently Selected:
Jeremia 3: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
