Jesaja 48
48
1Dit hieet, jie vom Hus Jakob! Dee jie met däm Nomen Israel jenant un met de Wota Juda väajekomen sent, dee bie däm Nomen Gottes schwieren un däm Gott Israels [riement] jedenkjen, doch nich en Woarheit un nich en Jerajchtichkjeit; 2dan no de heilje Staut nanen see sikj, un see stette sikj opp däm Gott Israels, Gott de Häaschoa es sien Nomen: 3Ekj ha daut Frieejoa - ver lange Tiet vekjindicht, un ut mienem Mul es daut väajegonen, un ekj ha daut hieren loten; plazlich vollfieed ekj daut, un daut troff en. 4Wiels ekj wist, daut du hoat best, un daut dien Jenekj eene iesane Sän un dien Stiern von Koppa es, 5soo ha ekj daut ver lange Tiet die vekjindicht, ea daut enntroff, ha ekj die daut hieren loten; doamet du nich sajen kust: Mien Jetzenbilt haft daut jedonen, un mien jeschnitztet un mien jegotnet Bilt haft daut befoolen. 6Du hast daut jehieet, bedenkj daut aules; un jie, well jie daut nich bekjanen? Von nu aun lot ekj die Nieet hieren un Vestoaknet un waut du nich jewist hast. 7Nu es daut passieet un nich ver lange Tiet, un ver disem Dach hast du nich doavon jehieet; doamet du nich sajen kust: Kjikj, daut ha ekj jewist. 8Du hast daut nich jehieet noch jewist, donn wia dien Ua noch op; dan ekj wist, daut du ontru best, un daut maun die vom Muttalief aun eenen Äwaträda jenant haft. 9Om mienem Nomen wellen vetrakj ekj mienen Oaja, un wäajen mienen Riem bedwinj ekj am, die toom gooden, om die nich uttoroten. 10Kjikj, ekj ha die jereinicht, doch nich aus Selwa; ekj ha die jeprooft em Schmeltowen met Älent. 11Om mienthaulwen, om mienthaulwen well ekj daut doonen; dan woo wudd mien Nomen jelastat woaren! Un miene Iea jäw ekj kjeenem aundren.
12Hea opp mie, Jakob, un Israel, mien Beroopna! Ekj sie, dee doa es, ekj sie de Ieeschta, ekj sie uk de Latsta. 13Miene Haunt haft uk de Ieed jemoakt, un miene Rajchte de Himmel utjebreet; ekj roop an too: Aula toop stonen see doa. 14Vesaumelt junt, jie aula, un hieet! Wäa unja an haft dit vekjindicht? Däm de Har leeft, dee woat sien Wooljefaulen vollfieren aun Babel un sienen Oarm aun de Chaldäa. 15Ekj, ekj ha jerät, jo, ekj ha am jeroopen; ekj ha am komen loten, un sien Wajch woat jelinjen. 16Komt noda no mie, hieet dit! Ekj ha vom Aunfank aun nich em Veborjnen jerät; von dee Tiet aun, aus daut wort, wia ekj doa. - Un nu haft de Har, Gott, mie jeschekjt un sien Jeist. 17Soo sajcht de Har, dien Erleesa, de Heilja Israels: Ekj sie de HAR, dien Gott, dee die lieet, to doonen, waut die nuzt, dee die opp däm Wajch leit, däm du gonen saust. 18Oo daut du jeacht hautst opp miene Jebooten! Dan wudd dien Fräd jewast sennen aus een Stroom, un diene Jerajchtichkjeit aus de Mäareswalle; 19un dien Somen wudd jewast sennen aus de Saunt, un de Auflaja von dienem Lief aus de Sot (Kjeena); sien Nomen wudd nich utjerot un nich vetilcht woaren ver mienem Aunjesecht.
20Trakjt von Babel ut, rant ut Chaldäa met ne jubelnde Stemm; vekjindicht, lot dit hieren, brinjt daut - bat aun daut Enj de Ieed! Sajcht: De Har haft sienen Kjnajcht Jakob erleest. 21Un an darscht nich, aus hee an derch de Wieste fieed; hee leet an Wota ut däm Fels ranen, hee spoold däm Fels, un Wota rand doa rut. - 22Kjeen Fräd däm Gottloosen! Sajcht de Har.
Currently Selected:
Jesaja 48: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.