1. Mose 45
45
Josef jäft sikj siene Breeda to erkjanen
1Doa kunn Josef sikj nich mea enthoolen ver aule, dee om an stunden, un hee roopt: Lot aulemaun von mie rutgonen! Un daut wia kjeena bie am, aus Josef sikj siene Breeda too erkjanen jeef. 2Un hee hield met ne lude Stemm; un de Ägipta hieeden daut, un daut Farao Hus hieeden daut. 3Un Josef säd to siene Breeda: Ekj sie Josef. Läft mien Voda noch? Un siene Breeda kunnen am nich auntwuaden, dan see wieren veblefft ver am. 4Doa säd Josef to siene Breeda: Komt doch no mie häa! Un see kaumen no am. Un hee säd: Ekj sie Josef, jun Brooda, däm jie no Ägipten vekoft ha. 5Un nu siet nich veläajen, un daut brent nich en june Uagen, daut jie mie hiahäa vekoft ha; dan too Läwensradinj haft Gott mie ver junt häajeschekjt. 6Dan aul twee Joa es de Hungaschnoot em Launt, un noch sent daut fief Joa daut kjeen Pläajen noch Arnt sennen woat. 7Un Gott haft mie ver junt häajeschekjt, om junt een Nokomen oppe Ieed too saten (erhoolen) un junt aum Läwen too erhoolen fa eene groote Radinj. 8Un nu, nich jie ha mie hiahäa jeschekjt, sonda Gott; un hee haft mie däm Farao toom Voda jemoakt un toom Harn von sienem gaunzen Hus un toom Harscha äwa daut gaunze Ägiptenlaunt. 9Spood junt un got nopp no mienem Voda un sajcht to am: Soo sajcht dien Sän Josef: Gott haft mie toom Harn von gaunz Ägipten jemoakt; komm no mie rauf, siem nich! 10Un du saust em Launt Gosen wonen un dicht bie mie sennen, du un diene Säns un de Säns von diene Säns un dien Kjlienvee un diene Rinda un aules waut du hast. 11Un ekj well die doa selfst vesorje, dan noch fief Joa es Hungaschnoot; daut du nich oam woascht, du un dien Hus un aules, waut du hast. 12Un kjikj, june Uagen seenen daut un de Uagen von mienem Brooda Benjamin, daut mien Mul daut es, dee met junt räd. 13Un berecht mienem Voda miene aule Harlichkjeite en Ägipten un aules waut jie jeseenen ha; un spood junt un brinjt mienem Voda rauf hiahäa. 14Un hee foll sienem Brooda Benjamin om däm Hauls un hield; un Benjamin hield aun sienem Hauls. 15Un hee kust aul siene Breeda un hield äwa an; un doano räden siene Breeda met am.
16Un dise Norecht wort em Farao sienem Hus jehieet, endäm maun säd: Josef siene Breeda sent jekomen! Un daut wia goot em Farao siene Uagen un en de Uagen siene Kjnajchts. 17Un de Farao säd to Josef: Saj diene Breeda: Doot dit: Belod june Tieren un got han, got nom Launt Kanaan, 18un nämt junem Voda un june Famieljes un komt no mie; un ekj well junt daut Baste vom Ägiptenlaunt jäwen, un jie sellen daut Laundesfat äten. 19Un du, orden daut aun: Doot aulsoo: Nämt junt ut däm Ägiptenlaunt Woages fa june Kjinja un fa june Frues, un holt junen Voda un komt. 20Un june Uagen sellen jun Hab un Goot nich beduare, dan daut Baste von gaunz Ägiptenlaunt saul junt sennen.
21Un de Säns Israel deeden aulsoo, un Josef jeef an Woages nom Befäl vom Farao un jeef an Äten oppem Wajch. 22Hee jeef an aulen, eenem jiedren, Wakjselkjleeda, un Benjamin jeef hee 300 Selwaschekel un fief Wakjselkjleeda. 23Un dit schekjt hee sienem Voda: 10 Äsel, beloden met däm Basten ut Ägipten, un 10 Äselinen, beloden met Jeträajd un Broot un Noarinj fa sienem Voda opp däm Wajch. 24Un hee entleet siene Breeda, un see jinjen han; un hee säd to an: Striet junt nich oppem Wajch!
25Un see jinjen ut Ägipten nopp un kaumen en daut Launt Kanaan no äarem Voda Jakob. 26Un see berechte am un säden: Josef läft noch, un hee es Harscha äwa daut gaunze Ägiptenlaunt. Oba sien Hoat bleef kolt, dan hee jleewd an nich. 27Un see säden am Josef siene aule Wieed, dee hee to an jerät haud; un hee sach de Woages, dee Josef jeschekjt haud, am to holen. Un de Jeist von äarem Voda Jakob läwd opp; 28un Israel säd: Jenuach! Josef, mien Sän, läft noch! Ekj well hangonen un am seenen, ea ekj stoaw.
Currently Selected:
1. Mose 45: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.