1. Mose 30

1Un aus Rahel sach, daut see däm Jakob kjeene Kjinja jebua, doa wia see, Rahel, äare Sesta aufjenstich un säd to Jakob: Jeff mie Kjinja! Un wan nich, soo stoaw ekj. 2Doa wort Jakob oajalich jäajen Rahel, un hee säd: Sie ekj en Gott siene Städ, dee die de Liefsfrucht vesajcht haft? 3Un see säd: Kjikj, doa es miene Deenstmejal Bilha; go no ar en, daut see opp miene Kjnee jebäat un uk ekj ut ar erbut woa. 4Un see jeef am äare Deenstmejal Bilha to Fru; un Jakob jinkj no ar en. 5Un Bilha wort schwanga un jebua Jakob eenen Sän. 6Doa säd Rahel: Gott haft mie Rajcht veschauft un uk opp miene Stemm jehieet un mie eenen Sän jejäft! Doarom jeef see am däm Nomen Dan. 7Un Bilha, Rahel äare Deenstmejal, wort wada schwanga un jebua däm Jakob eenen tweeden Sän. 8Doa säd Rahel: Kjampf Gottes ha ekj met miene Sesta jekjamft, ha uk jewonnen! Un see jeef am däm Nomen Naftali.

9Un aus Lea sach, daut see opphieed too jebäaren, doa neem see äare Deenstmejal Silpa un jeef ar Jakob to Fru. 10Un Silpa, Lea äare Deenstmejal, jebua däm Jakob eenen Sän. 11Doa säd Lea: Toom Jlekj! Un see jeef am däm Nomen Gad. 12Un Silpa, Lea äare Deenstmejal, jebua däm Jakob eenen tweeden Sän. 13Doa säd Lea: Too miene Jlekjseelichkjeit! Dan jlekjseelich veharlichen mie de Dajchta. Un see jeef am däm Nomen Aser.

14Un Ruben jinkj ut en de Doag de Weitarnt un funk Alraune [Leewapel] oppem Flekj; un hee brocht ar siene Mutta Lea. Un Rahel säd to Lea: Jeff mie doch von dienem Sän siene Alraune. 15Un see säd to ar: Es daut to weinich, daut du mienen Maun jenomen hast, daut du uk de Alraune von mienem Sän nämen west? Doa säd Rahel: Soo mucht hee dan dise Nacht bie die ligjen fa dienem Sän siene Alraune. 16Un aus Jakob oppenowent vom Flekj kaum, doa jinkj Lea rut, am entjäajen, dan ekj ha die jewess jekoft fa mienem Sän siene Alraune. Un hee schleep bie ar en dise Nacht. 17Un Gott hieed opp Lea, un see wort schwanga un jebua däm Jakob eenen feften Sän. 18Doa säd Lea: Gott haft mie mien Loon jejäft, daut ekj miene Deenstmejal mienem Maun jejäft ha! Un see jeef am däm Nomen Isachar. 19Un Lea wort wada schwanga un jebua däm Jakob eenen sasten Sän. 20Doa säd Lea: Gott haft mie een scheenet Jeschenkj jeschenkjt; ditmol woat mien Maun bie mie wonen (ieren), dan ekj ha am 6 Säns jebuaren! Un see jeef am däm Nomen Sebulon. 21Un nodäm jebua see noch eene Dochta un jeef ar däm Nomen Dina. 22Un Gott jedocht aun Rahel, un Gott hieed opp ar un muak äarem Muttalief op. 23Un see wort schwanga un jebua eenen Sän; un see säd: Gott haft miene Schmach wajchjenomen! 24Un see jeef am däm Nomen Josef un säd: De Har mucht mie noch eenen aundren Sän doatoo jäwen!

Jakob sien lestjet Väahaben

25Un daut passieed, aus Rahel däm Josef jebuaren haud, doa säd Jakob too Laban: Lot mie, daut ekj aun mienem Uat un en mien Launt go. 26Jeff mie miene Frues un miene Kjinja, om dee ekj die jedeent ha, daut ekj go; dan du kjanst mienen Deenst, woo ekj die jedeent ha. 27Un Laban säd to am: Wan ekj doch Jnod jefungen ha en diene Uagen! Ekj ha daut jespäat, daut de Har mie om dient haulwen jesäajent haft. 28Un hee säd: Bestemm mie dienen Loon, un ekj well am die jäwen. 29Doa säd hee to am: Du weetst, woo ekj die jedeent ha un waut dien Vee bie mie jeworden es. 30Dan weinich wia, waut du ver mie haudst, un daut haft sikj utjebreet to eene Menj, un de Har haft die jesäajent opp jiedrem mienem Footstaup; un nu, wanea saul ekj uk fa mien Hus sorjen? 31Un hee säd: Waut saul ekj die jäwen? Un Jakob säd: Du saust mie goa nuscht jäwen; wan du mie dit deist, soo well ekj wada diene Häad weiden un heeden: 32Ekj well vondoag derch diene gaunze Häad gonen un doarut aufdeelen jiedret bunte un plakjet Tia un jiedret dunklet Tia unjre Schop, un daut Plakje un Bunte unjre Kose; un daut es mien Loon. 33Un miene Jerajchtichkjeit woat fa mie morjen Äwadach zeijen, wan see wäajen mien Loon ver die kjemt; aules, waut nich bunt un plakich es unjre Kose un dunkel unjre Schop, daut es bie mie jestolen. 34Un Laban säd: Kjikj, daut passieet no dienem Wuat! 35Un hee sondad aun däm seljen Dach de bunte un plakje Bakj auf un aule bunte un plakje Kose, aules, aun däm Wittet wia, un aulet Dunkle unja de Schop, un jeef dee en siene Säns äare Haunt. 36Un hee muak eenen Wajch von dree Doagesreisen tweschen sikj un Jakob; un Jakob weid Laban siene aundre Häaden.

37Un Jakob neem fresche Wäden von Wittepappel, Mandelboom un Platane un schald witte Striepe doaraun, endäm hee daut Witte opdakjt, daut aun de Wäden wia. 38Un hee läd de Wäden, dee hee aufjeschalt haud, en de Drenkjträaj, en de Wotadrenkjen, wuahan de Häaden toom drinkjen kaumen, ver de Häaden han; un see worden brunstich, wan see toom drinkjen kaumen. 39Un de Häad wort brunstich ver de Wäden, un de Häad jebua striepje, bunte un plakje. 40Un Jakob deeld de Lama auf, un hee recht daut Jesecht de Häad opp daut Striepje un aulet Dunkle en Laban siene Häad; un soo muak hee sikj besondreHäaden un deed dee nich no Laban siene Häaden. 41Un daut passieed, soo foaken daut kjraftje Vee brunstich wort, dan läd Jakob de Wäden ver de Uagen de Häad en de Drenkjträaj, doamet see bie de Wäden brunstich worden; 42oba wan daut Vee schwak wia, läd hee dee nich han. Aulsoo worden de schwake däm Laban un de kjraftje däm Jakob jejäft. 43Un de Maun breed sikj sea ut, un kjrieech väl Häaden, un Deenstmejales un Kjnajchts, un Kameelen un Äsel.

Currently Selected:

1. Mose 30: PBJHF

Highlight

Copy

Compare