2. Mose 8
8
1Un de Har säd to Moses: Saj too Aaron: Strakj diene Haunt met dienem Stock ut äwa de Flusse, äwa siene Kenole un äwa de Läche (eene Kul), un lot de Poggen äwa daut Ägiptenlaunt noppkomen. 2Doa strakjt Aaron siene Haunt äwa de Wota en Ägipten ut, un de Poggen kaumen nopp un bedakjten daut Ägiptenlaunt. 3Un de Woasajapriesta deeden uk soo met äare Zaubakonste un leeten de Poggen äwa daut Ägiptenlaunt komen. 4Un de Farao roopt Moses un Aaron un säd: Bedd däm Harn, daut hee de Poggen von mie un von mienem Volkj wajchnemt, soo well ekj daut Volkj gonen loten, daut see Gott opfren. 5Un Moses säd toom Farao: Hast du de Iea äwa mie too bestemmen, wanea ekj fa die un fa diene Kjnajchts un fa dien Volkj bedden saul, de Poggen von die un ut diene Hiesa uttoroten; blooss em Stroom sellen see äwabliewen. 6Un hee säd: Von Morjen. Doa säd hee: Daut es no dienem Wuat, om daut du weetst, daut kjeena soo es aus de Har, ons Gott. 7Un de Poggen woaren von die un von diene Hiesa un von diene Kjnajchts un von dienem Volkj jenomen woaren; blooss em Stroom sellen see äwabliewen. 8Un Moses un Aaron jinjen vom Farao rut; un Moses schrieech toom Harn wäajen de Poggen, dee hee äwa däm Farao jebrocht haud. 9Un de Har deed aus Moses jesajcht haud, un de Poggen storwen enne Hiesa, oppe Häw un oppe Felda. 10Un see saumelden dee hupewies, un daut Launt stunk. 11Un aus de Farao sach, daut et leichta jeworden wia, doa vestokt hee sien Hoat, un hee hieed nich opp an, soo aus de Har jerät haud.
De dredde Ploag: Migjen
12Un de Har säd to Moses: Saj too Aaron: Strakj dien Stock ut un schlo däm Stoff oppe Ieed, un hee woat too Stäakjmidjen woaren em gaunzen Ägiptenlaunt. 13Un see deeden soo; un Aaron strakjt siene Haunt met sienem Stock ut un schluach däm Stoff oppe Ieed, un de Stäakjmigjen kaumen äwa de Menschen un äwa daut Vee; un aulet Stoff oppe Ieed wort too Stäakjmigjen em gaunzen Ägiptenlaunt. 14Un de Woasajapriesta deeden uk soo met äare Zaubakonste, om de Stäakjmigjen väatobrinjen; oba see kunnen daut nich. Un de Stäakjmigjen kaumen äwa de Menschen un äwa daut Vee. 15Doa säden de Woasajapriesta toom Farao: Daut es Gottes Finja! Oba däm Farao sien Hoat wia vestokt, un hee hieed nich opp an, soo aus de Har jesajcht haud.
De vieede Ploag: Onjezeffa [Stäakjflieejen]
16Un de Har räd too Moses: Moak die tiedich Zemorjes opp un go nom Farao – kjikj, hee woat nom Wota gonen – un saj to am: Aulsoo sajcht de Har: Lot mien Volkj gonen, daut see mie deenen! 17Dan, wan du mien Volkj nich gonen latst, kjikj, soo woa ekj die Onjezeffa schekjen äwa die un äwa diene Kjnajchts un äwa dien Volkj un en diene Hiesa; un de Hiesa de Ägipta woaren voll Onjezeffa sennen un uk oppem Ieedboddem, opp däm see sent. 18Un ekj woa aun däm seljen Dach daut Launt Gosen aufsondren, en däm mien Volkj wont, daut doa kjeen Onjezeffa es, om daut du weetst, daut ekj, Gott, enne Laundesmedd sie. 19Un ekj woa eene Tranunk saten tweschen mienem un dienem Volkj; morjen woat dit Teakjen passieren. 20Un de Har deed aulsoo; un daut kaum Onjezeffa en Menj en daut Hus vom Farao un en siene Kjnajchts äare Hiesa; un em gaunzen Ägiptenlaunt wort daut Launt von däm Onjezeffa vedorwen.
21Un de Farao roopt Moses un Aaron un säd: Got han un opfat junem Gott em Launt. 22Un Moses säd: Daut jeziemt sikj nich, aulsoo to doonen; dan wie wudden däm Harn, onsem Gott, dee Ägipta Aufschu opfren; kjikj, opfren wie de Ägipta Aufschu ver äare Uagen, wudden see ons nich steenjen? 23Dree Doagesreisen wiet well wie enne Wieste gonen un däm Harn, onsem Gott, opfren, soo aus hee too ons jerät haft. 24Un de Farao säd: Ekj well junt gonen loten, daut jie däm Harn, junem Gott, enne Wieste opfren; blooss got nich too wiet wajch! Bedd fa mie! 25Doa säd Moses: Kjikj, ekj go von die wajch un well däm Harn bedden; un morjen woat daut Onjezeffa von däm Farao, von siene Kjnajchts, von sienem Volkj wajchjenomen woaren; blooss daut de Farao nich onopprechtich haundelt, daut hee daut Volkj nich gonen lat, om Gott too opfren. 26Un Moses jinkj rut vom Farao un bedd däm Harn. 27Un de Har deed no Moses siene Wieed, un daut Onjezeffa jinkj vom Farao, von siene Kjnajchts un von sienem Volkj; nich eent bleef äwa. 28Oba de Farao vestokt sien Hoat uk dit Mol un leet daut Volkj nich gonen.
Currently Selected:
2. Mose 8: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
