2. Mose 3

Moses Beroopunk un Oppdrach

1Un Moses weid Jitro siene Häaden, von sienem Schwiavoda, däm Priesta von Midian. Un hee juach de Häaden hinjre Wieste un kaum aun däm Boajch Gottes, aun däm Horeb. 2Doa erschien am de Enjel Gottes en eene Fiaflaum medden ut eenem Hachelbosch; un hee sach: Un kjikj, daut Hachelbosch brend em Fia, un daut Hachelbosch wort nich vebrent. 3Un Moses säd: Ekj well doch hangonen un dit groote Jesecht seenen, wuarom daut Hachelbosch nich vebrent. 4Un aus de Har sach, daut hee nodakaum, om to seenen, doa roopt Gott am medden ut däm Hachelbosch too un säd: Moses! Moses! Un hee säd: Hia sie ekj. 5Un hee säd: Komm nich noda! Trakj diene Schoo ut von diene Feet, dan de Uat, opp däm du steist, es heiljet Launt. 6Un hee säd: Ekj sie de Gott von dienem Voda, de Gott von Abraham, de Gott von Isaak un de Gott von Jakob. Doa vestuak Moses sien Aunjesecht, dan hee enjst sikj, Gott auntokjikjen.

7Un Gott säd: Jeseenen ha ekj daut Älent von mienem Volkj, daut en Ägipten es, un sien Jeschrecht wäajen siene Bedrenja ha ekj jehieet; dan ekj kjan siene Weedoag. 8Un ekj sie rauf jekomen, om daut ut de Haunt de Ägipta to raden un daut ut disem Launt nopp tofieren en een goodet un wiedet Launt, en een Launt, daut von Malkj un Honnich rand, aun däm Uat de Kanaanita un de Hetita un de Amorita un de Perisita un de Hewita un de Jebusita. 9Un nu kjikj, daut Jeschrecht de Kjinja Israel es ver mie jekomen; un ekj ha uk däm Druck jeseenen, met waut de Ägipta an drekjen. 10Un nu go han, dan ekj well die nom Farao schekjen, daut du mien Volkj, de Kjinja Israel, ut Ägipten rutfieescht.

11Un Moses säd to Gott: Wäa sie ekj, daut ekj nom Farao go, un daut ekj de Kjinja Israel ut Ägipten rutfieren saul? 12Un hee säd: Wiels ekj met die sennen woa; un dit es die een Tieekjen, daut ekj die jeschekjt ha: Wan du daut Volkj ut Ägipten rutjefieet hast, woa jie opp disem Boajch Gott deenen. 13Un Moses säd to Gott: Kjikj, wan ekj no de Kjinja Israel kom un to an räd: Dee Gott von june Vodasch haft mie no junt jeschekjt, un see to mie sajen woaren: Waut es dien Nomen? Waut saul ekj to an sajen? 14Doa säd Gott too Moses: Ekj sie, dee ekj sie. Un hee säd: Aulsoo saust du to de Kjinja Israel sajen: «Ekj sie» haft mie no junt jeschekjt. 15Un Gott räd noch too Moses: Aulsoo saust du to de Kjinja Israel sajen: Dee Har, june Vodasch äa Gott, de Gott von Abraham, de Gott von Isaak un de Gott von Jakob, haft mie no junt jeschekjt. Daut es mien Nomen en Eewichkjeit, un daut es mien Jedajchnis von Jeschlajcht too Jeschlajcht. 16Go han un vesaumel Israels Eltestasch un saj to an: De Har, june Vodasch äa Gott, es mie erschienen, dee Gott von Abraham, Isaak un Jakob, un haft jesajcht: Ekj ha junt jeseenen, un waut junt un Ägipten passieet es, 17un ekj ha jesajcht: Ekj well junt ut däm Älent en Ägipten rutfieren en daut Launt de Kanaanita un de Hetita un de Amorita un de Perisita un de Hewita un de Jebusita, en een Launt, daut von Malkj un Honnich rant. 18Un see woaren opp diene Stemm hieren; un du saust nenn gonen, du un Israels Eltestasch, nom Kjennich von Ägipten, un jie sellen to am sajen: De Har, dee Gott de Hebräa, es ons bejäajent; un nu lot ons doch dree Doagesreisen wiet enne Wieste gonen, daut wie däm Harn, onsem Gott, opfren. 19Oba ekj weet doch, daut de Kjennich von Ägipten junt nich woat gonen loten, uk nich derch eene stoakje Haunt. 20Un ekj woa miene Haunt utstrakjen un Ägipten schlonen met aul miene Wunda, dee ekj en siene Medd doonen woa; un doano woat hee junt gonen loten. 21Un ekj woa disem Volkj Jnod jäwen enne Uagen de Ägipta, un daut woat passieren, wan jie uttrakjen, sell jie nich ladich rutgonen: 22Un daut saul jiedre Fru von äare Nobasche un von äare Husfrind selwanet Jescherr un goldnet Jescherr un Kjleeda fodren; un jie sellen an opp june Säns un opp june Dajchta lajen un de Ägipta beroowen.

Currently Selected:

2. Mose 3: PBJHF

Highlight

Copy

Compare