YouVersion Logo
Search Icon

2. Mose 20

20
De tieen Jebooten
1Un Gott räd aul dise Wieed un säd:
2Ekj sie de HAR, dien Gott, dee ekj die rutjefieet ha ut däm Ägiptenlaunt, ut däm Kjnajchtshus. 3Du saust kjeene aundre Jetta buta mie ha!
4Du saust die kjeen jeschnitztet Bilt moaken, noch irjent een Jlikjnis moaken, waut bowen aum Himmel, un unjen oppe Ieed, un waut unjen em Wota unjre Ieed es. 5Du saust die nich ver an bekjen un an nich deenen; dan ekj, de Har, dien Gott, sie een iewaja Gott, dee de Ojjerajchtichkjeit de Vodasch stroft aune Kjinja, aum dredden un aum vieeden Jeschlajcht von dee, dee mie haussen; 6un dee Boarmhoatichkjeit bewiest, aun väle 1 000, dee mie leewen un miene Jebooten hoolen.
7Du saust däm Nomen det Harn, von dienem Gott, nich mesbrucken; dan de Har woat däm nich onjestroft loten, dee sienem Nomen mesbrukt.
8Jedenkj aum Sabatdach, am to heiljen. 9Sas Doag saust du oabeiden un aul dien Woakj doonen; 10oba de säwenda Dach es Sabat däm Harn, dienem Gott: Du saust kjeen Woakj doonen, du un diene Säns un diene Dajchta, dien Kjnajcht un diene Deenstmejal, un dien Vee, un dien Framda, dee en dienem Dooa es. 11Dan en sas Doag haft Gott Himmel un de Ieed jemoakt, daut Mäa un aules, waut en an es, un hee rud aum säwenden Dach; doarom säajend de Har däm Sabatdach un heilijd am.
12Iea dienen Voda un diene Mutta, om daut diene Doag velenjat woaren en däm Launt, daut de Har, dien Gott, die jeft.
13Du saust nich dootmoaken.
14Du saust nich ehebräakjen.
15Du saust nich stälen.
16Du saust kjeen faulschet Zeichnis räden jäajen dienem Näakjsten.
17Du saust die dienem Näakjsten sien Hus nich jankren loten; lot die nich jankren dienem Näakjsten siene Fru, noch sien Kjnajcht, noch siene Deenstmejal, noch sien Rind, noch sien Äsel, noch aules, waut dien Näakjsta haft.
18Un daut gaunze Volkj sach de Donna un de Flaumen un de Posaunenschaul un däm rieekjajen Boajch. Un aus daut Volkj daut sach, zettaden see un stunden wiet auf; 19un see säden to Moses: Räd du met ons, un wie wellen hieren; oba Gott saul nich met ons räden, daut wie nich stoawen! 20Doa säd Moses toom Volkj: Forcht junt nich; dan om junt too proowen, es Gott jekomen, un doamet siene Angst ver junem Aunjesecht es, daut jie nich sindjen. 21Un daut Volkj stunt wiet auf; un Moses jinkj noda nom Dunklen, woa Gott wia.
Väaschreft fa däm Aultoa
22Un de Har räd too Moses: Aulsoo saust du to de Kjinja Israel sajen: Jie ha jeseenen, daut ekj vom Himmel häa met junt jerät ha. 23Jie sellen nuscht buta mie moaken, Jetta von Selwa un Jetta von Golt sell jie junt nich moaken. 24Eenen Aultoa von Ieed saust du mie moaken un doabowen diene Brauntopfa un diene Dankopfa opfren, dien Kjlienvee un diene Rinda; aun jiedrem Uat, woa ekj mien Nomen woa jedenkjen loten, woa ekj no die komen un die säajnen. 25Un wan du mie eenen Aultoa von Steen moakst, soo saust du am nich von behakte Steena buen; dan wan du met dienen Dorn doa aun hackst, soo hast du am entheilicht. 26Un du saust nich opp Stoppe no mienem Aultoa noppgonen, doamet nich diene Noaktheit aun am opjedakjt woat.

Currently Selected:

2. Mose 20: PBJHF

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in