Эюп 17
17
1Рухтан тюштим,
куньлерим битеята,
мезар мени беклей.
2 #
Эюп 12.4; 16.10; 30.1 Мыскъылджылар этрафымны сарды,
мыскъыллары даима козюм огюндедирлер.
Эюп Аллагъа оны къорчаламагъа ялвара
3 #
Збр 118.122; Икм 22.26 Ялварам санъа, Озюнъ борджумны бойнунъа ал.
Сенден гъайры меним ичюн ким къол береджек?
4Сен акъылларыны къапаттынъ,
ве олар анълап оламаз,
шунынъ ичюн енъмеге оларгъа ёл бермезсинъ.
5Бирев озь файдасы ичюн достларыны сатса,
балаларынынъ козь нурлары сёнер.
6 #
Текр 28.37; Эюп 30.9 Алла мени халкънынъ тилине тюшюрди,
бетлерине тюкюрген адамларнынъ сырасына кечирди.
7Къасеветлерден козьлерим бунарланды,
къолларым-аякъларым азып кетти.
8Догъру адамлар бунъа шашар,
къабаатсызлар алласызларгъа ачувланыр.
9Лякин инсафлы адам ёлунда къатты турар,
къоллары темиз адам даа зияде кучьлю олур.
10Сизлер эпинъиз, къайтынъыз, яныма келинъиз!
Аранъызда бир акъыллы адам тапамайджагъым!
Эюпнынъ бир умюти – джан бермектир
11 #
Эюп 7.6
Куньлерим кечти,
планларым ёкъ олды,
юрек истеклери гъайып олды.
12 #
Еш 5.20
Бу адамлар геджени куньдюзге чевирелер,
«Ярыкъ якъын», – деселер де,
къаранлыкъ чевре-четини къаплай.
13 #
Джем 12.5
Эгер олюлернинъ дюньясыны эвим япсам,
къаранлыкъта тёшегимни тёшесем,
14мезаргъа: «Сен – бабамсынъ»,
къуртларгъа: «Сиз – анам ве къызкъардашымсынъыз», – айтсам,
15бундан сонъ неге ишанырым?
Беклегенимни ким корер?
16Умютим де олюлер дюньясына тюшеджек,
меннен берабер тоз-топракъ устюне энеджек.
Currently Selected:
Эюп 17: CTB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© Институт перевода Библии, 2016
