زَبور 71
71
او هُداوند! منا یله مکن
1او هُداوند! من تئیی مئیار و باهۆٹ آن،
منا شرمسار مکن.
2په وتی اَدلا منا برَکّێن و بچُٹّێن،
دلگۆشا گۆن من کن و منا برَکّێن.
3منی پناه دئیگئے تلار بئے،
که مُدام دێم په آییا بیایان.
تئو په منی رَکّێنگا هُکم کرتگ،
چیا که منی تلار و کلات تئو ائے.
4او منی هُدا منا چه بدکارانی دستا برَکّێن،
چه ستمگر و بێرهمانی پنجگا.
5چیا که تئو، او هُداوند، منی اُمێت ائے و
چه کسانیا، او هُداوند، اۆست و اُمێتُن تئیی سرا بوتگ.
6چه پێدایشا منی کُمک کنۆک بوتگئے،
اے تئو بوتگئے که منا چه ماتا پێدا کرتگ،
منی ستا و ساڑایگانی دێم مُدام گۆن تئو اِنت.
7په بازێنێا نشانیے بوتگان،
چیا که تئو منی مُهرێن پناهگاه ائے.
8دپُن چه تئیی تئوسیپا پُرّ اِنت،
چه تئیی شان و شئوکتا سجّهێن رۆچا.
9پیریا منا چه وتا دور مکن،
آ وهدا که توانُنَ کُٹّیت، یلهاُن مکن.
10چیا که دژمن منی هلاپا هبرا اَنت،
آ که منی کُشگئے رندا اَنت هۆریگا پندلَ سازنت.
11گوَشنت: ”هُدایا یله کرتگ،
برئوێن بگرێنی،
کسّیَ نرَکّێنیت.“
12او هُدا! چه من دور مبئے.
او منی هُدا! منی مدتا اِشتاپ کن.
13منی بُهتام جنۆک شرمسار و تباه باتنت و
آ که منی آزارئے پدا اَنت
پَشَل و شرمندگ باتنت.
14بله من مُدام تئیی کُمکئے اُمێتوار آن و
ترا گێش و گێشتر ستا کنان.
15تئیی آدلێن کارانی هبرا کنان،
سجّهێن رۆچا تئیی داتگێن نجاتئے جارا جنان،
هرچُنت که آیانی هساب چه منی زانگا ڈنّ اِنت.
16منَ کایان و هُداوندئے پُرواکێن کارانی جارا جنان، تهنا هُداوندئے،
تئیی اَدلئے جارا جنان، تهنا تئیی.
17او هُدا! تئو منا چه کسانیا سۆج داتگ،
مُدام تئیی اجبێن کارانی جارا جنان.
18او هُدا! نون که پیر آن و مود اسپێت اَنت،
منا یله مکن،
تان نۆکێن پدرێچئے نیاما تئیی زۆرئے جارا بجنان و
سجّهێن آیۆکێن نسلان چه تئیی واک و توانا سهیگ بکنان.
19او هُدا! تئیی اَدل تان بُرزێن اَرشا اِنت،
تئو ائے که مزنێن کارِت کرتگ.
او هُدا! تئیی مَٹّ کئے اِنت؟
20هرچُنت تئو منا بازێن سکّی و سۆری پێش داشتگ،
بله پدا منی زندا بۆدێنئے#71:20 بۆدێنگ، بزان زندا نۆکێن شادابی و نَپَس مان کنگ. .
هئو، نۆکسرا منا چه زمینئے جُهلانکیا بُرزادَ کارئے.
21منی اِزّتا بُرزترَ برئے
منا پدا آسودگَ کنئے.
22من ترا گۆن چَنگ و سُرۆدَ نازێنان،
چیا که تئو وپادار ائے، او منی هُدا!
گۆن رَبابئے سازا ترا نازێنان،
او اِسراییلئے پاکێن!
23منی لُنٹ شادمانیئے کوکّارا کننت،
من ترا نازێنان،
که تئو منا مۆکِتگ.
24سجّهێن رۆچا تئیی آدلێن کارانی زِگرا کنان
چیا که آ که منی آزار رسێنگئے لۆٹۆک اتنت،
سرجهل و شرمسار بوتگاَنت.
Currently Selected:
زَبور 71: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
