دانیال 2

بادشاهئے واب

1نِبوکَدنِزَرا وتی بادشاهی دئورئے دومی سالا واب دیست. آییئے اَرواه بێتاهیر#2‏:1 بێتاهیری، بزان بے‌آرامی، بێکراری. بوت و آ وابَ نکپت. 2گڑا بادشاها جادوگر، ساهِر، جِنّ‌بَند و نجومیانی لۆٹاێنگئے هُکم دات که آییئے وابان مانا بکننت. آ، آتک و بادشاهئے دێما اۆشتاتنت. 3بادشاها گۆن آیان گوَشت: ”من وابے دیستگ و منی اَرواه په اے وابئے مانائے زانگا بێتاهیر اِنت.“ 4گڑا نجومیان گۆن بادشاها اَرَمایی زبانا#2‏:4 اے کتابئے 2‏:4 تان 7‏:28آ، اَرَمایی زبانا نبیسگ بوتگ که آ وهدی بابلئے سرکاری زبان اَت. گوَشت: ”او بادشاه! مُدام زندگ باتئے. مارا#2‏:4 اسلیگێن سیاهگَ گوَشیت: وتی نئوکَران. بند هپت هم اَنچُش اِنت. وابا بگوَش. ما په تئو ماناییَ کنێن.“ 5بادشاها گۆن نجومیان گوَشت: ”منی گپّ یکّے. اگن شما منی وابا مگوَشێت و مانا مکنێت، شما ٹُکّر ٹُکّر کنگَ بێت و شمئے لۆگ تباه کنگ و هاکۆٹ#2‏:5 هاکۆٹ، بزان هاکئے کۆت، هما جُمپ که اۆدا لۆگانی هاک، پُر و اے دگه کچرا و آشکالان دئورَ دئیَنت. جۆڑ کنگَ بنت. 6بله اگن شما وابا بگوَشێت و مانا بکنێت، شمارا چه منی نێمگا ٹێکی و تهپه، مُزّ و مزنێن شرپ و اِزّتے رسیت. پمێشکا منا منی واب و وابئے مانایا بگوَشێت.“

7آیان یکّ رندے پدا گوَشت: ”جی بادشاه! مارا وابا بگوَش، ما ماناییَ کنێن.“ 8بادشاها گوَشت: ”من سَدَّک آن که شما په وهدزئوالیا اے هبران کنگا اێت. شما گندگا اێت که منی هُکم یکّ و ٹِکّ اِنت 9که اگن شما منا وابا مگوَشێت، په شما سِزا یکّێن اِنت. شما وت‌مان‌وتا شئور کرتگ که منی دێما چَپّ و چۆٹێن هبر بکنێت و درۆگ ببندێت تان هما وهدا که وهد و جاوَر بدل بِبنت. پمێشکا شما وت منا وابا بگوَشێت، گڑا نون منَ زانان که شما مانایی هم کرتَ کنێت.“

10نجومیان، بادشاهئے پسئوا گوَشت: ”او بادشاه! دنیایا هچّ چُشێن مردمے نێست که اے کارا کرت بکنت. هچّ بادشاها، هرچُنت که مزن و زۆراور ببیت، هچبر چه هچّ جادوگر، ساهر و نجومیا چُشێن پَرمایشے نکرتگ. 11اے کارا که تئوِ بادشاه لۆٹگا ائے، سکّ گران اِنت. چه هُدایان اَبێد، اے هبرا کسّ بادشاها گوَشتَ نکنت، و هُدا وَه اِنسانانی نیاما نَنِشتگ‌اَنت.“

بادشاهئے هُکم

12گۆن اے هبرانی اِشکُنگا، بادشاه چه زَهرا سکّ هِژم گپت و هُکمی دات که بابِلئے سجّهێن داناێن مردم گار و گُمسار کنگ ببنت. 13گڑا پرمانے دئیگ بوت که دانا کُشگ ببنت. دانیال و آییئے سنگتانی شۆهازا هم در کپتنت که بکُشَنتِش. 14نون دانیالا گۆن جَلّادانی سَرمَستِر، آریوکا که بابِلئے دانایانی کُشَگا در کپتگ‌اَت، په هِکمت و دانایی هبر کرت. 15دانیالا چه بادشاهئے داشتگێن سرمستر، آریوکا جُست کرت: ”بادشاها چێا چُشێن ترُندێن پرمانے داتگ؟“ آریوکا، دانیال هال دات که چے بوتگ. 16نون دانیال شت و گۆن بادشاها دزبندی‌ای کرت که منا کمّے وهد بدئے، من تئوِ بادشاهئے وابا گوَشان و مانا کنان.

17دانیال، لۆگا شت و وتی سنگت، هَنانیا، میشاێل و اَزَریایی هال داتنت. 18گوَشتی: ”چه آسمانی هُدایا رهم بلۆٹێت و دْوا کنێت که اے راز په ما پدَّر ببیت تانکه ماشُما و بابِلئے اے دگه دانا کُشگ مبێن.“

وابئے مانا

19گڑا هما شپا اے راز په دانیالا، شُبێنێا پدّر کنگ بوت. نون دانیالا آسمانی هُدائے ستا کرت. 20گوَشتی:

”هدائے ناما اَبد تان اَبد ستا و سنا بات،

چێا که هکمت و زۆر هماییئیگ اَنت.

21هما اِنت که وهد و مۆسمان بدلَ کنت،

هما اِنت که بادشاهان دورَ کنت یا تَهتا نادێنیت،

هما اِنت که دانایان هکمتَ دنت و سرپدێنان زانتَ بَکشیت،

22هما اِنت که چێر و اندێمێن رازان پدّرَ کنت،

هما اِنت که زانت تهاریا چے هست و

رُژنایی هماییئے همراه اِنت.

23او منی پت و پیرکانی هُدا!

من تئیی شُگرا گران و تئیی تئوسیپا کنان،

چێا که تئو منا زۆر و هکمت داتگ.

انّون هم اے تئو ائے که په من هما چیزِّت زاهر کرتگ

که ما چه تئو لۆٹتگ،

چێا که تئو نون بادشاهئے جێڑه په ما پدّر کرتگ.“

24رندا دانیال، آریوکئے کرّا شت، هماییئے کِرّا که بادشاها بابِلئے دانایانی کُشگئے هُکم داتگ‌اَت. گۆن آییا گوَشتی: ”بابِلئے دانایان مَکُش. منا بادشاهئے کِرّا بر. من آییئے وابا مانا کنان.“ 25گڑا آریوکا زوتّ زوتّا دانیال، بادشاهئے کِرّا برت و گوَشتی: ”من چه یَهودائے دَرانڈێهان مردے در گێتکگ که تئوِ بادشاهئے وابا مانا کرتَ کنت.“ 26بادشاها گۆن دانیالا که دومی نامی بِلْتِشازَر اَت، گوَشت: ”تئو منی دیستگێن وابا و آییئے مانایا منا گوَشتَ کنئے؟“ 27دانیالا گۆن بادشاها گوَشت: ”هما رازا که تئوِ بادشاه آییئے جُستا ائے، هچّ دانا، ساهر، جادوگر و اِستارزانتے په تئو پدّر کرتَ نکنت، 28بله آسمانا هُداے هست که رازان پدّرَ کنت و هماییا په تئوِ بادشاه نِبوکَدنِزَرا زاهِر کرتگ که آیۆکێن رۆچان چے بیت. اے تئیی واب اِنت و هما شُبێن اَنت که وهدے تئو وتی نپادئے سرا تچک اَتئے، تئیی سرئے تها چکرّگا اَتنت.

29او بادشاه! نپادئے سرا تئیی هئیال آیۆکێن وهدئے نێمگا شتنت که بارێن چے بئیگی اِنت. هما که رازان پدّرَ کنت، ترا پێشی داشت که آیۆکێن وهدا چے بیت. 30بله اے راز په من اے سئوبا پدّر کنگ نبوتگ، که من چه اے دگه مردمان داناتر آن. پمێشکا پدّر کنگ بوتگ که من تئیی وابا په تئوِ بادشاها مانا بکنان تانکه تئو وتی دلئے هئیالان سرپد ببئے. 31او بادشاه! تئو چارگا اَتئے و بلاهێن بُتے دیستِت. اے مزنێن و سکّێن درپشناکێن بُتے اَت که تئیی دێما مِکّ اَت و گِندَگا تُرسناک اَت. 32اے بُتئے سر، چه پَهکێن تلاها اَڈّ بوتگ‌اَت. دلبند و باسْکی چه نُگرها، لاپ و رانی بْرِنجئیگ اَتنت، 33ڈیلّنگ#2‏:33 ڈیلّنگ، پادئے کۆنڈا بگر تان مُچّا. آسِن، پادانی نێم آسِن و نێم پَتکگێن گِلئیگ اَتنت. 34تئو اَنگت چارگا اَتئے و سِنگے سِندَگ بوت، مردمی دستێا نسِست. سِنگ آتک و بُتئے آسن و گِلێن پادان لگِّت و پرۆشتنتی. 35پدا آسِن، پتکگێن گِل، بْرنج، نُگره و تلاه، سَرجما یکجاه هورت بوتنت، اَنچُش که گرماگان جۆهانئے#2‏:35 جۆهان، بزان کِشارانی مُشگ و دانانی مُچّ کنگئے جاگه. پُگ و پلار هورتَ بنت، و گواتا رُپت و بُرتنت تان آیانی هچّ نشانے پَشت نکپت. بله هما سِنگ که بُتا لگّت، بلاهێن کۆهے جۆڑ بوت و سجّهێن زمینی گپت.

36واب اِش اَت. نون ما اِشیا تئوِ بادشاهئے دێما مانا کنێن. 37او بادشاه! تئو بادشاهانی بادشاه ائے. هما ائے که آسمانی هُدایا ترا بادشاهی، کُدرت، زۆر و واک و شان و شئوکت داتگ و 38هر جاگه که انسان، جنگلی جانوَر و بالی مُرگ زندگ اَنت، هُدایا ترا اے سجّهێنانی سرا هُکمران کرتگ. تلاهێن سر، تئو ائے.

39چه ترا پد، دگه بادشاهیے کئیت که چه تئییگا کمزۆرتِرَ بیت. پدا سئیمی، بْرنجێن بادشاهیے کئیت که سجّهێن زمینئے سرا هُکمرانیَ کنت. 40پدا چارمی بادشاهیے کئیت که چۆ آسنا مُهر و مهکمَ بیت، چێا که آسن سجّهێن چیزّانَ پرۆشیت و شِنگ و شانگَ کنت. اَنچُش که آسن سجّهێن چیزّانَ پرۆشیت، اے بادشاهی هم، اے سجّهێن مُلکانَ پرۆشیت و ٹکّر ٹکّرَ کنت. 41اے پاد و پادانی لنکک که نێما پتکگێن گِل و نێما آسِنئیگ اَتنت و تئو دیستنت، اے بهر و بانگێن بادشاهیے بیت، بله اِشیئے تها آسِنئے مُهری مانَ بیت چێا که تئو آسِن گۆن پتکگێن گِلا هئوار دیست. 42چُش که پادانی لنکک، نێما آسن و نێما پتکگێن گلئیگ اَتنت، اے بادشاهیئے بهرے مُهکم و بهرے نزۆرَ بیت. 43هما ڈئولا که تئو آسن گۆن پتکگێن گلا هئوار دیست، کئوم و نَسل هئوار وَه بنت بله گۆن یکدومیا نلچّنت، اَنچُش که آسن گۆن گِلا نلچّیت.

44آ بادشاهانی وهدا، آسمانی هُدا دگه بادشاهیے اڈَّ کنت که هچبر تباهَ نبیت و دگه کئومێئے دستا هم دئیگَ نبیت. اے بادشاهی، آ دگه سجّهێن بادشاهیانَ پرۆشیت و هلاسَ کنت، بله وت تان اَبد برجمَ مانیت. 45اَنچُش که تئو دیست، سِنگ چه کۆهێا سِندگ بوت، مردمی دستێا نَسِست، و آسن، بْرنج، گِل، نُگره و تلاهی هورت کرتنت. او بادشاه! مزنێن هُدایا په تئو پدّر کرتگ که دێمتِرا چے بیت. پمێشکا واب راست اِنت و اِشیئے مانا هم پَکّا اِنت.“

46بادشاه نِبوکَدنِزَر دێم په چێر کپت و دانیالی سُجده کرت و هُکمی دات که دانیالئے دێما هئیراتے بکنێت و سۆچُکی چێرسۆچ بکنێت. 47بادشاها گۆن دانیالا گوَشت: ”بێشک تئیی هُدا، هُدایانی هُدا اِنت و بادشاهانی هُداوند اِنت و رازانی پدّر کنۆک، چێا که تئو اے راز پدّر کرت کرتگ.“ 48پدا بادشاها دانیال مسترێن اُگدهے#2‏:48 اُگده، بزان مَنسَب، اُهده، زمّهواری، اهتیار. و بازێن تهپه و ٹێکیے دات، بابِلئے دَمگئے هُکمرانی‌ای سَرجما هماییئے دستا دات و بابِلئے سجّهێن دانایانی سرمستری کرت. 49نون دانیالا گۆن بادشاها دزبندی کرت و بادشاها شَدرَک، میشَک و اَبِدنِگۆ بابِلئے دَمگئے کارانی مستر کرتنت. دانیال وت بادشاهئے دَربارا نِشت.

Currently Selected:

دانیال 2: HPKB

Highlight

Copy

Compare