E quand ch’a l ha avù pià i sinq pan e i doui pess, guardand vers ’l ciel, a l ha dait gloria a Diou, e a l ha rout i pan, e peui a l ha dà‐ie ai so dissepoul, për ch’a i butteissou dënans a lour, e a l ha dividù ëntra tutti i doui pess.
E a l’han mangià‐ne tutti, e a soun nurissé ben.
E a s’è pourtà‐sse via doudess cavagne piene d’i toc dë pan, e queich avans d’i pess.