آنِإیژ بعدِ مشورَت وَگَردِ شیخَلِ قوم، پیلِ فِرِاِئی وَسربازَلَ داتِن، فِتِن: «بوشِنَ مردم، ”شاگردَلِ اَوَ وَشِ یاهاتِن و مِقِاِئیکه هیمَ نُمِ خو بیمُون، جنازَه اَوَ دُزین.“ و اَگَر اِئی خَوَرَ وَگوشِ والی بِرَسی، هیمَ گُوژِمُون اَوَ قانیَ مَکِإیمُونی تا اَرا هُمَ مشکلی نُاو.» پس آنَ پیلَ گِرتِن و مِطاقِبِ اَچیکِ فِتِنَ بینِن، انجوم داتِن. و اِئی داسِتُونَ تا اِیمِرو نُمِ یهودیَل جار کَتیَ.