Popular Bible Verses from متیٰ 17

Share

عیسیٰ دَزوا گُفت: ”بخاطری که ایمان شُمو کم اَسته. ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، اگه شُمو دَ اندازِه یگ تُخمِ شَرشَم ایمان دَشته بَشِید، مِیتنِید دَ امزی کوه بُگِید، ’حَرکت کُو، ازِینجی دَ اُونجی بورُو،‘ و اُو حَرکت مُونه؛ اوخته هیچ چِیز نِییه که بَلدِه شُمو نامُمکِن بَشه.“

دَ حالِیکه هنوز توره مُوگُفت، بےبلغه یگ آوُرِ نُورانی دَ بَلِه ازوا سایه کد و از آوُر یگ آواز اَمَده گُفت: ”اینَمی باچِه دوست دَشتنی مه یَه که از شی خوش-و-راضی اَستُم. از اَید شی شُنِید.“

عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”اَی نسلِ بےایمان و گُمراه، تا کَی قد شُمو بَشُم؟ و تا چی وخت شُمو ره تَحَمُل کنُم؟ اُو ره پیشِ ازمه بیرِید.“ پس عیسیٰ دَ سرِ جِن هَیبَت کد و جِن ازُو بُر شُد و امُو باچه دَ امزُو لحظه شفا پَیدا کد.