پَ آرزوم اِئِه که مَردیا مَجا، بدون تَریخ بُدَ یا جَر و مُرافِعَه، دستِی مکدّسشو اَسِی دعا بلند آکنِت. هَمینا هم مَئِه که زنیا جُمَهِ آبرومند اُبار کِنِت، و با حیا و خاد خوددار بُدَ اُ خوشو جوهو بِکنِت، نِه وَ بُشک بَلُکِ و طلا یا مروارید، یا جُمَه گِرو، بلکه هَموناکِه شایستَهِ زنِییه که ادعا اَکنِت دیندار هِت اُ خوشو وَ کَرِی خَش جوهو بِکنِت.