बल्ति तीजा स्वर्ग़दूत बङी अवाजी लारे हा केहता हुला आला कि, “जको कुई ओ ङरावणे ढौरा ची ते मूर्ति ची पूजा करे, ते आपणे मत्थे जा आपणे हाथा उपर ओची मौहर ची छाप लवावी, ते ओ नरीकारा चे गुस्से ची मदिरा जको मुंगरा मां नाखली गेली पीयें, ते पवित्र स्वर्ग़दूता चे सामणे, ते मैमणे चे सामणे जाखते ते गन्धक चे दर्दा मां पड़ला रिही। ते वांचे दर्दा चा धूंआ हमेशा तक चवीता रिही, ते जको ओ ङरावणे ढौरा ची ते मूर्ति ची पूजा करी, ते जको ओचे नांवा ची मौहर लवावे, वानु रात-ङिओ चैन नी मिली।”