Aku terus marani mulékat mau lan njaluk, supaya gulungan kitab kuwi dikèkké marang aku. Tembungé marang aku: “Tampanana lan panganen; iki bakal njalari wetengmu pait, nanging ing tutukmu rasané legi kaya madu.” Aku terus njupuk gulungan kitab tyilik sangka tangané mulékat mau, terus tak pangan: ing tutukku rasané legi kaya madu, nanging sakwisé tak pangan, wetengku krasa pait.