Միայն թէ քու ունայնութիւնդ ճանչցիր,
Որ քու Տէր Աստուծոյդ դէմ ապստամբեցար։
Եւ ամէն կանանչ ծառի տակ
Քու ճամբաներդ օտարներուն տարածեցիր
Ու իմ խօսքիս հնազանդութիւն չըրիր’, կ’ըսէ Տէրը։
‘Դարձէ՛ք, ո՛վ ապստամբ որդիներ’, կ’ըսէ Տէրը։
Քանզի թէեւ ձեզ մերժեցի,
Բայց՝ ՝ ձեզ պիտի առնեմ, ամէն մէկ քաղաքէ մէկ հոգի,
Ամէն մէկ ազգատոհմէ երկու հոգի
Ու ձեզ Սիօն պիտի բերեմ։