1
fjalët e urta 17:17
Libra të Dhiatës së Vjetër të përkthyera në dialektin tosk nga Konstandin Kristoforidhi në 1884 (transliterim nga gërmat greke në latine)
AL1884
Miku të do kurdo, po vëllaj lint ndë kohë të nevolësë.
Compare
Explore fjalët e urta 17:17
2
fjalët e urta 17:22
Zemër’ e gëzuarë të bën mirë (posi) miekësi, po shpirti i thyerë thanë eshtëratë.
Explore fjalët e urta 17:22
3
fjalët e urta 17:9
Kush fsheh falinë, kërkon miqësi, po kush e merr ndëpër golë punënë, ndan më të dashuritë miq.
Explore fjalët e urta 17:9
4
fjalët e urta 17:27
Ay që mba fialënë (ësht’) i mënçëm, zëmërë-gjëri ësht’ i urtë.
Explore fjalët e urta 17:27
5
fjalët e urta 17:28
Edhe ay i marri, kur s’flet me golë, numëronetë për i urtë; edhe ay që mbyll golën’ e ti ësht’ i mënçim.
Explore fjalët e urta 17:28
6
fjalët e urta 17:1
Më mirë bukë thatë, e paqtim bashkë me atë, se plot shtëpinë me kurbane bashkë me zënëje.
Explore fjalët e urta 17:1
7
fjalët e urta 17:14
Kush zë të bënjë qartë, (është posi) ay që çthur ujëra, përandaj pusho nga qarta përpara se të dhizetë.
Explore fjalët e urta 17:14
8
fjalët e urta 17:15
Kush nxier pa fal të paudhinë, edhe dënon të dreitinë, të dy janë të ndohëtë te Zoti.
Explore fjalët e urta 17:15