Những câu Kinh Thánh phổ biến từ نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 14

Chia sẻ

چون خُدایِ پادشاهی بُخاردَن و بَنوشیَن نیِه، بلکه صالحی، صُلح و سلامتی، وخوشحالی روح القُدُسِ دِلِئِه. هر کی اینجوری مَسیحِ خِدمَت هَکونه، خُدا اونه قبول داره و مَردُم هم اونه تأیید کانَن.

چون اَگه زندگی کانیم، خُداوَندِ وَسین زندگی کانیم، وَ اَگه میرنیم، اونَم خُداوَندِ وَسین میرنیم. پَس چه زندگی هَکُنیم، چه بَمیریم، خُداوندِ شین هیسیم.

پَس بیئَین اونچه که صُلح و صفا و هَمدِیگَرِ ایمانِ تقویتِ باعث بونه رِه، دُمّال هَکُنیم.

پس، بیئیِن مین بَعد هَمدیگَرِ قضاوت نَکُنیم. بلکه تَصمیم هَگیرن که هیچ سَنگِ لَغزِش یا مانعی شیمی اَداشِ راهِ سَر نَنین.

چون اِشعیای پیغمبرِ کِتابِ دِلِه بَنویشتِه هَبا: «خداوند گونِه: می زندگی رِه قَسَم که هر زِانو ایی می پِیش خَم بونه و هر زَبانی خُدا رِه اِقرار کانه.» پَس اَمی جی هَر کُدام اَمی حِسابِ خُدا رِه پَس دَنه.

اونیکه اونه ایمان ضعیفِ رِه، شیمی میَن راه هَدین، ولی نه اینه خاطِری که اونه عقایدِ سَر اونه همره جر و بحث هَکُنید.

توو کیئی که یِنفر دیگَرِ پاکارِ قضاوت کانی؟ چه، اون خودِشِه ایمانِ سَر بُمانِه یا بَکِّه اونه اربابِ ربط داره. وَ اون هم خودِشه لِنگِ سَر ماندِنِه، و خُداوَند تانه اونه سَرپا بِدارِه.