Những câu Kinh Thánh phổ biến từ نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 11

Chia sẻ

چون هَمِه چی اونه جی، وَ اونه طَریقِ جی، وَ اونه شین هیسه. اونه تا اَبد جَلال گونیم. آمین.

آه چَنّی خُدایِ دولتمندی و حکمت و معرفت جَلَّ! اونه داوری رِه نَشَئنه واموجُسَّن. و اونه راهها رِه نَشَئنِه بِفَهمِسَّن.

«چون کیِه که خُداوندِ فِکرِ دانِسِّه بو یا کی اونه هَمرَه مشورَت هَکوردِه؟»

اینه وَسین، هَمین اَلآنَم یِکَم دَرِن که خُدایِ فیضِ راهِ جی انتخاب هَبان. وَلی اَگه فیضِ راهِ جی هَبو، دِ اعمالِ جی نیِه؛ وَ اِلّا فیض دِ فیض نیِه. وَلی اَگه اعمالِ راهِ جی هَبو، دِ فیضِ جی نیِه؛ وَ اِلّا عَمَل دِ عَمَل نیِه.

وَلی اَگه شاخه شانه جی بعضیان بَبییِه هَبان و تو که وَحشی زیتونِ شاخِه بِیی، و زیتون دارِ دیگر شاخِه های کَشِ پیوند بُخاردی و اَلآن اونه ریشه یه مقوّی شیره یه جی خارنی، اون شاخِه شانهِ سَر فَخر نَکُن. اَگه اینجور کانی، یاد نَکُن که تو ریشه رِه نِداری، بلکه ریشه تِرِه دارِه.