Những câu Kinh Thánh phổ biến từ اوّلین نامه قُرِنتیان وَسین 2

Chia sẻ

هَمونجور که اِشعیایه پیغمبر کِتابِ دِلِه، بنویشته هَبا: «اونچه رِه که هیچ چِشمی نَدیه، هیچ گوشی نِشنَوِسِّه، و هیچکسِ فِکر نَرسیِه رِه، خُدا خودشه دوسدارانِ وَسین فَراهم هَکُردِه.»

آدَمی که هوا و هوس دمّال دبو اون چیزانی که خدای روح رِه ربط داره رِه قبول نُکانه، چون اونه نظر نادانیِه، و نَتّنِه اونه بِفَهمِه، چون فقط خدای روحِ همرَه شَئنِه اون درُسّی رِه تَشخیص هَدَئن.

خُدا این چیزان رِه خودشه روحِ طریقِ جی اَمِرِه آشکار هَکُردِه، چون خدای روحْ، هَمِه چیره واموتانه، حتّی خُدایِ جَلتَرین رازِشانَم.

اَسه روحی رِه که اَما بِتیم دنیایِ جی نییِه بلکه خدای جییِه تا اونچه خُدا اَمَرِهِ پیشکِش هَکُردِه رِه بِفَهمیم.

و می گبان و پِیغام، حَکیمانه کلمات هَمرَه که قانع کانه، نَبا، بلکه اوشان رِه خدای روح و خدای قوت همرَه باگوتم. تا شِیمی ایمان نه آدَمانِ حکمتِ هَمرَه، بلکه خُدایِ قُوَّتِ هَمرَه هَبو.