โยชูวา 14:6-15

แล้วคนยูดาห์มาหาโยชูวา ณ เมืองกิลกาล และคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ชาวตระกูลเคนัส ได้กล่าวแก่ท่านว่า “ท่านทราบเรื่อง ซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสคนของพระเจ้าที่คาเดชบารเนีย เกี่ยวกับท่านและข้าพเจ้าแล้ว เมื่อโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ใช้ให้ข้าพเจ้าไปจากคาเดชบารเนีย เพื่อสอดแนมดูแผ่นดิน ข้าพเจ้ามีอายุสี่สิบปี ข้าพเจ้าได้นำข่าวกลับมาแจ้งแก่ท่านตามความคิดเห็นของข้าพเจ้า แต่ส่วนพี่น้องซึ่งขึ้นไปพร้อมกับข้าพเจ้าได้ทำให้ประชาชนใจเสีย แต่ข้าพเจ้าได้ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ ในวันนั้นโมเสสได้สาบานว่า ‘แท้จริงแผ่นดินซึ่งเท้าของท่านได้เหยียบย่ำไปนั้น จะตกเป็นมรดกของท่านและของบุตรหลานของท่านสืบไปเป็นนิตย์ เพราะว่าท่านได้ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ’ และบัดนี้ ดูสิ พระยาห์เวห์ยังทรงให้ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่ตลอดสี่สิบห้าปีนี้ ดังที่พระองค์ตรัสไว้ ตั้งแต่พระยาห์เวห์ตรัสเช่นนี้แก่โมเสส เมื่อคนอิสราเอลเดินทางอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และนี่แน่ะ วันนี้ข้าพเจ้ามีอายุแปดสิบห้าปีแล้ว ข้าพเจ้ายังมีกำลังแข็งแรง เช่นเดียวกับวันที่โมเสสใช้ให้ข้าพเจ้าไป กำลังของข้าพเจ้าในการทำศึกสงครามหรือออกไปและเข้ามา เดี๋ยวนี้ก็เป็นเหมือนครั้งนั้น เพราะฉะนั้นขอมอบแดนเทือกเขานี้ ซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสในวันนั้นให้แก่ข้าพเจ้า เพราะท่านได้ยินในวันนั้นแล้วว่าคนอานาคอยู่ที่นั่น มีเมืองใหญ่ที่มีกำแพงล้อมอย่างเข้มแข็ง บางทีพระยาห์เวห์จะสถิตกับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็จะขับไล่เขาออกไปได้ ดังที่พระยาห์เวห์ตรัสไว้แล้ว” แล้วโยชูวาก็อวยพรท่านและยกเมืองเฮโบรนให้คาเลบบุตรเยฟุนเนห์เป็นมรดก เฮโบรนจึงตกเป็นมรดกแก่คาเลบบุตรเยฟุนเนห์ตระกูลเคนัสจนทุกวันนี้ เพราะว่าท่านติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลอย่างสุดใจ เมืองเฮโบรนนั้นแต่เดิมมีชื่อว่าคีริยาทอารบา อารบาคนนี้เป็นคนใหญ่โตที่สุดในคนอานาค แผ่นดินจึงได้สงบจากการศึกสงคราม