40 dagentijdSample

Dag 37

De 40-dagentijd is een periode van bezinning. We staan stil bij het lijden van Jezus, maar ook bij Zijn diepe verbondenheid met Israël en de vervulling van Gods beloften aan Zijn volk. In deze overdenkingen ontdekken we wat dit betekent. Voor Israël, maar ook voor ons.

We lezen Romeinen 11:11-26.

In Romeinen 11 gebruikt Paulus de krachtige metafoor van de olijfboom om te beschrijven hoe niet-Joden deel krijgen aan de beloften van Israël. Israël wordt afgebeeld als de oorspronkelijke olijfboom en de niet-Joden als geënt op deze olijfboom. Niet-Joden krijgen op basis van hun geloof deel aan Gods beloften aan Israël. Er ontstaat een nieuwe groepsidentiteit van Joden en niet-Joden, waarbij het geloof in Christus de gedeelde basis is om gered te worden.

Maar Paulus waarschuwt: niet-Joden moeten niet trots worden, want ze zijn slechts geënt op de stam van Israël. In die trots is het makkelijk om te zeggen dat de nieuwe groepsidentiteit Israël en haar betekenis opheft.

Paulus benadrukt echter de rol van Israël in relatie tot haar volkeren en noemt het een geheimenis. Israël blijft het uitverkoren volk van God. Etniciteit wordt dus niet opgeheven. De Joodse identiteit blijft bestaan en is niet vervangen door de kerk of door de heidenen. Dat betekent dat ook de wet voor Israël blijft bestaan. Ook de roeping van Israël om een heilig volk voor God te zijn blijft bestaan. Met andere woorden: Pasen heft Israël niet op. Israël blijft Gods uitverkoren volk en uniek onder de volken. Het is belangrijk te begrijpen dat de redding die nu beschikbaar is voor ons, niet-Joden, gebaseerd is op de trouw van God aan de belofte die Hij aan Israël heeft gedaan. Wat een geheimenis. Wat een wonder!

Dank God vandaag voor het feit dat je als niet-Jood deel mag hebben aan Gods beloften. Bid voor de kerk dat we ons mogen bekeren van onze trots richting het Joodse volk.