40 dagentijdSample

Dag 31 - De profetie van Kajafas

De 40-dagentijd is een periode van bezinning. We staan stil bij het lijden van Jezus, maar ook bij Zijn diepe verbondenheid met Israël en de vervulling van Gods beloften aan Zijn volk. In deze overdenkingen ontdekken we wat dit betekent. Voor Israël, maar ook voor ons.

We lezen Johannes 11:45-53.

De opstanding van Lazarus maakt dat veel Joden in Jezus gaan geloven. Als de doden opstaan, is de tijd van de Messias aangebroken!

Het bericht van de opstanding van Lazarus bereikt ook het Sanhedrin en ook wat het heeft losgemaakt bij het volk. De raadslieden komen bij elkaar en weten niet wat ze ervan moeten denken. Maar ze weten wel dat het kan uitgroeien tot een gevaarlijke situatie en misschien wel tot weer een opstand tegen de Romeinen, met alle gevolgen van dien.

De hogepriester Kajafas raadt de vergadering aan om Jezus uit de weg te ruimen. Het is beter dat één mens sterft dan dat het hele volk en de stad, en niet te vergeten zij zelf, ten onder gaan in een bloedige confrontatie met Rome.

Maar Johannes tekent er iets bij aan. Wat de hogepriester zegt, is een profetie. Hij voorzegt dat Jezus zal sterven voor het volk, met een betekenis die Kajafas waarschijnlijk nog niet begrijpt. Maar ook dat Jezus zal sterven om de verstrooide kinderen van God te kunnen verzamelen.

Dat laatste is ook belangrijk. De stammen van Israël zijn verstrooid onder de natie van de wereld, en daar heerst de overste van de wereld. En die overste van de wereld verzet zich tegen alles wat met Gods komende Koninkrijk te maken heeft, zeker ook tegen de terugkeer van de kinderen van Israël.

Jezus' sterven zal de macht van de satan breken.

Dat de Goede Herder zijn leven stelt voor de schapen heeft dus ook te maken met de inzameling van de kinderen van Israël. Het zal weer worden: Eén herder en één kudde.

Dank God vandaag dat zoveel kinderen van Israël in onze dagen terugkeren naar het land dat God voor hen bestemd heeft.