40 dagentijdSample

Dag 3 – Ik ken hun leed

De 40-dagentijd is een periode van bezinning. We staan stil bij het lijden van Jezus, maar ook bij Zijn diepe verbondenheid met Israël en de vervulling van Gods beloften aan Zijn volk. In deze overdenkingen ontdekken we wat dit betekent. Voor Israël, maar ook voor ons.

We lezen Exodus 2:23 en hoofdstuk 3:1-7.

Het tekstgedeelte dat je gelezen hebt, beschrijft de ontferming van God over Zijn volk Israël. Hij dacht aan het verbond dat Hij met Abraham, Izaäk en Jacob gesloten had. Het leed van het volk was onbeschrijflijk. Bittere meedogenloze slavenarbeid en de net in de wereld gekomen Joodse jongetjes werden door de Egyptenaren in de Nijl gegooid. Het was intens bitter en wreed.

God hoorde hen echter en greep in. Hij zag om naar het lot van Zijn volk. Hij zond Mozes en Aäron. Hij kende het leed van zijn volk, Hij was er deel van, Hij leed met hen mee. Israël wordt door God ‘Zijn eerstgeboren zoon’ genoemd in Exodus 4:22. Hij redde hen uit de duisternis naar het land dat Hij hen beloofd had. Zijn land.

Gebeden worden verhoord, God hoorde hun klacht. Het leek uitzichtloos, maar God ontfermde Zich op Zijn tijd. Dat was 400 jaar nadat Jakob en zijn zonen zich tijdelijk in Egypte hadden gevestigd.

De Heiland zegt dat er geen musje van het dak zal vallen, zonder dat God het ziet. Al je haren op je hoofd zijn bij Hem bekend. Hij kent ook onze omstandigheden, teleurstellingen en ons verdriet. Hij gedenkt ook ons, aangenomen als Zijn kinderen in de doop.

Vraag ter overdenking: De vervolging van het Joodse volk door de volkeren duurt al 3500 jaar, sinds Egypte. Wanneer komt er een einde aan hun lijden?