امثال 1:4-19 - مقایسه همه نسخه‌ها

به اشتراک گذاشتن

ای پسران، به رهنمود یک پدر گوش فرا دهید؛ توجه کنید تا فهم را به دست آورید. من شما را آموزشِ نیکو می‌دهم، تعلیم مرا ترک مکنید. زیرا که من نیز پدر خود را پسر بودم و عزیز و یگانه در چشم مادرم. پدرم مرا آموخته، می‌گفت: «دل تو به سخنان من تمسک جوید؛ فرامین مرا نگاه دار تا زنده بمانی. حکمت را کسب کن و فهم را به دست آور؛ کلمات دهانم را از یاد مبر و از آنها انحراف مورز. ترکش مکن که نگاهبان تو خواهد بود؛ دوستش بدار که از تو مراقبت خواهد کرد. حکمت، برترین است، پس حکمت را به دست آور؛ به بهای همۀ دارایی خویش، فهم را کسب کن. آن را برافراز که تو را سرافراز خواهد ساخت؛ آن را در بر گیر که تو را عزّت خواهد بخشید. تاج زیبایی بر سرت خواهد نهاد و افسر جلال به تو خواهد بخشید.» پسرم! گوش فرا ده و آنچه می‌گویم بپذیر که سالهای عمرت بسیار خواهد شد. من راه حکمت را به تو می‌آموزم و در مسیر راست هدایتت می‌کنم. چون در راه بروی، قدمهایت را مانعی نخواهد بود؛ چون بدوی، نخواهی لغزید. رهنمود را به چنگ گیر و آن را فرو مگذار؛ پاسش بدار، زیرا که حیات توست. به راه شریران پا مگذار و در طریق بدکاران گام مزن. از آن دوری کن و در آن ره مسپار؛ از آن، روی بگردان و به راه خویش رو. زیرا تا شرارتی نکنند نمی‌خُسبند، و تا کسی را نلغزانند خواب به چشمشان نمی‌آید. نانِ شرارت را می‌خورند و شرابِ خشونت را می‌نوشند. طریق پارسایان همچون طلوع سپیده‌دمان است، که تا روشنایی نیمروز، نور آن هر دم فزونی می‌گیرد. اما راه شریران همچون تاریکیِ غلیظ است و نمی‌دانند که از چه می‌لغزند.

ای فرزندان من، به آنچه من، پدرتان به شما تعلیم می‌دهم گوش کنید. توجّه کنید تا معرفت پیدا کنید. زیرا چیزهای خوبی به شما یاد می‌دهم، پس آنها را فراموش نکنید. وقتی در خانهٔ والدین خود پسر بچّه کوچکی بودم و تنها فرزند مادرم، پدرم مرا تعلیم داده می‌گفت: «سخنان مرا با دل و جان بشنو و دستورات مرا انجام بده تا رستگار شوی. به دنبال کسب حکمت برو و عقل و بینش پیدا کن. آنچه را می‌گویم فراموش مکن و از آنها سرپیچی منما. خردمندی را ترک مکن تا تو را محافظت نماید. آن را دوست بدار تا از تو مواظبت کند. تحصیل حکمت از هر کاری ارزنده‌تر است، پس علاوه بر همهٔ چیزهایی که به‌‌ دست می‌آوری، بینش را هم بیاموز. حکمت را دوست بدار تا تو را بزرگ و محترم سازد. آن را با اشتیاق طلب نما تا به تو عزّت و شکوه ببخشد. حکمت برای تو تاج افتخار خواهد بود.» ای فرزند من، به آنچه می‌گویم خوب گوش کن و آن را جدّی بگیر تا عمری طولانی داشته باشی. حکمت را به تو آموختم و راه راست را به تو نشان دادم. پس، در سفر زندگی خسته نخواهی شد و اگر بدوی، به زمین نخواهی خورد. آنچه را که یاد گرفته‌ای، پیوسته به‌خاطر داشته‌ باش. آنها را فراموش مکن، چون آنها زندگی تو را می‌سازند. از مردم شریر پیروی مکن و از راه مردمان ظالم دوری کن. کارهای آنها را انجام نده، از آنها دوری نما و راه خود را ادامه بده. آنها تا کار خلافی نکرده باشند نمی‌خوابند و تا به کسی صدمه نزده باشند، آرام نمی‌گیرند. چون ظلم و شرارت برای آنها مثل نان و آبی است که می‌خورند و می‌‌نوشند. راه مردم نیکوکار مانند سپیده‌دَم است که هر لحظه روشنایی آن بیشتر می‌شود تا روز برسد. امّا راه مردم شریر مثل شب، تاریک است. آنها به زمین می‌خورند امّا علّت آن را نمی‌دانند.

ای پسرانم، به نصیحت پدر خود گوش دهید و به آن توجه کنید تا دانا شوید. پندهای من مفید است؛ آنها را به خاطر بسپارید. من هم زمانی جوان بودم؛ پدری داشتم و تنها فرزند عزیز مادرم بودم. پدرم به من پند می‌داد و می‌گفت: «اگر سخنان مرا بشنوی و به آنها عمل کنی، زنده خواهی ماند. حکمت و بصیرت را کسب کن. سخنان مرا فراموش نکن و از آنها منحرف نشو. حکمت را ترک نکن، زیرا از تو حمایت خواهد کرد. آن را دوست بدار که از تو محافظت خواهد نمود. حکمت از هر چیزی بهتر است؛ به هر قیمتی شده آن را به دست بیاور. اگر برای حکمت ارزش قائل شوی، او نیز تو را سربلند خواهد نمود. اگر حکمت را در آغوش بگیری او به تو عزت خواهد بخشید و تاج عزت و افتخار بر سرت خواهد نهاد.» پسرم به من گوش کن و آنچه به تو می‌گویم بپذیر تا عمری طولانی داشته باشی. من به تو حکمت آموختم و تو را به سوی راستی هدایت نمودم. وقتی راه روی مانعی بر سر راهت نخواهد بود و چون بدوی پایت نخواهد لغزید. آنچه را که آموخته‌ای حفظ کن و آن را از دست نده؛ آن را نگه دار، زیرا حیات توست. به راه بدکاران نرو و از روش گناهکاران پیروی ننما. از آنها دوری کن و روی خود را از آنان بگردان و به راه خود برو؛ زیرا ایشان تا بدی نکنند نمی‌خوابند و تا باعث لغزش و سقوط کسی نشوند آرام نمی‌گیرند. خوراک آنها ظلم و شرارت است. راه درستکاران مانند سپیدهٔ صبح است که رفته‌رفته روشنتر می‌شود تا سرانجام به روشنایی کامل روز تبدیل می‌گردد، اما راه بدکاران مثل سیاهی شب است. بدکاران می‌افتند و نمی‌دانند چه چیز باعث افتادنشان شده است.

ای پسران، تادیب پدر را بشنوید و گوش دهید تا فطانت را بفهمید، چونکه تعلیم نیکو به شما میدهم. پس شریعت مرا ترک منمایید. زیرا که من برای پدر خود پسر بودم، ودر نظر مادرم عزیز و یگانه. و او مرا تعلیم داده، میگفت: «دل تو به سخنان من متمسک شود، واوامر مرا نگاه دار تا زنده بمانی. حکمت راتحصیل نما و فهم را پیدا کن. فراموش مکن و از کلمات دهانم انحراف مورز. آن را ترک منما که تو را محافظت خواهد نمود. آن را دوست دار که تو را نگاه خواهد داشت. حکمت از همهچیزافضل است. پس حکمت را تحصیل نما و به هرآنچه تحصیل نموده باشی، فهم را تحصیل کن. آن را محترم دار، و تو را بلند خواهد ساخت. واگر او را در آغوش بکشی تو را معظم خواهدگردانید. بر سر تو تاج زیبایی خواهد نهاد. وافسر جلال به تو عطا خواهد نمود.» ای پسر من بشنو و سخنان مرا قبول نما، که سالهای عمرت بسیار خواهد شد. راه حکمت را به تو تعلیم دادم، و به طریقهای راستی تو راهدایت نمودم. چون در راه بروی قدمهای توتنگ نخواهد شد، و چون بدوی لغزش نخواهی خورد. ادب را به چنگ آور و آن را فرو مگذار. آن را نگاه دار زیرا که حیات تو است. به راه شریران داخل مشو، و در طریق گناهکاران سالک مباش. آن را ترک کن و به آن گذر منما، و از آن اجتناب کرده، بگذر. زیرا که ایشان تا بدی نکرده باشند، نمی خوابند و اگر کسی را نلغزانیده باشند، خواب از ایشان منقطع میشود. چونکه نان شرارت را میخورند، و شراب ظلم رامی نوشند. لیکن طریق عادلان مثل نور مشرق است که تا نهار کامل روشنایی آن در تزایدمی باشد. و اما طریق شریران مثل ظلمت غلیظاست، و نمی دانند که از چه چیز میلغزند.