امثال 7:1-19 - Compare All Versions

به اشتراک گذاشتن

ترس یهوه آغاز علم است. لیکن جاهلان حکمت و ادب را خوار میشمارند. ای پسر من تادیب پدر خود را بشنو، و تعلیم مادر خویش را ترک منما. زیرا که آنها تاج زیبایی برای سر تو، و جواهر برای گردن توخواهد بود. ای پسر من اگر گناهکاران تو رافریفته سازند، قبول منما. اگر گویند: «همراه مابیا تا برای خون در کمین بنشینیم، و برای بیگناهان بیجهت پنهان شویم، مثل هاویه ایشان را زنده خواهیم بلعید، و تندرست مانندآنانی که به گور فرو میروند. هر گونه اموال نفیسه را پیدا خواهیم نمود. و خانه های خود را ازغنیمت مملو خواهیم ساخت. قرعه خود رادر میان ما بینداز. و جمیع ما را یک کیسه خواهدبود.» ای پسر من با ایشان در راه مرو. و پای خودرا از طریقهای ایشان باز دار زیرا که پایهای ایشان برای شرارت میدود و به جهت ریختن خون میشتابد. به تحقیق، گستردن دام در نظرهر بالداری بیفایده است. لیکن ایشان به جهت خون خود کمین میسازند، و برای جان خویش پنهان میشوند. همچنین است راههای هر کس که طماع سود باشد، که آن جان مالک خود را هلاک میسازد.

ترس خداوند سرآغاز دانش است. کسی که حکمت و ادب را خوار می‌شمارد، جاهل است. ای جوان، نصیحت پدرت را بشنو و از تعلیم مادرت رویگردان نشو، زیرا سخنان ایشان مانند تاج و جواهر، سیرت تو را زیبا خواهند ساخت. وقتی گناهکاران تو را وسوسه می‌کنند، تسلیم نشو. اگر آنها به تو بگویند: «بیا در کمین مردم بنشینیم و آنها را بکشیم و مانند قبر، آنها را ببلعیم و از هستی ساقط کنیم؛ از این راه ما اشیاء قیمتی فراوان به چنگ خواهیم آورد و خانه‌های خود را از این غنایم پر خواهیم ساخت؛ هر چه به دست بیاوریم به تساوی بین خود تقسیم خواهیم کرد؛ پس بیا و با ما همدست شو!» پسرم تو با آنها نرو و خود را از چنین افرادی دور نگه دار؛ زیرا آنها همیشه در پی گناه و قتل هستند. یک پرنده وقتی می‌بیند برایش دام گذاشته‌اند، از آن دوری می‌کند. ولی این افراد چنین نیستند. آنها خودشان را به دام می‌اندازند و با دست خود گور خود را می‌کنند. این است سرنوشت تمام کسانی که در پی سود نامشروع هستند. چنین اشخاص خود را نابود می‌کنند.

ترس از خداوند، ابتدای حکمت است. امّا مردم احمق توجهی به آن نمی‌نمایند و علم را رد می‌کنند. ای فرزند من، نصیحت پدر خود را بشنو و تعالیم مادرت را فراموش مکن. تعالیم و نصایح آنها مانند تاج عزّت و جلال بر سرت و گردنبند زیبایی و شکوه بر گردنت خواهند بود. ای فرزند من، وقتی گناهکاران کوشش می‌کنند تو را فریب دهند، تسلیم نشو. اگر بگویند: «بیا با هم متّحد شویم تا یک نفر را بکشیم و کمین کنیم تا خون بی‌گناهان را بریزیم، بیا تا مثل قبر آنها را زنده‌زنده ببلعیم و مانند مرگ بر سر آنها نازل شویم، هرگونه اموال گرانبها به دست می‌آوریم و خانه‌های خود را از اموال دزدی پر می‌کنیم. بیا جزو دستهٔ ما باش تا هرچه بدزدیم با هم قسمت کنیم.» ای فرزند من، با آنها همراه مشو و از ایشان دوری کن. چون پاهای ایشان به سوی شرارت می‌دود و برای ریختن خون می‌شتابند. گذاشتن دام در مقابل چشمان پرنده کار بیهوده‌ای است. امّا این قبیل افراد، برای خود دام می‌گسترانند، دامی که در آن هلاک خواهند شد. دزدی، عاقبت باعث هلاکت دزد می‌شود. عاقبت کسانی‌که با قتل و غارت زندگی می‌کنند، مرگ و نابودی است.

ترس خداوند سرآغاز دانش است، اما حکمت و ادب را جاهلان خوار می‌شمارند. پسرم، به رهنمود پدر خویش گوش فرا ده و تعلیم مادر خویش را ترک منما؛ زیرا تاج زیبا بر سرت و جواهر بر گردنت خواهد بود. پسرم! چون گنهکاران به اغوای تو برخیزند، تن دَر مده. چون گویند: «با ما بیا تا در کمین خون بنشینیم و در نهان منتظر بی‌گناهان بمانیم؛ تا آنان را چون گور، زنده فرو بلعیم و یکباره، چونان کسانی که به چاه فرو افتند؛ همه گونه نفایس به چنگ خواهیم آورد و خانه‌های خویش از غنایم آکنده خواهیم ساخت؛ قرعۀ خود با ما بیَفکن و همه یک کاسه خواهیم شد» - پسرم، با آنان همراه مشو و در طریق ایشان گام مگذار؛ زیرا پاهایشان به سوی شرارت دوان است، و برای ریختن خون شتابانند. براستی چه عبث است آشکارا دام گستردن در برابر چشم پرنده‌ای! اما اینان در کمین خون خویشتن می‌نشینند و نهانی برای جان خود انتظار می‌کشند! چنین است سر‌انجام هر آن کس که در طمعِ سود نامشروع باشد؛ آنچه به دست می‌آید، جانِ صاحب خود را می‌ستاند.