مزامیر 35
35
خداوند عظیم است
مزمور داوود
1ای خداوند با دشمنان من دشمنی نما
و جنگ کن با آنانی که با من جنگ میکنند.
2سپر کوچک و بزرگ را بگیر
و به یاری من برخیز.
3و نیزه را راست کن
و راه را پیش روی جفا کنندگانم ببند
و به جان من بگو من نجات تو هستم.
4خجل و رسوا شوند آنانی که
قصد جان من دارند
و آنانی که بداندیش منند،
برگردانیده و خجل شوند.
5مثل کاه پیش روی باد باشند
و فرشته خداوند ایشان را براند.
6راه ایشان تاریکی و لغزنده باد
و فرشته خداوند ایشان را تعقیب کند.
7زیرا دام خود را برای من
بیسبب در حفرهای پنهان کردند
که آن را برای جان من بیجهت کنده بودند.
8هلاکت ناگهانی به او برسد
و دامی که پنهان کرد، خودش را بگیرد
و در آن به هلاکت گرفتار گردد.
9و امّا جان من در خداوند وجد خواهد کرد
و در نجات او شادی خواهد نمود.
10همه استخوانهایم میگویند:
«ای خداوند کیست مانند تو که مسکین را
از شخص قوی تر از او میرهاند
و مسکین و فقیر را از تاراج کننده وی.»
11شاهدان کینه توز برخاستهاند.
چیزهایی را که نمیدانستم، از من میپرسند.
12به عوض نیکویی بدی به من میکنند.
جان مرا بیکس گردانیدهاند.
13و امّا من چون ایشان بیمار میبودند،
پلاس میپوشیدم.
جان خود را به روزه میرنجانیدم
و دعایم به سینهام برمیگشت.
14مثل آنکه او دوست و برادرم میبود،
سرگردان میرفتم.
چون کسی که برای مادرش ماتم گیرد،
از غصه خم میشدم.
15ولی چون افتادم،
شادیکنان جمع شدند.
آن فرومایگان بر من جمع شدند.
و کسانیکه نشناخته بودم،
بیوقفه مرا دریدند.
16مثل دلقکانی که برای نان مسخرگی میکنند،
دندانهای خود را بر من میافشردند.
17ای خداوند،
تا به کی نظر خواهی کرد!
جانم را از خرابیهای ایشان برهان
و یگانه مرا از شیربچگان.
18و تو را در جماعت بزرگ حمد خواهم گفت.
تو را در میان قوم عظیم تسبیح خواهم خواند.
19تا آنانی که بیسبب دشمن منند،
بر من فخر نکنند.
و آنانی که بر من بیسبب نفرت مینمایند،
چشمک نزنند.
20زیرا برای آشتی سخن نمیگویند
و بر آنانی که در زمین، آرامند،
سخنان حیله آمیز را تفکر میکنند.
21و دهان خود را بر من باز کرده،
میگویند هه هه چشم ما دیده است.
22ای خداوند تو آن را دیدهای،
پس سکوت مفرما.
ای خداوند، از من دور مباش.
23خود را بر انگیز
و برای داد من بیدار شو،
ای خدای من و خداوند من، برای شکایت من.
24ای یَهوْه خدایم،
مرا موافق عدالت خود داد بده،
مبادا بر من شادی نمایند.
25تا در دل خود نگویند:
«اینک مراد ما.»
تا نگویند: «او را بلعیدهایم.»
26و آنانی که در بدی من شادند،
با هم خجل و شرمنده شوند.
و آنانی که بر من تکبّر می کنند،
به خجلت و رسوایی آراسته شوند.
27آنانی که خواهان حق منند،
ترنم و شادی نمایند.
و دائم گویند: «خداوند بزرگ است
که به امنیّت خادم خود رغبت دارد.»
28و زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد
و تسبیح تو را تمامی روز.
اکنون انتخاب شده:
مزامیر 35: RCPV
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company
مزامیر 35
35
خداوند عظیم است
مزمور داوود
1ای خداوند با دشمنان من دشمنی نما
و جنگ کن با آنانی که با من جنگ میکنند.
2سپر کوچک و بزرگ را بگیر
و به یاری من برخیز.
3و نیزه را راست کن
و راه را پیش روی جفا کنندگانم ببند
و به جان من بگو من نجات تو هستم.
4خجل و رسوا شوند آنانی که
قصد جان من دارند
و آنانی که بداندیش منند،
برگردانیده و خجل شوند.
5مثل کاه پیش روی باد باشند
و فرشته خداوند ایشان را براند.
6راه ایشان تاریکی و لغزنده باد
و فرشته خداوند ایشان را تعقیب کند.
7زیرا دام خود را برای من
بیسبب در حفرهای پنهان کردند
که آن را برای جان من بیجهت کنده بودند.
8هلاکت ناگهانی به او برسد
و دامی که پنهان کرد، خودش را بگیرد
و در آن به هلاکت گرفتار گردد.
9و امّا جان من در خداوند وجد خواهد کرد
و در نجات او شادی خواهد نمود.
10همه استخوانهایم میگویند:
«ای خداوند کیست مانند تو که مسکین را
از شخص قوی تر از او میرهاند
و مسکین و فقیر را از تاراج کننده وی.»
11شاهدان کینه توز برخاستهاند.
چیزهایی را که نمیدانستم، از من میپرسند.
12به عوض نیکویی بدی به من میکنند.
جان مرا بیکس گردانیدهاند.
13و امّا من چون ایشان بیمار میبودند،
پلاس میپوشیدم.
جان خود را به روزه میرنجانیدم
و دعایم به سینهام برمیگشت.
14مثل آنکه او دوست و برادرم میبود،
سرگردان میرفتم.
چون کسی که برای مادرش ماتم گیرد،
از غصه خم میشدم.
15ولی چون افتادم،
شادیکنان جمع شدند.
آن فرومایگان بر من جمع شدند.
و کسانیکه نشناخته بودم،
بیوقفه مرا دریدند.
16مثل دلقکانی که برای نان مسخرگی میکنند،
دندانهای خود را بر من میافشردند.
17ای خداوند،
تا به کی نظر خواهی کرد!
جانم را از خرابیهای ایشان برهان
و یگانه مرا از شیربچگان.
18و تو را در جماعت بزرگ حمد خواهم گفت.
تو را در میان قوم عظیم تسبیح خواهم خواند.
19تا آنانی که بیسبب دشمن منند،
بر من فخر نکنند.
و آنانی که بر من بیسبب نفرت مینمایند،
چشمک نزنند.
20زیرا برای آشتی سخن نمیگویند
و بر آنانی که در زمین، آرامند،
سخنان حیله آمیز را تفکر میکنند.
21و دهان خود را بر من باز کرده،
میگویند هه هه چشم ما دیده است.
22ای خداوند تو آن را دیدهای،
پس سکوت مفرما.
ای خداوند، از من دور مباش.
23خود را بر انگیز
و برای داد من بیدار شو،
ای خدای من و خداوند من، برای شکایت من.
24ای یَهوْه خدایم،
مرا موافق عدالت خود داد بده،
مبادا بر من شادی نمایند.
25تا در دل خود نگویند:
«اینک مراد ما.»
تا نگویند: «او را بلعیدهایم.»
26و آنانی که در بدی من شادند،
با هم خجل و شرمنده شوند.
و آنانی که بر من تکبّر می کنند،
به خجلت و رسوایی آراسته شوند.
27آنانی که خواهان حق منند،
ترنم و شادی نمایند.
و دائم گویند: «خداوند بزرگ است
که به امنیّت خادم خود رغبت دارد.»
28و زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد
و تسبیح تو را تمامی روز.
اکنون انتخاب شده:
:
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company