مزامیر 17
17
دعای مرد عادل
دعای داوود
1ای خداوند، دادخواهی مرا بشنو
و به فریاد من توجّه فرما!
و دعای مرا که از لب بیریا میآید،
گوش بگیر!
2داد من از حضور تو صادر شود؛
چشمان تو راستی را ببیند.
3دل مرا آزمودهای،
شبانگاه از آن دیدار کردهای.
مرا به امتحان کشیدهای و هیچ نیافتهای،
زیرا بر آن شدم که زبانم تجاوز نکند.
4و امّا کارهای آدمیان به کلام لبهای تو؛
خود را از راههای ظالم به دور نگاه داشتم.
5قدمهایم به طریقهای تو چسبیده است،
پس پایهایم نخواهد لغزید.
6ای خدا تو را خواندهام
زیرا که مرا اجابت خواهی نمود.
گوش خود را به من فراگیر
و سخن مرا بشنو.
7رحمتهای خود را نشان ده،
ای که پناه آورندگان خویش را
به دست راست خود،
از مخالفان ایشان میرهانی.
8مرا مثل مردمک چشم نگاه دار؛
مرا زیر سایه بال خود پنهان کن،
9از روی شریرانی که مرا خراب میسازند،
ازدشمنان جانم که مرا احاطه میکنند.
10دل فربه خود را بستهاند.
به زبان خویش سخنان تکبرآمیز میگویند.
11الآن قدمهای ما را احاطه کردهاند،
و چشمان خود را دوختهاند
تا ما را به زمین بیندازند.
12مَثَل او مَثَل شیری است که
در دریدن حریص باشد،
و مثل شیر ژیان که در بیشه خود
در کمین است.
13ای خداوند برخیز
و پیش روی وی درآمده، او را بینداز
و جانم را از شریر به شمشیر خود برهان،
14از آدمیان، ای خداوند، به دست خویش،
از اهل جهان که نصیب ایشان
در زندگانی است.
که شکم ایشان را به گنج خود پر ساختهای
و از فرزندان سیر شده،
زیادی مال خود را برای کودکان خویش
ترک میکنند.
15و امّا من روی تو را در عدالت خواهم دید
و چون بیدار شوم،
از صورت تو سیر خواهم شد.
اکنون انتخاب شده:
مزامیر 17: RCPV
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company
مزامیر 17
17
دعای مرد عادل
دعای داوود
1ای خداوند، دادخواهی مرا بشنو
و به فریاد من توجّه فرما!
و دعای مرا که از لب بیریا میآید،
گوش بگیر!
2داد من از حضور تو صادر شود؛
چشمان تو راستی را ببیند.
3دل مرا آزمودهای،
شبانگاه از آن دیدار کردهای.
مرا به امتحان کشیدهای و هیچ نیافتهای،
زیرا بر آن شدم که زبانم تجاوز نکند.
4و امّا کارهای آدمیان به کلام لبهای تو؛
خود را از راههای ظالم به دور نگاه داشتم.
5قدمهایم به طریقهای تو چسبیده است،
پس پایهایم نخواهد لغزید.
6ای خدا تو را خواندهام
زیرا که مرا اجابت خواهی نمود.
گوش خود را به من فراگیر
و سخن مرا بشنو.
7رحمتهای خود را نشان ده،
ای که پناه آورندگان خویش را
به دست راست خود،
از مخالفان ایشان میرهانی.
8مرا مثل مردمک چشم نگاه دار؛
مرا زیر سایه بال خود پنهان کن،
9از روی شریرانی که مرا خراب میسازند،
ازدشمنان جانم که مرا احاطه میکنند.
10دل فربه خود را بستهاند.
به زبان خویش سخنان تکبرآمیز میگویند.
11الآن قدمهای ما را احاطه کردهاند،
و چشمان خود را دوختهاند
تا ما را به زمین بیندازند.
12مَثَل او مَثَل شیری است که
در دریدن حریص باشد،
و مثل شیر ژیان که در بیشه خود
در کمین است.
13ای خداوند برخیز
و پیش روی وی درآمده، او را بینداز
و جانم را از شریر به شمشیر خود برهان،
14از آدمیان، ای خداوند، به دست خویش،
از اهل جهان که نصیب ایشان
در زندگانی است.
که شکم ایشان را به گنج خود پر ساختهای
و از فرزندان سیر شده،
زیادی مال خود را برای کودکان خویش
ترک میکنند.
15و امّا من روی تو را در عدالت خواهم دید
و چون بیدار شوم،
از صورت تو سیر خواهم شد.
اکنون انتخاب شده:
:
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company