مزامیر 140

140
مرا از مردمان شریر رهایی ده
برای سالار سرایندگان. مزمور داوود
1ای خداوند، مرا از مرد شریر رهایی ده
و از مرد ظالم مرا محفوظ فرما!
2که در دل‌های خود در شرارت تفکّر می‌کنند
و تمامی روز برای جنگ جمع می‌شوند.
3زبان خود را مثل مار تیز می‌کنند
و زهر افعی زیر لب ایشان است، سلاه.
4‌ای خداوند، مرا از دست شریر نگاه دار،
از مرد ظالم مرا محافظت فرما
که تدبیر می‌کنند
تا پای‌های مرا بلغزانند.
5متکبّران برای من تله و ریسمان‌ها پنهان کرده
و دام به‌ سر راه گسترده،
و کمندها برای من نهاده‌اند، سلاه.
6به خداوند گفتم: «تو خدای من هستی.
ای خداوند، صدای التماس مرا بشنو!»
7‌ای یَهوْه خداوند، که قوّت نجات من هستی،
تو سر مرا در روز جنگ پوشانیده‌ای.
8‌ای خداوند، آرزوهای شریر را برایش برمیاور،
و تدبیرهای ایشان را به انجام مرسان
مبادا سرافراشته شوند، سلاه.
9و امّا سرهای آنانی که مرا احاطه می‌کنند،
شرارت لب‌های ایشان، آنها را خواهد پوشانید.
10زغال‌های آتشین را بر ایشان خواهند ریخت،
ایشان را در آتش خواهند انداخت
و در ژرفی‌ها که دیگر نخواهند برخاست.
11مگذار مرد بدگو در زمین پایدار شود؛
باشد که بلا به سرعت مرد ظالم را صید نماید.
12می‌دانم که خداوند دادرسی فقیر را خواهد کرد
و داوری مسکینان را خواهد نمود.
13به راستی عادلان نام تو را حمد خواهند گفت
و راستان به حضور تو ساکن خواهند شد.

اکنون انتخاب شده:

مزامیر 140: RCPV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید