مزامیر 120

120
مرا رهایی ده، ای خداوند
سرود صعود
1نزد خداوند در تنگی خود فریاد کردم
و مرا جواب داد.
2‌ای خداوند، جان مرا خلاصی ده
از لب دروغ و از زبان حیله‌گر.
3چه چیز به تو داده شود
و چه چیز بر تو افزوده گردد،
ای زبان حیله‌گر؟
4تیرهای تیز دلاوران
با آتش‌های سوزان درخت رُتَم!#120‏.4 درختچه‌ای که از چوب آن برای تهیه زغال استفاده می‌شد.
5وای بر من که در ماشِک مسکن گزیده‌ام
و در خیمه‌های قیدار#120‏.5 منظور سرزمینهای اقوام جنگ‌طلب می‌باشد. ساکن شده‌ام.
6چه طولانی شد سکونت جان من
با کسی ‌که آشتی را دشمن می‌دارد!
7من از اهل صلح و صفا هستم،
لیکن چون سخن می‌گویم،
ایشان آماده جنگ می‌باشند.

اکنون انتخاب شده:

مزامیر 120: RCPV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید