داوران 21

زنانی برای قبیله بِنیامین

1و مردان اسرائيل در مِصفه قسم خورده، گفتند که «هیچکس از ما دختران خود را به بِنيامينيان به زنی ندهند.» 2و قوم به بِیت‌ئیل آمده، در آنجا به حضور خدا تا شامگاه نشستند و صدای خود را بلند کرده، زارزار بگريستند. 3و گفتند: «ای يهوه خدای اسرائيل، اين چرا در اسرائيل واقع شده است که امروز يک قبیله از اسرائيل کم شود؟» 4فردای آن روز قوم سحرگاهان برخاسته، قربانگاهی در آنجا بنا کردند و قربانی‌های سوختنی و قربانی‌های سلامتی گذرانيدند. 5و قوم اسرائیل گفتند: «کيست از تمامی قبایل اسرائیل که در جماعت نزد خداوند بر نيامده است؟» زيرا قسم سخت خورده، گفته بودند که هر که به حضور خداوند به مِصفه نيايد، به یقین کشته شود. 6و قوم اسرائیل درباره برادر خود بِنيامين پشيمان شده، گفتند: «امروز يک قبیله از اسرائيل بریده شده است. 7چگونه برای مردانی که باز مانده‌اند زنان بیابیم؟ زيرا که ما به خداوند قسم خورده‌ايم که از دختران خود به ايشان به زنی ندهيم.»

8و گفتند: «کدام‌ يک از قبایل اسرائيل است که به حضور خداوند به مِصفه نيامده است؟» و اينک از يابيش جلعاد کسی به اردو و جماعت نيامده بود. 9زيرا چون قوم شمرده شدند، اينک از ساکنان يابيش جلعاد هیچ کس در آنجا نبود. 10پس جماعت دوازده هزار نفر از شجاعترين قوم را به آنجا فرستاده، و ايشان را امر کرده، گفتند: «برويد و ساکنان يابيش جلعاد را با زنان و کودکان به دم شمشير بکشيد. 11و آنچه بايد بکنيد اين است که هر مردی را و هر زنی را که با مرد خوابيده باشد، هلاک کنيد.» 12و در ميان ساکنان يابيش جلعاد چهارصد دختر باکره که با مردی نخوابيده و مردی را نشناخته بودند، يافتند و ايشان را به اردو در شيلوه که در سرزمين کَنعان است، آوردند.

13و تمامی جماعت نزد پسران بِنيامين که در صخره رِمّون بودند، فرستاده، ايشان را به صلح دعوت کردند. 14و در آن وقت بِنيامينيان برگشتند و دخترانی را که از زنان يابيش جلعاد زنده نگاه داشته بودند، به ايشان دادند. اما باز ايشان را کفايت نکرد.

15قوم برای بِنيامين پشيمان شدند، زيرا خداوند در میان قبایل اسرائيل شکاف ایجاد کرده بود. 16و مشايخ جماعت گفتند: «درباره زنان به جهت باقيماندگان چه کنيم چونکه زنان از بِنيامين ریشهکن شده‌اند؟ 17و گفتند: «ميراثی به جهت نجات‌يافتگان بِنيامين بايد باشد تا قبیلهای از اسرائيل محو نشود. 18اما ما دختران خود را به ايشان به زنی نمی‌توانيم داد، زيرا قوم اسرائیل قسم خورده، گفته‌اند ”ملعون باد کسی ‌که به بِنيامين زن دهد.“» 19و گفتند: «اينک هر سال در شيلوه که به طرف شمال بِیت‌ئیل و به طرف مشرق راهی که از بِیت‌ئیل به شِکيم می‌رود و به سمت جنوبی لِبونَه است، عيدی برای خداوند می‌باشد.» 20پس پسران بِنيامين را امر فرموده، گفتند: «برويد در تاکستانها در کمين نشسته، 21مراقب باشید. اينک اگر دختران شيلوه بيرون آيند تا با رقص کنندگان رقص کنند، آنگاه از تاکستانها درآييد و از دختران شيلوه هر کس زن خود را ربوده، به زمین بِنيامين برود. 22و چون پدران و برادران ايشان آمده، نزد ما شکايت کنند، به ايشان خواهيم گفت: ”ايشان را به‌ خاطر ما ببخشيد، چونکه ما برای هر کس زنش را در جنگ نگاه نداشتيم، و شما آنها را به ايشان نداديد، الان مجرم می‌باشيد.“» 23پس پسران بِنيامين چنين کردند و از رقص کنندگان، زنان را مطابق تعداد خود گرفتند و ايشان را به يغما برده، رفتند و به ملک خود برگشته، شهرها را بنا کردند و در آنها ساکن شدند. 24و در آن وقت قوم اسرائیل از آنجا روانه شدند و هر کس به قبیله خود و به طایفه خویش بازگشت، و از آنجا هر یک به ملک خود بيرون رفتند.

25و در آن روزها در اسرائيل پادشاهی نبود و هر کس آنچه در نظرش پسند می‌آمد، می‌کرد.

اکنون انتخاب شده:

داوران 21: RCPV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن