اوّل سموئیل 12
12
سخنان آخر سَموئيل
1و سَموئيل به تمامی قوم اسرائیل گفت: «اينک سخن شما را در هر آنچه به من گفتيد، شنيدم و پادشاهی بر شما گماشتم. 2و حال پادشاه پيش روی شما گام برمیدارد#12.2 یعنی ”شما را رهبری میکند.“ و من پير و سپيدموی شدهام، و اينک پسران من با شما میباشند و من از جوانيم تا امروز پيش روی شما گام برداشتهام. 3اينک در برابرتان ایستادهام؛ پس در حضور خداوند و مسيح او بر من شهادت دهيد که گاو چه کسی را گرفتم و الاغ چه کسی را گرفتم و بر چه کسی ظلم نموده، که را ستم کردم و از دست که رشوه گرفتم تا چشمان خود را به آن کور سازم، تا آن را به شما رد نمايم.» 4گفتند: «بر ما ظلم نکردهای و بر ما ستم ننمودهای و چيزی از دست کسی نگرفتهاي.» 5سَموئیل به ايشان گفت: «خداوند بر شما شاهد است و مسيح او نیز امروز شاهد است که چيزی در دست من نيافتهايد.» گفتند: «او شاهد است.»
6و سَموئيل به قوم گفت: «خداوند شاهد است، خداوندی که موسی و هارون را برگماشت و پدران شما را از زمين مصر برآورد. 7پس الان حاضر شويد تا به حضور خداوند با شما درباره همه اعمال عادلانه خداوند که با شما و با پدران شما عمل نمود، سخن گویم. 8چون يعقوب به مصر آمد و پدران شما نزد خداوند التماس نمودند، خداوند موسی و هارون را فرستاد که پدران شما را از مصر بيرون آورده، ايشان را در اين مکان ساکن گردانيدند. 9و چون يهوه خدای خود را فراموش کردند، ايشان را به دست سيسِرا، سردار لشکر حاصور، و به دست فلسطينيان و به دست پادشاه موآب فروخت که با آنها جنگ کردند. 10پس نزد خداوند فرياد برآورده، گفتند: ”گناه کردهايم، زيرا خداوند را ترک کرده، بَعليم و عَشتاروت را عبادت نمودهايم. حال ما را از دست دشمنان ما رهايی ده و تو را عبادت خواهيم نمود.“ 11پس خداوند يِروبَعَل#12.11 همان جِدعون و بدان#12.11 همان باراق و يفتاح و سَموئيل را فرستاده، شما را از دست دشمنان شما که در اطراف شما بودند، رهانيد و در امنیت ساکن شديد. 12و چون ديديد که ناحاش، پادشاه عَمّونیان بر شما می آيد، به من گفتيد: ”نه بلکه پادشاهی بر ما سلطنت کند.“ و حال آنکه يهوه، خدای شما، پادشاه شما بود. 13و الان اين است پادشاهی که برگزيديد و او را طلبيديد. و به یقین خداوند بر شما پادشاهی گماشته است. 14اگر از خداوند ترسيده، او را عبادت نماييد و سخن او را بشنويد و از فرمان خداوند عصيان نورزيد، هم شما و هم پادشاهی که بر شما سلطنت میکند، يهوه، خدای خود را پيروی نماييد، که چه خوب! 15و اما اگر سخن خداوند را نشنويد و از فرمان خداوند عصيان ورزيد، آنگاه دست خداوند چنانکه به ضدّ پدران شما بود، به ضدّ شما نيز خواهد بود. 16پس الان بايستيد و اين کار عظيم را که خداوند در مقابل چشمتان به عمل میآورد، ببينيد. 17آيا امروز وقت درو گندم نيست؟ از خداوند خواهش خواهم کرد و او رعدها و باران خواهد فرستاد تا بدانيد و ببينيد که شرارتی که از طلبيدن پادشاه برای خود نموديد، در نظر خداوند عظيم است.» 18پس سَموئيل از خداوند خواهش نمود و خداوند در همان روز رعدها و باران فرستاد، و تمامی قوم از خداوند و سَموئيل بسيار ترسيدند.
19و تمامی قوم به سَموئيل گفتند: «برای بندگانت از يهوه خدای خود خواهش نما تا نميريم، زيرا که بر تمامی گناهان خود اين بدی را نیز افزوديم که برای خود پادشاهی طلب کردیم.» 20و سَموئيل به قوم گفت: «مترسيد! شما تمامی اين بدی را کردهايد، ليکن از پيروی خداوند برنگرديد، بلکه خداوند را به تمامی دل خود عبادت نماييد. 21و در پی چیزهای پوچ که نفعی ندارند و رهايی نتوانند داد، برنگردید، چونکه پوچند. 22زيرا خداوند به خاطر نام عظيم خود قوم خود را ترک نخواهد نمود، چونکه خداوند را پسند آمد که شما را برای خود قومی سازد. 23و اما من، به دور باد از من که به خداوند گناه ورزيده، از دعا کردن برای شما دست بکشم. بلکه راه نيکو و راست را به شما تعليم خواهم داد. 24ليکن از خداوند بترسيد و او را با وفاداری به تمامی دل خود عبادت نماييد و در کارهای عظيمی که برای شما کرده است، تفکر کنيد. 25اما اگر شرارت ورزيد، هم شما و هم پادشاه شما، هلاک خواهيد شد.»
اکنون انتخاب شده:
اوّل سموئیل 12: RCPV
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company
اوّل سموئیل 12
12
سخنان آخر سَموئيل
1و سَموئيل به تمامی قوم اسرائیل گفت: «اينک سخن شما را در هر آنچه به من گفتيد، شنيدم و پادشاهی بر شما گماشتم. 2و حال پادشاه پيش روی شما گام برمیدارد#12.2 یعنی ”شما را رهبری میکند.“ و من پير و سپيدموی شدهام، و اينک پسران من با شما میباشند و من از جوانيم تا امروز پيش روی شما گام برداشتهام. 3اينک در برابرتان ایستادهام؛ پس در حضور خداوند و مسيح او بر من شهادت دهيد که گاو چه کسی را گرفتم و الاغ چه کسی را گرفتم و بر چه کسی ظلم نموده، که را ستم کردم و از دست که رشوه گرفتم تا چشمان خود را به آن کور سازم، تا آن را به شما رد نمايم.» 4گفتند: «بر ما ظلم نکردهای و بر ما ستم ننمودهای و چيزی از دست کسی نگرفتهاي.» 5سَموئیل به ايشان گفت: «خداوند بر شما شاهد است و مسيح او نیز امروز شاهد است که چيزی در دست من نيافتهايد.» گفتند: «او شاهد است.»
6و سَموئيل به قوم گفت: «خداوند شاهد است، خداوندی که موسی و هارون را برگماشت و پدران شما را از زمين مصر برآورد. 7پس الان حاضر شويد تا به حضور خداوند با شما درباره همه اعمال عادلانه خداوند که با شما و با پدران شما عمل نمود، سخن گویم. 8چون يعقوب به مصر آمد و پدران شما نزد خداوند التماس نمودند، خداوند موسی و هارون را فرستاد که پدران شما را از مصر بيرون آورده، ايشان را در اين مکان ساکن گردانيدند. 9و چون يهوه خدای خود را فراموش کردند، ايشان را به دست سيسِرا، سردار لشکر حاصور، و به دست فلسطينيان و به دست پادشاه موآب فروخت که با آنها جنگ کردند. 10پس نزد خداوند فرياد برآورده، گفتند: ”گناه کردهايم، زيرا خداوند را ترک کرده، بَعليم و عَشتاروت را عبادت نمودهايم. حال ما را از دست دشمنان ما رهايی ده و تو را عبادت خواهيم نمود.“ 11پس خداوند يِروبَعَل#12.11 همان جِدعون و بدان#12.11 همان باراق و يفتاح و سَموئيل را فرستاده، شما را از دست دشمنان شما که در اطراف شما بودند، رهانيد و در امنیت ساکن شديد. 12و چون ديديد که ناحاش، پادشاه عَمّونیان بر شما می آيد، به من گفتيد: ”نه بلکه پادشاهی بر ما سلطنت کند.“ و حال آنکه يهوه، خدای شما، پادشاه شما بود. 13و الان اين است پادشاهی که برگزيديد و او را طلبيديد. و به یقین خداوند بر شما پادشاهی گماشته است. 14اگر از خداوند ترسيده، او را عبادت نماييد و سخن او را بشنويد و از فرمان خداوند عصيان نورزيد، هم شما و هم پادشاهی که بر شما سلطنت میکند، يهوه، خدای خود را پيروی نماييد، که چه خوب! 15و اما اگر سخن خداوند را نشنويد و از فرمان خداوند عصيان ورزيد، آنگاه دست خداوند چنانکه به ضدّ پدران شما بود، به ضدّ شما نيز خواهد بود. 16پس الان بايستيد و اين کار عظيم را که خداوند در مقابل چشمتان به عمل میآورد، ببينيد. 17آيا امروز وقت درو گندم نيست؟ از خداوند خواهش خواهم کرد و او رعدها و باران خواهد فرستاد تا بدانيد و ببينيد که شرارتی که از طلبيدن پادشاه برای خود نموديد، در نظر خداوند عظيم است.» 18پس سَموئيل از خداوند خواهش نمود و خداوند در همان روز رعدها و باران فرستاد، و تمامی قوم از خداوند و سَموئيل بسيار ترسيدند.
19و تمامی قوم به سَموئيل گفتند: «برای بندگانت از يهوه خدای خود خواهش نما تا نميريم، زيرا که بر تمامی گناهان خود اين بدی را نیز افزوديم که برای خود پادشاهی طلب کردیم.» 20و سَموئيل به قوم گفت: «مترسيد! شما تمامی اين بدی را کردهايد، ليکن از پيروی خداوند برنگرديد، بلکه خداوند را به تمامی دل خود عبادت نماييد. 21و در پی چیزهای پوچ که نفعی ندارند و رهايی نتوانند داد، برنگردید، چونکه پوچند. 22زيرا خداوند به خاطر نام عظيم خود قوم خود را ترک نخواهد نمود، چونکه خداوند را پسند آمد که شما را برای خود قومی سازد. 23و اما من، به دور باد از من که به خداوند گناه ورزيده، از دعا کردن برای شما دست بکشم. بلکه راه نيکو و راست را به شما تعليم خواهم داد. 24ليکن از خداوند بترسيد و او را با وفاداری به تمامی دل خود عبادت نماييد و در کارهای عظيمی که برای شما کرده است، تفکر کنيد. 25اما اگر شرارت ورزيد، هم شما و هم پادشاه شما، هلاک خواهيد شد.»
اکنون انتخاب شده:
:
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company