اعمال رسولُ 22
22
1«کاکائُن و بَپُن، به ایی گَپُنی که الان به دفاع اَ خوم بهتُ اَگَم گوش هادِین.»
2وختی اُشُ شُشنُت که پولس وا زَبُن عبرانی باهاشُ گَپ اَزدِن، ساکت تِه هم بودِن.
پولس ایگو: 3«مه یه مرد یهودیام، که توو شهر تارسوس توو منطکه کیلیکیه وا دنیا هُندَم. ولی تو ایی شهر، توو اورشلیم گَپ بودَم. شریعت جدُمُ دقیق، پهلو گامالائیل یاد اُمگِفتِن و نسبت به خدا غیرت اُمهَستِن، همطو که همه شما اِمرو تُهَه. 4مه به آدموی ایی طریقت تا حد مرگ اذیت و آزار مَکِه و به اُشُ چه زن و چه مرد مَگِه، تو زندون مَکردی، 5همطو که کاهن گِپو و همۀ اعضای شورای شیخُ هم اِتونِن به ایی گَپ مه گواهی هادِن. مه اَ ایشُ بِی کاکائُن یهودی نومه ئُویی اُمگه و وا شهر دمشق رفتُم تا به آدموی طریقت که اُجا ئَرِن هم بِگِرُم و کَت بسته وا اورشلیم بیارُم تا مجازات بَشِن.
6«وختی توو راه ئَرُم و نِزیکِ دمشق هَستَرُم، سر ظهر، یَکهو نور گِپی اَ آسَمُن دور مه بَرخ ایزَه. 7رو زمین کَفتُم و صدایی اُمشنُت که به مه شَگُو: ”شائول! شائول! به چه به مه اذیت و آزار اَرِسونی؟“
8«مه جواب اُمدا: ”سرورُم، تو کیی؟“
«اُ ایگو: ”مه عیسای ناصری اَم همو که تو اذیت و آزارش اَرِسونی.“ 9کسونی که باهام هَستَرِن به اُ نور شُدی، ولی صدای اُ کسی که با مه گَپ شَزَه، شُنَفهمی.
10«اُمگو: ”سرورُم، چه بُکنُم؟“
«خداوند به مه ایگو: ”هُرُس و وا دمشق بِرَه. اُجا هر چه که مَعیَن بودِن که تو اَنجُم هادِی، بهت گُفتَه اِبو.“ 11وا خاطر بَرخ زیاد اُ نور کور بودُم. بِی همیاَم کسونی که باهام ئَرِن دَسُم شُگِه و وا دمشق اُمشُبو.
12«توو دمشق، یه مرد دیندارَ که طِبکِ شریعت زندگی شَکِه و نُمی حَنانیائَه. اُ میون همه یهودیونی که اُجا زندگی شاکِه خوشنامَ. 13حَنانیا پهلوم هُند و حدُم ووستا و ایگو: ”کاکا شائول! چِهمُنِت بیگینه!“ درجا، چِهمُنُم روشن بو و به اُ اُمدی.
14«اُ ایگو: ”خدای جدُمُ به تو گُزین ایکِردِن تا ارادهٔ اُ رو بُدُنی و به اُ صالح، بیگینی و گِپی اَ زبُنش بِشنُوی. 15به چه که تو پهلو همۀ مردم، شاهد اُ اِبی و هرچه که اِتدیدِن و تِشنُتِن، گواهی اَدِی. 16الان منتظر چیی؟ هُرُس و غسل تعمید بِگِه و نُمی صدا بِزَن، اَ گناهُت پاک بَش!“
17«وختی به اورشلیم برگشتُم، توو معبد مشغول دعا هَستَرُم که اَ حال رفتُم 18و به خداوند اُمدی که بهم شَگو: ”شتاب بُکن و هر چه زودته اَ اورشلیم بِرَه، به چه که اُشُ گواهیی که تو درباره مه اَدِی کِبول ناکُنِن.“
19«اُمگو: ”ای خداوند، ایشُ خوشُ اَدونِن که مه اَ ایی عبادتگاه به اُ عبادتگاه مَرَفتَ و به اُشُ که به تو ایمُن شُهَستَه توو زندون مَکَردی و مَزَدِشُ. 20وختی خون شاهدت، استیفانُ شارِختَه، مه خوم اُجا ووستادَرُم، و موافق اُ کار هَستَرُم و جِمه کاتلوی اُئو مَگُناشته.“
21خداوند به مه ایگو: ”بِرَه؛ چون مه وا جائوی خیلی دور، حد غیریهودیُن تَفرستُم.“»
پولس، شهروند رومی
22مردم تا ایجای گِپی به پولس گوش شُدا، اُغایه صدا خو بلند شُکِه، غار شُزَه: «ایطو آدمیُ اَ رو زمین نابود بُکنی به چه که زنده مُندِنش روا نین!» 23همطو که اُشُ داد و غار شاکِه و جِمه ئو خو بالا سر خو تکون شادا و خاک هوا شاکِه 24فرمُنده فَرمُن ایدا تا به پولس توو کَلهَه بُبَرِن، و ایگو که شلاقی بِزَنِن و ازش بازجویی بُکنِن تا معلوم بَشِت به چه مردم ایطو به ضدی داد و غار شاکِه. 25ولی موکعی که به پولس شابَست تا شلاقی بِزَنِن، پولس به افسری که اُجا ووستادَه ایگو: «مگه قانون بهتُ ایی اجازه ئو اَدِت که بِی کسی که شهروند رومِن، بدون محاکمه شلاق بِزِنین؟» 26افسر وختی اییُ شِشنُت، حد فرمُنده رَه و به اُ ایگو: «اصلا اَدونی چه اَکِردِی؟ به چه که ایی مرد شهروند رومِن!» 27اُغایه فرمُنده حد پولس هُند و بهش ایگو: «وا مه بِگَه که تو، شهروند رومی؟» پولس جواب ایدا: «بله.» 28فرمُنده ایگو: «مه بِی ایکه بُتونُم شهروند روم بَشُم پول زیادی خرج اُمکِردِن.» پولس ایگو: «ولی مه اَ وختی وا دنیا هُندَم شهروند رومم!» 29پَ اُشُ که کَرارَ اَ پولس بازجویی بُکنِن، درجا به خوشُ کنار شُکِشی و اُ فرمُنده هم تِرسی، چون ایفَهمی که پولس شهروند رومن و ایکه اُ به یه رومی ایبَستِن.
پولس توو محضر شورا
30ولی صَباش، فرمُنده که شَواستَه بُفَهمِت که یهودیون واکعاً به چه به پولس متهم شُکِردِن، به اُ اَ زندون در ایوا و فَرمُن ایدا تا کاهنوی گَپ و همۀ اعضای شورا جمع بَشِن و بعد، به پولس زیر ایوا رو وا رو اُشُ ایناها.
اکنون انتخاب شده:
اعمال رسولُ 22: PES
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
©️2024 Korpu Company
اعمال رسولُ 22
22
1«کاکائُن و بَپُن، به ایی گَپُنی که الان به دفاع اَ خوم بهتُ اَگَم گوش هادِین.»
2وختی اُشُ شُشنُت که پولس وا زَبُن عبرانی باهاشُ گَپ اَزدِن، ساکت تِه هم بودِن.
پولس ایگو: 3«مه یه مرد یهودیام، که توو شهر تارسوس توو منطکه کیلیکیه وا دنیا هُندَم. ولی تو ایی شهر، توو اورشلیم گَپ بودَم. شریعت جدُمُ دقیق، پهلو گامالائیل یاد اُمگِفتِن و نسبت به خدا غیرت اُمهَستِن، همطو که همه شما اِمرو تُهَه. 4مه به آدموی ایی طریقت تا حد مرگ اذیت و آزار مَکِه و به اُشُ چه زن و چه مرد مَگِه، تو زندون مَکردی، 5همطو که کاهن گِپو و همۀ اعضای شورای شیخُ هم اِتونِن به ایی گَپ مه گواهی هادِن. مه اَ ایشُ بِی کاکائُن یهودی نومه ئُویی اُمگه و وا شهر دمشق رفتُم تا به آدموی طریقت که اُجا ئَرِن هم بِگِرُم و کَت بسته وا اورشلیم بیارُم تا مجازات بَشِن.
6«وختی توو راه ئَرُم و نِزیکِ دمشق هَستَرُم، سر ظهر، یَکهو نور گِپی اَ آسَمُن دور مه بَرخ ایزَه. 7رو زمین کَفتُم و صدایی اُمشنُت که به مه شَگُو: ”شائول! شائول! به چه به مه اذیت و آزار اَرِسونی؟“
8«مه جواب اُمدا: ”سرورُم، تو کیی؟“
«اُ ایگو: ”مه عیسای ناصری اَم همو که تو اذیت و آزارش اَرِسونی.“ 9کسونی که باهام هَستَرِن به اُ نور شُدی، ولی صدای اُ کسی که با مه گَپ شَزَه، شُنَفهمی.
10«اُمگو: ”سرورُم، چه بُکنُم؟“
«خداوند به مه ایگو: ”هُرُس و وا دمشق بِرَه. اُجا هر چه که مَعیَن بودِن که تو اَنجُم هادِی، بهت گُفتَه اِبو.“ 11وا خاطر بَرخ زیاد اُ نور کور بودُم. بِی همیاَم کسونی که باهام ئَرِن دَسُم شُگِه و وا دمشق اُمشُبو.
12«توو دمشق، یه مرد دیندارَ که طِبکِ شریعت زندگی شَکِه و نُمی حَنانیائَه. اُ میون همه یهودیونی که اُجا زندگی شاکِه خوشنامَ. 13حَنانیا پهلوم هُند و حدُم ووستا و ایگو: ”کاکا شائول! چِهمُنِت بیگینه!“ درجا، چِهمُنُم روشن بو و به اُ اُمدی.
14«اُ ایگو: ”خدای جدُمُ به تو گُزین ایکِردِن تا ارادهٔ اُ رو بُدُنی و به اُ صالح، بیگینی و گِپی اَ زبُنش بِشنُوی. 15به چه که تو پهلو همۀ مردم، شاهد اُ اِبی و هرچه که اِتدیدِن و تِشنُتِن، گواهی اَدِی. 16الان منتظر چیی؟ هُرُس و غسل تعمید بِگِه و نُمی صدا بِزَن، اَ گناهُت پاک بَش!“
17«وختی به اورشلیم برگشتُم، توو معبد مشغول دعا هَستَرُم که اَ حال رفتُم 18و به خداوند اُمدی که بهم شَگو: ”شتاب بُکن و هر چه زودته اَ اورشلیم بِرَه، به چه که اُشُ گواهیی که تو درباره مه اَدِی کِبول ناکُنِن.“
19«اُمگو: ”ای خداوند، ایشُ خوشُ اَدونِن که مه اَ ایی عبادتگاه به اُ عبادتگاه مَرَفتَ و به اُشُ که به تو ایمُن شُهَستَه توو زندون مَکَردی و مَزَدِشُ. 20وختی خون شاهدت، استیفانُ شارِختَه، مه خوم اُجا ووستادَرُم، و موافق اُ کار هَستَرُم و جِمه کاتلوی اُئو مَگُناشته.“
21خداوند به مه ایگو: ”بِرَه؛ چون مه وا جائوی خیلی دور، حد غیریهودیُن تَفرستُم.“»
پولس، شهروند رومی
22مردم تا ایجای گِپی به پولس گوش شُدا، اُغایه صدا خو بلند شُکِه، غار شُزَه: «ایطو آدمیُ اَ رو زمین نابود بُکنی به چه که زنده مُندِنش روا نین!» 23همطو که اُشُ داد و غار شاکِه و جِمه ئو خو بالا سر خو تکون شادا و خاک هوا شاکِه 24فرمُنده فَرمُن ایدا تا به پولس توو کَلهَه بُبَرِن، و ایگو که شلاقی بِزَنِن و ازش بازجویی بُکنِن تا معلوم بَشِت به چه مردم ایطو به ضدی داد و غار شاکِه. 25ولی موکعی که به پولس شابَست تا شلاقی بِزَنِن، پولس به افسری که اُجا ووستادَه ایگو: «مگه قانون بهتُ ایی اجازه ئو اَدِت که بِی کسی که شهروند رومِن، بدون محاکمه شلاق بِزِنین؟» 26افسر وختی اییُ شِشنُت، حد فرمُنده رَه و به اُ ایگو: «اصلا اَدونی چه اَکِردِی؟ به چه که ایی مرد شهروند رومِن!» 27اُغایه فرمُنده حد پولس هُند و بهش ایگو: «وا مه بِگَه که تو، شهروند رومی؟» پولس جواب ایدا: «بله.» 28فرمُنده ایگو: «مه بِی ایکه بُتونُم شهروند روم بَشُم پول زیادی خرج اُمکِردِن.» پولس ایگو: «ولی مه اَ وختی وا دنیا هُندَم شهروند رومم!» 29پَ اُشُ که کَرارَ اَ پولس بازجویی بُکنِن، درجا به خوشُ کنار شُکِشی و اُ فرمُنده هم تِرسی، چون ایفَهمی که پولس شهروند رومن و ایکه اُ به یه رومی ایبَستِن.
پولس توو محضر شورا
30ولی صَباش، فرمُنده که شَواستَه بُفَهمِت که یهودیون واکعاً به چه به پولس متهم شُکِردِن، به اُ اَ زندون در ایوا و فَرمُن ایدا تا کاهنوی گَپ و همۀ اعضای شورا جمع بَشِن و بعد، به پولس زیر ایوا رو وا رو اُشُ ایناها.
اکنون انتخاب شده:
:
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
©️2024 Korpu Company