اعمال رسولُ 2
2
هُندِن روح قدّوس خدا
1وختی روز پِنتیکاست رِسی، اُشُ همه وا هم یه جا جمع ئَرِن 2که یَکهو صدایی مثه صدای مابَلوچ اَ آسَمُن هُند و اُ صدا لَهَریُ که توش نِشتَرِن، پُر ایکه. 3و شعله ئُویی مثه شعله آتِش شُدی که بَش بو و رو هر تِی شو کَرار ایگِه. 4اُشُ همه اَ روح قدّوس خدا پُر بودِن و همطو که روح خدا وازشُ کُدرَت گَپ زدِن ایدا، به زَبُنُویِ دگه شروع وا گَپ زدِن شُکِه.
5توو اُ روزُن، یهودیونِ دیندار، اَ همۀ ملتوی زیر آسَمُن، توو شهر اورشلیم زندگی شاکِه. 6وختی ایی صدا هُند، عدۀ زیادی جمع بودِن و بُهتِشُ ایزَه، به چه که هر تِیشُ شاشنُوت که اُ ایمُندارُ به زَبُن اُ آدم گَپ اَزدَن. 7اُشُ تعجب شُکِه و ماتِشُ ایزَه، شاگو: «مگه ایشُ که گَپ اَزدَن همه مال منطکه جلیل نَهَن؟ 8پَ چطوکان که هر تِیمُ اَشنُوتیم که ایشُ به زَبُن اُ جایی گَپ اَزدَن که ما توش وا دنیا هُندِیم؟ 9پارتُ و مادُ و عیلامیُن، مردُم بینالنهرین، یهودیه، کاپادوکیه، پونتوس و آسیا 10و فْریجیه، پامفیلیه، سرزمین مصر و کِسمَتویی اَ لیبی که به قیرَوان وصلَ و مسافروی رومی 11چه یهودی و چه اُشُ که یهودی بودَرِن؛ و همیطوَم مردُم کْرِت و عربستُن - اَشنُوتیم که ایشُ به زَبُن ما کاروی پُر کُدرَت خدائو اَگُفتَن.» 12پَ همه هاج و واج و حیرون به همدگه شاگو: «ایی چه معنی ایشَه؟»
13ولی بعضیُ هم رشخند شاکِه و شاگو: «ایشُ مَست شرابَن!»
پیغُم پطرس
14ولی پطرس وا اُ یازده تا شاگرد پا بو و وا صدای بلند به مردم ایگو: «ای یهودیون و ای همۀ کسونی که توو اورشلیم زندگی اَکِردِین، اییُ بُدُنی و گوش هادِین چه ما بگم! 15ایی آدمُ، برعکس اُچه که شما فکر اَکِردِین مَست نَهَن، چون تازه ساعت نُه صُحبِن! 16بلکه ایی همو گِپین که اَ طریق یوئیل پیغُمبَر گُفتَه بودِن:
17«”خدا اَگِت: توو روزُنِ آخِر
بر تَمُن آدمیزادُ روح خو اَریزُم.
پُسُن و دُهتوی شما نبوّت اَکُنِن،
نوخواسته ئوتُ رؤیائُو اَگینِن
و پیرُتُ خُووُ اَگینِن.
18توو اُ روزُن،
حتی بر نوکرُ و بر نزیله ئومَم،
روح خو اَریزُم
و اُشُ نبوّت اَکُنِن.
19بالا، توو آسَمُنُ، چیزُی عجیب،
و زیر، رو زمین، نِشُنه ئُویی نَمایُن اَکُنُم،
اَ خون و آتِش و گِراه.
20کَبل اَ هُندِنِ اُ روز گَپ و باشکوه خداوند،
اَفتُو تار اِبو و ماه
وا خون اِبو.
21اُغایه هَرکَ نُم خداوندُ جار بِزَنت، نجات پیدا اَکُنت.“
22«ای مَردُن کوم یهود، ایی گَپُنُ بِشنُوی: همطو که خوتُ اَدونین، عیسای ناصری یه مَردیَ که خدا با کاروی عجیب و معجزه ئو و نِشُنه ئُویی که اَ طریق اُ، میون شما اَنجُم ایدا، گواهی ایدا که اُ حَکِن. 23خدا طِبکِ نَکشه حَتمی خو، و طِبکِ ایکه همی چیُ اَ جلوته اَدونه، ایی عیسائو تسلیم ایکه و شما به اُ وا دسِ آدموی شریر به صلیب ایتُکِشی، و ایتُکُشت. 24خدا به اُ اَ دردوی مرگ آزاد ایکه و زنده ایکه، به چه که محالَ مرگ بُتون به عیسی توو چنگ خو نگه بُکنت. 25چونکه داوود پادشاه درباره اُ اَگِت:
«”به خداوند همیشه تیغار خو اُمدیدِن،
به چه که اُ به دَس راست مِن تا جُنبِشت نَخارُم.
26به هِمی خاطر دلخاشُم و زَبُنُم شادِن؛
و بدنُم هم توو امید ساکن اِبوت.
27چونکه تو، جُنُم توو قعر جَهَندم ول ناکُنی،
و ناوالی گُزین بودَهاَت بُپوسه.
28تو راهوی زندگیُ به مه یاد اِتدادِن،
تو با حضور خوت به مه پُر اَ شادی اَکُنی.“
29«ای کاکائُن، اِتونُم وا خاطر جمع درباره جدِمُ داوود پادشاه بهتُ بگم که مُرد و دفنی شُکِه و مقبره ای تا به اِمرو همی جا حَدِمُن. 30ولی داوود یه پیغُمبَر هَستَه و شَدونِست خدا بِی اُ کَسَم ایخاردِن که به یه نُفر اَ نسل خو داوود رو تخت پادشاهی اُ بُنوسِه. 31داوود زنده بودِنِ مسیح موعودُ جلو جلو ایدی و دربارَش ایگو که اُ نه توو قعر جَهَندم ول بو و نه بدنی ایپوسی. 32خدا هِمی عیسائو زنده ایکه و همه ما شاهدُشیم. 33پَ، عیسی بالا بُردَه بو تا به دَس راست خدا بِنینگِت، و روح قدّوس خدائو که وعده اَش داده بودَه، اَ بَپ آسَمُنی ایگِه، و اُ ایی روحُ همطو که خوتُ اِدیدِین و اَشنُوتِین، بر ما ایرِختن. 34چون داوود به آسَمُنُ بالا نَرَه، ولی خوش ایگو:
«”خداوند به خداوند مه ایگُفت:
’به دَس راست مه بِنین
35تا اُ وختی که به دشمَنُنِت زیر پات بِکَردُنُم.‘“
36«پَ بُوالی تا همه کوم یهود، اَ ایی مطمئن بَشِن که خدا، ایی عیسائو که شما به صلیب ایتُکِشی، هم خداوند و هم مسیح ایکِردِن.»
37اُشُ وختی اییُ شُشنُت، دل آزار بودِن، و به پطرس و بکیه حَواریُن شُگُفت: «ای کاکائُن، ما چه بُکنیم؟»
38پطرس بهشُ ایگو: «توبه بُکنی و هر تِیتُ بِی آمرزش گناهُ خو به نُم عیسی مسیح غسل تعمید بگیری، که عطای روح قدّوس خدائو اَگیرین. 39چونکه ایی وعده بِی شما و چوکُنِتُ و همۀ کسونین که دورَن، یعنی هَرکَ که خداوندْ خدای ما به اُ، پهلو خوش دعوت بُکنت.»
40پطرس با خیلی اَ گَپُن دگه گواهی ایدا. اُ تشویقشُ شَکِه، شَگُو: «به خوتُ اَ ایی نسل ناخلف نجات هادِین!» 41پَ اُشُویی که گَپ پطرسُ کِبول شُکِه، تعمید شُگِه. توو همو رو تقریباً سه هزار نُفر به جمعشُ اضافه بو.
دُهُول ایمُندارُن وا همدگه
42اُشُ به خوشُ وَخف تعلیم گِفتِن اَ حَواریُن و دُهُول و پَرک کِردِن نُن و دعا شُکِه. 43اُشُ همشُ دلتَرَک هَستَرِن و معجزه ئو و نِشُنه ئُوی زیادی اَ طریق حَواریُن اَنجُم شِبو. 44همۀ کسونی که به عیسی ایمُن شُهسته وا هم هَستَرِن و توو همِی چی وا هم همباش ئَرن. 45اُشُ مِلک و املاک و مال و مِنال خو شافروخت و پولی طِبکِ نیاز هَرکَ بین همه بَش شاکِه. 46اُشُ هر رو، یَکدل توو معبد دور هم جمع شابو و توو لَهَرُ خو نُن پَرک شاکِه و وا شادی و دل خاش وا هم خوراک شاخا. 47اُشُ به خدا حمد و ثنا شاکِه و پهلو همۀ مردم عزیزئَرن؛ خداوند هر رو اُشُوییُ که نجات پیدا شاکِه به جمعشُ اضاف شَکِه.
اکنون انتخاب شده:
اعمال رسولُ 2: PES
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
©️2024 Korpu Company
اعمال رسولُ 2
2
هُندِن روح قدّوس خدا
1وختی روز پِنتیکاست رِسی، اُشُ همه وا هم یه جا جمع ئَرِن 2که یَکهو صدایی مثه صدای مابَلوچ اَ آسَمُن هُند و اُ صدا لَهَریُ که توش نِشتَرِن، پُر ایکه. 3و شعله ئُویی مثه شعله آتِش شُدی که بَش بو و رو هر تِی شو کَرار ایگِه. 4اُشُ همه اَ روح قدّوس خدا پُر بودِن و همطو که روح خدا وازشُ کُدرَت گَپ زدِن ایدا، به زَبُنُویِ دگه شروع وا گَپ زدِن شُکِه.
5توو اُ روزُن، یهودیونِ دیندار، اَ همۀ ملتوی زیر آسَمُن، توو شهر اورشلیم زندگی شاکِه. 6وختی ایی صدا هُند، عدۀ زیادی جمع بودِن و بُهتِشُ ایزَه، به چه که هر تِیشُ شاشنُوت که اُ ایمُندارُ به زَبُن اُ آدم گَپ اَزدَن. 7اُشُ تعجب شُکِه و ماتِشُ ایزَه، شاگو: «مگه ایشُ که گَپ اَزدَن همه مال منطکه جلیل نَهَن؟ 8پَ چطوکان که هر تِیمُ اَشنُوتیم که ایشُ به زَبُن اُ جایی گَپ اَزدَن که ما توش وا دنیا هُندِیم؟ 9پارتُ و مادُ و عیلامیُن، مردُم بینالنهرین، یهودیه، کاپادوکیه، پونتوس و آسیا 10و فْریجیه، پامفیلیه، سرزمین مصر و کِسمَتویی اَ لیبی که به قیرَوان وصلَ و مسافروی رومی 11چه یهودی و چه اُشُ که یهودی بودَرِن؛ و همیطوَم مردُم کْرِت و عربستُن - اَشنُوتیم که ایشُ به زَبُن ما کاروی پُر کُدرَت خدائو اَگُفتَن.» 12پَ همه هاج و واج و حیرون به همدگه شاگو: «ایی چه معنی ایشَه؟»
13ولی بعضیُ هم رشخند شاکِه و شاگو: «ایشُ مَست شرابَن!»
پیغُم پطرس
14ولی پطرس وا اُ یازده تا شاگرد پا بو و وا صدای بلند به مردم ایگو: «ای یهودیون و ای همۀ کسونی که توو اورشلیم زندگی اَکِردِین، اییُ بُدُنی و گوش هادِین چه ما بگم! 15ایی آدمُ، برعکس اُچه که شما فکر اَکِردِین مَست نَهَن، چون تازه ساعت نُه صُحبِن! 16بلکه ایی همو گِپین که اَ طریق یوئیل پیغُمبَر گُفتَه بودِن:
17«”خدا اَگِت: توو روزُنِ آخِر
بر تَمُن آدمیزادُ روح خو اَریزُم.
پُسُن و دُهتوی شما نبوّت اَکُنِن،
نوخواسته ئوتُ رؤیائُو اَگینِن
و پیرُتُ خُووُ اَگینِن.
18توو اُ روزُن،
حتی بر نوکرُ و بر نزیله ئومَم،
روح خو اَریزُم
و اُشُ نبوّت اَکُنِن.
19بالا، توو آسَمُنُ، چیزُی عجیب،
و زیر، رو زمین، نِشُنه ئُویی نَمایُن اَکُنُم،
اَ خون و آتِش و گِراه.
20کَبل اَ هُندِنِ اُ روز گَپ و باشکوه خداوند،
اَفتُو تار اِبو و ماه
وا خون اِبو.
21اُغایه هَرکَ نُم خداوندُ جار بِزَنت، نجات پیدا اَکُنت.“
22«ای مَردُن کوم یهود، ایی گَپُنُ بِشنُوی: همطو که خوتُ اَدونین، عیسای ناصری یه مَردیَ که خدا با کاروی عجیب و معجزه ئو و نِشُنه ئُویی که اَ طریق اُ، میون شما اَنجُم ایدا، گواهی ایدا که اُ حَکِن. 23خدا طِبکِ نَکشه حَتمی خو، و طِبکِ ایکه همی چیُ اَ جلوته اَدونه، ایی عیسائو تسلیم ایکه و شما به اُ وا دسِ آدموی شریر به صلیب ایتُکِشی، و ایتُکُشت. 24خدا به اُ اَ دردوی مرگ آزاد ایکه و زنده ایکه، به چه که محالَ مرگ بُتون به عیسی توو چنگ خو نگه بُکنت. 25چونکه داوود پادشاه درباره اُ اَگِت:
«”به خداوند همیشه تیغار خو اُمدیدِن،
به چه که اُ به دَس راست مِن تا جُنبِشت نَخارُم.
26به هِمی خاطر دلخاشُم و زَبُنُم شادِن؛
و بدنُم هم توو امید ساکن اِبوت.
27چونکه تو، جُنُم توو قعر جَهَندم ول ناکُنی،
و ناوالی گُزین بودَهاَت بُپوسه.
28تو راهوی زندگیُ به مه یاد اِتدادِن،
تو با حضور خوت به مه پُر اَ شادی اَکُنی.“
29«ای کاکائُن، اِتونُم وا خاطر جمع درباره جدِمُ داوود پادشاه بهتُ بگم که مُرد و دفنی شُکِه و مقبره ای تا به اِمرو همی جا حَدِمُن. 30ولی داوود یه پیغُمبَر هَستَه و شَدونِست خدا بِی اُ کَسَم ایخاردِن که به یه نُفر اَ نسل خو داوود رو تخت پادشاهی اُ بُنوسِه. 31داوود زنده بودِنِ مسیح موعودُ جلو جلو ایدی و دربارَش ایگو که اُ نه توو قعر جَهَندم ول بو و نه بدنی ایپوسی. 32خدا هِمی عیسائو زنده ایکه و همه ما شاهدُشیم. 33پَ، عیسی بالا بُردَه بو تا به دَس راست خدا بِنینگِت، و روح قدّوس خدائو که وعده اَش داده بودَه، اَ بَپ آسَمُنی ایگِه، و اُ ایی روحُ همطو که خوتُ اِدیدِین و اَشنُوتِین، بر ما ایرِختن. 34چون داوود به آسَمُنُ بالا نَرَه، ولی خوش ایگو:
«”خداوند به خداوند مه ایگُفت:
’به دَس راست مه بِنین
35تا اُ وختی که به دشمَنُنِت زیر پات بِکَردُنُم.‘“
36«پَ بُوالی تا همه کوم یهود، اَ ایی مطمئن بَشِن که خدا، ایی عیسائو که شما به صلیب ایتُکِشی، هم خداوند و هم مسیح ایکِردِن.»
37اُشُ وختی اییُ شُشنُت، دل آزار بودِن، و به پطرس و بکیه حَواریُن شُگُفت: «ای کاکائُن، ما چه بُکنیم؟»
38پطرس بهشُ ایگو: «توبه بُکنی و هر تِیتُ بِی آمرزش گناهُ خو به نُم عیسی مسیح غسل تعمید بگیری، که عطای روح قدّوس خدائو اَگیرین. 39چونکه ایی وعده بِی شما و چوکُنِتُ و همۀ کسونین که دورَن، یعنی هَرکَ که خداوندْ خدای ما به اُ، پهلو خوش دعوت بُکنت.»
40پطرس با خیلی اَ گَپُن دگه گواهی ایدا. اُ تشویقشُ شَکِه، شَگُو: «به خوتُ اَ ایی نسل ناخلف نجات هادِین!» 41پَ اُشُویی که گَپ پطرسُ کِبول شُکِه، تعمید شُگِه. توو همو رو تقریباً سه هزار نُفر به جمعشُ اضافه بو.
دُهُول ایمُندارُن وا همدگه
42اُشُ به خوشُ وَخف تعلیم گِفتِن اَ حَواریُن و دُهُول و پَرک کِردِن نُن و دعا شُکِه. 43اُشُ همشُ دلتَرَک هَستَرِن و معجزه ئو و نِشُنه ئُوی زیادی اَ طریق حَواریُن اَنجُم شِبو. 44همۀ کسونی که به عیسی ایمُن شُهسته وا هم هَستَرِن و توو همِی چی وا هم همباش ئَرن. 45اُشُ مِلک و املاک و مال و مِنال خو شافروخت و پولی طِبکِ نیاز هَرکَ بین همه بَش شاکِه. 46اُشُ هر رو، یَکدل توو معبد دور هم جمع شابو و توو لَهَرُ خو نُن پَرک شاکِه و وا شادی و دل خاش وا هم خوراک شاخا. 47اُشُ به خدا حمد و ثنا شاکِه و پهلو همۀ مردم عزیزئَرن؛ خداوند هر رو اُشُوییُ که نجات پیدا شاکِه به جمعشُ اضاف شَکِه.
اکنون انتخاب شده:
:
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
©️2024 Korpu Company