ດານີເອນ 3

ຮູບປັ້ນຄຳ ແລະ ເຕົາໄຟຮ້ອນແຮງ

1ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ສັ່ງໃຫ້ສ້າງຮູບປັ້ນເປັນຄຳຮູບໜຶ່ງ, ສູງ 60 ສອກ ແລະ ກວ້າງ 6 ສອກ,#3:1 ຫລື ສູງປະມານ 27 ແມັດ ກວ້າງປະມານ 2,7 ແມັດ ແລ້ວກໍຕັ້ງຮູບນັ້ນໄວ້ໃນທົ່ງພຽງດູຣາໃນແຂວງບາບີໂລນ. 2ແລ້ວກະສັດກໍໄດ້ເອີ້ນບັນດາເສນາບໍດີ, ເຈົ້າແຂວງ, ຜູ້ວ່າການ, ທີ່ປຶກສາ, ນາຍຄັງ, ຜູ້ພິພາກສາ, ຕຸລາການ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງທຸກແຂວງມາຊຸມນຸມກັນເພື່ອອຸທິດຖວາຍຮູບປັ້ນທີ່ເພິ່ນໄດ້ສະຖາປະນາຂຶ້ນນັ້ນ. 3ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເສນາບໍດີ, ເຈົ້າແຂວງ, ຜູ້ວ່າການ, ທີ່ປຶກສາ, ນາຍຄັງ, ຜູ້ພິພາກສາ, ຕຸລາການ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງທຸກແຂວງມາຊຸມນຸມກັນເພື່ອອຸທິດຖວາຍຮູບປັ້ນທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນນັ້ນ ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຮູບປັ້ນນັ້ນ.

4ແລ້ວຜູ້ປະກາດໄດ້ປະກາດດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, “ບັນດາພົນລະເມືອງທຸກຊາດ ແລະ ທຸກພາສາ, ພວກທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ເຮັດດັ່ງນີ້: 5ທັນທີທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນສຽງແກ, ຂຸ່ຍ, ພິນ, ພິນນ້ອຍ, ພິນໃຫຍ່, ປີ່ ແລະ ສຽງເຄື່ອງດົນຕີທຸກຊະນິດ, ພວກທ່ານຈະຕ້ອງຈົ່ງກົ້ມກາບລົງ ແລະ ຂາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນຄຳທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ. 6ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ກົ້ມກາບລົງ ແລະ ກາບໄຫວ້ຈະຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ກຳລັງລຸກໄໝ້ຢູ່ທັນທີ”.

7ເຫດສະນັ້ນ ທັນທີທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍິນສຽງແກ, ຂຸ່ຍ, ພິນ, ພິນນ້ອຍ, ພິນໃຫຍ່, ປີ່ ແລະ ສຽງເຄື່ອງດົນຕີທຸກຊະນິດ, ພົນລະເມືອງທັງໝົດຈາກທຸກຊາດ ແລະ ທຸກພາສາກໍກົ້ມຂາບລົງ ແລະ ກາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນຄຳທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ.

8ໃນເວລານັ້ນມີໂຫລາຈານ#3:8 ຫລື ຊາວຄານເດອາບາງຄົນໄດ້ມາ ແລະ ຟ້ອງກະສັດເລື່ອງຊາວຢິວ. 9ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບກະສັດເນບູກາດເນັດຊາວ່າ, “ຂ້າແດ່ກະສັດ ຂໍກະສັດຈົ່ງໝັ້ນຍືນ! 10ທ່ານໄດ້ອອກຄຳສັ່ງວ່າທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຍິນສຽງແກ, ຂຸ່ຍ, ພິນ, ພິນນ້ອຍ, ພິນໃຫຍ່, ປີ່ ແລະ ສຽງເຄື່ອງດົນຕີທຸກຊະນິດແລ້ວຈະຕ້ອງກົ້ມກາບລົງ ແລະ ກາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນຄຳ, 11ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ຍອມກົ້ມຂາບລົງ ແລະ ກາບໄຫວ້ຈະຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ກຳລັງລຸກໄໝ້ຢູ່. 12ຂ້າແດ່ກະສັດ, ແຕ່ມີຊາວຢິວບາງຄົນຄື ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກທີ່ບໍ່ໄດ້ສົນໃຈຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງທ່ານເລີຍ. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບໃຊ້ບັນດາພະຂອງທ່ານ ແລະ ບໍ່ຍອມກາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນຄຳທີ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນນັ້ນ”.

13ເນບູກາດເນັດຊາຈຶ່ງໂກດຮ້າຍຫລາຍ ແລະ ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກມາພົບເພິ່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍສາມຄົນນີ້ຈຶ່ງຖືກນຳມາພົບກະສັດ, 14ແລ້ວເນບູກາດເນັດຊາກໍເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, “ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກ, ເປັນຄວາມຈິງບໍ ທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມຮັບໃຊ້ບັນດາພະຂອງເຮົາ ຫລື ບໍ່ຍອມກາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ? 15ບັດນີ້ ເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງແກ, ຂຸ່ຍ, ພິນ, ພິນນ້ອຍ, ພິນໃຫຍ່, ປີ່ ແລະ ສຽງເຄື່ອງດົນຕີທຸກຊະນິດດັງຂຶ້ນ, ຖ້າພວກເຈົ້າພ້ອມທີ່ຈະກົ້ມກາບລົງ ແລະ ກາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນນັ້ນກໍດີຫລາຍ. ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມກາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນ, ພວກເຈົ້າກໍຈະຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ກໍາລັງລຸກຢູ່ທັນທີ. ແລ້ວພະຕົນໃດຈະສາມາດຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງເຮົາໄປໄດ້?”

16ຊັດຣາກ, ເມຊາກ, ອາເບັດເນໂກໄດ້ຕອບກະສັດວ່າ, “ຂ້າແດ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ, ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງແກ້ໂຕເພື່ອຕົນເອງຕໍ່ທ່ານໃນເລື່ອງນີ້. 17ຖ້າພວກຂ້ານ້ອຍຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ກໍາລັງລຸກຢູ່, ພຣະເຈົ້າທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍຮັບໃຊ້ນັ້ນຈະກອບກູ້ພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກເຕົາໄຟນັ້ນ ແລະ ພຣະອົງຈະກອບກູ້ພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງທ່ານໄດ້. 18ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງບໍ່ຊ່ວຍ, ຂ້າແດ່ກະສັດ, ພວກຂ້ານ້ອຍກໍຂໍໃຫ້ທ່ານຮູ້ວ່າ ພວກຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ຍອມຮັບໃຊ້ບັນດາພະຂອງທ່ານ ຫລື ກາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນຄຳທີ່ທ່ານໄດສ້າງຂຶ້ນນັ້ນເດັດຂາດ”.

19ແລ້ວເຈົ້າເນບູກາດເນັດຊາກໍໃຈຮ້າຍໃຫ້ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກ, ແລ້ວທ່າທີຂອງເພິ່ນທີ່ມີຕໍ່ພວກເຂົາກໍປ່ຽນໄປ. ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງໃຫ້ສຸມໄຟໃນເຕົາໃຫ້ຮ້ອນແຮງຂຶ້ນກວ່າເກົ່າອີກເຈັດເທົ່າ 20ແລະ ສັ່ງໃຫ້ພວກທະຫານທີ່ແຂງແຮງທີ່ສຸດໃນກອງທັບຂອງເພິ່ນຈັບຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກມັດໄວ້ ແລະ ໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ກໍາລັງລຸກຢູ່. 21ດັ່ງນັ້ນ ພວກທະຫານຈຶ່ງໄດ້ຈັບຊາຍສາມຄົນມັດໄວ້ ແລະ ໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ກຳລັງລຸກຢູ່, ທັງທີ່ຊາຍທັງສາມຄົນນັ້ນຍັງຄຽນຜ້າຢູ່ຫົວ, ນຸ່ງເສື້ອຄຸມ, ໂສ້ງ ແລະ ເຄື່ອງແຕ່ງກາຍອື່ນໆຂອງຕົນຢູ່. 22ຄຳສັ່ງຂອງກະສັດແມ່ນຮີບດ່ວນຫລາຍ ແລະ ເຕົາໄຟກໍຮ້ອນແຮງຈົນແປວໄຟໄດ້ຂ້າທະຫານທີ່ຈັບຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟນັ້ນຕາຍ. 23ແລ້ວຊາຍທັງສາມຄົນທີ່ຖືກມັດໄວ້ຢ່າງແໜ້ນກໍຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ກໍາລັງລຸກຢູ່.

24ຫລັງຈາກນັ້ນ ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາກໍໄດ້ລຸກຢືນຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍປະຫລາດໃຈ ແລະ ໄດ້ຖາມບັນດາທີ່ປຶກສາຂອງຕົນວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ມັດຊາຍສາມຄົນໄວ້ ແລະ ໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟບໍ່ແມ່ນບໍ?”

ພວກເຂົາໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້າແດ່ກະສັດ, ແມ່ນແລ້ວ”.

25ກະສັດໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ແຕ່ເບິ່ງແມ, ເຮົາເຫັນສີ່ຄົນກຳລັງຍ່າງຢູ່ໃນໄຟ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກມັດ ແລະ ເປັນອັນຕະລາຍແຕ່ຢ່າງໃດ ແລະ ຄົນທີສີ່ນັ້ນກໍເບິ່ງຄືກັບລູກຊາຍຂອງພະທັງຫລາຍ”.

26ດັ່ງນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາຈຶ່ງເຂົ້າໄປທີ່ປະຕູຂອງເຕົາໄຟທີ່ກຳລັງລຸກຢູ່ນັ້ນ ແລະ ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດ, ຈົ່ງອອກມາ! ຈົ່ງອອກມາບ່ອນນີ້!”

ດັ່ງນັ້ນ ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກຈຶ່ງອອກມາຈາກໄຟ, 27ແລ້ວບັນດາເສນາບໍດີ, ເຈົ້າແຂວງ, ຜູ້ວ່າການ, ທີ່ປຶກສາຕ່າງກໍພາກັນມາຫຸ້ມເບິ່ງຄົນທັງສາມ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນວ່າໄຟບໍ່ໄດ້ເຮັດອັນຕະລາຍຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາເລີຍ, ຜົມຂອງພວກເຂົາກໍບໍ່ໄໝ້ແມ່ນແຕ່ເສັ້ນດຽວ; ເສື້ອຄຸມຂອງພວກເຂົາກໍບໍຖືກເຜົາ, ແລະ ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ກິ່ນໄໝ້ຢູ່ນຳພວກເຂົາ.

28ດັ່ງນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຂອງຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ສົ່ງເທວະດາຂອງພຣະອົງມາ ແລະ ຊ່ວຍກອບກູ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ! ພວກເຂົາໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ລະເມີດຄຳສັ່ງຂອງກະສັດ ແລ້ວຍອມຕາຍດີກວ່າໄປຮັບໃຊ້ ຫລື ກາບໄຫວ້ພະອື່ນນອກຈາກພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ. 29ເຫດສະນັ້ນ, ເຮົາຂໍປະກາດຄຳສັ່ງວ່າ ພົນລະເມືອງຊາດໃດ ຫລື ພາສາໃດທີ່ກ່າວສິ່ງໃດຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຂອງຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກກໍຈະຖືກຕັດເປັນຕ່ອນໆ ແລະ ເຮືອນຂອງພວກເຂົາກໍຈະກາຍເປັນຊາກຫັກພັງ. ເພາະບໍ່ມີພະອື່ນໃດສາມາດຊ່ວຍໄດ້ເຖິງປານນີ້”.

30ຫລັງຈາກນັ້ນ ກະສັດກໍໄດ້ເລື່ອນຕຳແໜ່ງໃຫ້ແກ່ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບັດເນໂກໃຫ້ສູງຂຶ້ນໃນແຂວງບາບີໂລນ.

اکنون انتخاب شده:

ດານີເອນ 3: LCV

های‌لایت

کپی

مقایسه

به اشتراک گذاشتن