Exodus 20
20
Y Deg Gorchymyn
(Deuteronomium 5:6-21)
1A dyma Duw yn dweud fel yma:
2“Fi ydy’r ARGLWYDD, eich Duw chi.
Fi wnaeth eich achub chi o wlad yr Aifft,
lle roeddech chi’n gaethweision.
3Does dim duwiau eraill i fod gen ti, dim ond fi.
4Paid cerfio eilun i’w addoli –
dim byd sy’n edrych fel unrhyw aderyn, anifail na physgodyn.
5Paid plygu i lawr a’u haddoli nhw.
Dw i, yr ARGLWYDD dy Dduw di, yn Dduw eiddigeddus.
Dw i’n cosbi pechodau’r rhieni sy’n fy nghasáu i,
ac mae’r canlyniadau’n gadael eu hôl ar y plant am dair i bedair cenhedlaeth.
6Ond dw i’n dangos cariad di-droi’n-ôl am fil o genedlaethau
at y rhai sy’n fy ngharu i ac yn gwneud beth dw i’n ddweud.
7Paid camddefnyddio enw’r ARGLWYDD dy Dduw.
Fydda i ddim yn gadael i rywun sy’n camddefnyddio fy enw ddianc rhag cael ei gosbi.
8Cofia gadw’r dydd Saboth yn sbesial.
Mae’n ddiwrnod cysegredig, gwahanol i’r lleill.
9Gelli weithio ar y chwe diwrnod arall, a gwneud popeth sydd angen ei wneud.
10Mae’r seithfed diwrnod i’w gadw yn Saboth i’r ARGLWYDD.
Does neb i fod i weithio ar y diwrnod yma –
ti na dy feibion a dy ferched, dy weision na dy forynion chwaith;
dim hyd yn oed dy anifeiliaid nac unrhyw fewnfudwr sy’n aros gyda ti.
11Mewn chwe diwrnod roedd yr ARGLWYDD wedi creu y bydysawd,
y ddaear, y môr a phopeth sydd ynddyn nhw;
wedyn dyma fe’n gorffwys ar y seithfed diwrnod.
Dyna pam wnaeth Duw fendithio’r dydd Saboth,
a’i osod ar wahân, yn ddiwrnod wedi’i gysegru.
12Rhaid i ti barchu dy dad a dy fam,
a byddi’n byw yn hir yn y wlad mae’r ARGLWYDD dy Dduw yn ei rhoi i ti.
13Paid llofruddio.
14Paid godinebu.#20:14 godinebu sef, person priod yn cael rhyw gyda rhywun arall.
15Paid dwyn.
16Paid rhoi tystiolaeth ffals yn erbyn rhywun.
17Paid chwennych#20:17 chwennych sef, awydd cryf i gael rhywbeth. tŷ rhywun arall.
Paid chwennych ei wraig, na’i was, na’i forwyn, na’i darw, na’i asyn,
na dim byd sydd gan rywun arall.”
Yr angen am ganolwr
(Deuteronomium 5:22-33)
18Roedd y bobl wedi dychryn o achos y mellt a’r taranau, sŵn y corn hwrdd,#20:18 corn hwrdd Hebraeg, shoffar. a’r mynydd yn mygu. Roedden nhw’n crynu mewn ofn, ac eisiau cadw ddigon pell i ffwrdd. 19Dyma nhw’n dweud wrth Moses, “Siarad di gyda ni, a gwnawn ni wrando. Paid gadael i Dduw siarad â ni, neu byddwn ni’n marw.” 20Dyma Moses yn ateb, “Peidiwch bod ag ofn. Mae Duw yn eich profi chi, ac eisiau i chi ei barchu e, i chi stopio pechu.” 21Felly dyma’r bobl yn cadw ddigon pell i ffwrdd, tra aeth Moses at y cwmwl trwchus lle roedd Duw.
Sgrôl yr Ymrwymiad
22Dyma’r ARGLWYDD yn dweud wrth Moses, “Dwed fel hyn wrth bobl Israel: ‘Dych chi wedi gweld sut dw i wedi siarad â chi o’r nefoedd. 23Rhaid i chi beidio gwneud duwiau eraill o arian ac aur i chi’ch hunain. 24Codwch allor o bridd i mi, ac aberthu defaid, geifr a gwartheg arni – yr offrymau i’w llosgi’n llwyr a’r offrymau i gydnabod daioni’r ARGLWYDD. Ble bynnag fydda i’n cael fy anrhydeddu, bydda i’n dod atoch chi ac yn eich bendithio chi. 25Os codwch allor o gerrig, rhaid iddyn nhw beidio bod yn gerrig sydd wedi’u naddu. Os bydd cŷn wedi’i defnyddio arni, bydd yr allor wedi’i halogi. 26A pheidiwch dringo grisiau i fynd at fy allor, rhag i’ch rhannau preifat gael eu gweld.’”
اکنون انتخاب شده:
Exodus 20: bnet
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
© Cymdeithas y Beibl 2023