प्रकाशितवाक्य 18
18
बाबेल दा नाश
1एस थमां बाद आऊँ एक सोर्गदूत गी सोर्ग थमां उतरदे दिखया, जिसी बड़ा आक्क आसल हा; ते तरती ओदे तेज कन्ने चमक उठी।
2उस्स ने उच्चे शब्द कन्ने पकारीयै गलाया “डिगी गीया, बड़ा बेबीलोन डिगी गीया ऐ! ओ दोष्टआत्मायें दा नवास, ते अर एक दोष्टआत्मायें दा अड्डा, ते अर एक गन्दा ते बैर आला पैंछी दा अड्डा ओई गीया।
3किके ओदे ब्यभिचार दी खतरनाक शराव दे कारन सारीयां जातीयां डिगी गईयां न,
ते तरती दे राजें उस्स कन्ने ब्यभिचार कित्ता ऐ,
ते तरती दे बपारी उस्स दी सुख विलास दे मते ओनें दे कारन सोखे ओए न।”
4पी आऊँ सोर्ग थमां एक ते शब्द सुनया, “ए मेरे लोको, उस्स बिचा निकली आओ के तोस ओदे पापें च शामल नेई उओ, ते उस्स दी बिपतियें बिचा कोई थआड़े उपर आई नेई पवै।
5किके ओदे पापें दा टेर सोर्ग तकर पूजी गेदा ऐ,
ते ओदे अतर्म परमेसर गी याद आए न।
6जियां उस्स ने तुसें दिता ऐ उय्यां गै उसी बी देओ,
ते ओदे कम्में ए लेखा उसी दो गुणा बदला देओ;
जेस कटोरे च उस्स ने परी दिता हा उसी च उस्स आसतै दो गुणा परी देओ।
7जिन्नी उस्स ने अपनी बड़ाई कित्ती ते सुख विलास कित्ता,
उन्नी उसी पीड़ ते दुःख देओ;
किके ओ अपने मन च आखदी ऐ, आऊँ रानी ओई गेदी ऐं,
विधवा नेई; ते शोक च कदें बी नेई पोगी।
8इसै आसतै एक गै धयारे च उस्स उपर बिपतियाँ आई पोघंन,
मतलब मौत, ते बसोस, ते काल; ते ओ अग्गी च पसम कित्ती जाघंन,
किके उस्स दा न्यायी प्रभु परमेसर सामर्थमान ऐ।”
बाबेल लेई वलाव
9“तरती दे राजा जिन्हैं ओदे कन्ने ब्यभिचार ते सुख विलास कित्ता, जेस ले ओदे जलने दा तुंआ दिखगन, ते उस्स आसतै रोघंन ते छाती पिटघंन। 10उस्स दी पीड़ दे डर दे मारे ओ बड़ी दूर खड़ोईयै आखघन,
ए बेबीलोन! ए सख्त राज्य,
आय! आय! कड़ी पले च गै तुगी दंड मिली गीया ऐ।”
11“तरती दे बपारी उस्स आसतै रोघंन ते कलपघंन, किके हूंन कोई उंदा माल नेई खरीदग; 12मतलब सोना, चांदी, रत्न, मोती, ते मलमल, ते बैंजनी, रेशमी, ते लाल रंग दे कपड़े, ते अर चाली दा सुगन्धित काठ, ते हथी दंद दी अर चाली दी चीजां, ते मते कीमती काठ ते पीतल ते लोए ते संगमरमर दी सारी भांति दियां चीजां, 13ते दाल चीनी, मसाले, तूफ, इन्न, लोबान, शराव, तेल, मैदा, कनक, गाए दांद, पिड्डां-बकरीयां, कोड़े रथ ते दास, ते मनुक्खें दे प्राण। 14हूंन मन दे पाभने फल तेरे थमां जांनदे रे, ते सुआद ते पड़किली चीजां तेरे थमां दूर ओईयां न, ते हूंन ओ कदें बी नेई मिलघंन। 15इन चीजें दे बपारी जेड़े ओदे रहें सोखे ओई गे हे, उस्स दी पीड़ दे डर दे मारे दूर खड़ोई जाघंन, ते रोंदे ते कलपदे ओई आखघन,”
16“आय! आय! ए बड़ा शैर जेड़ा मलमल, ते बैंजनी ते लाल रंग दे कपड़े लाए दा हा,
ते सोने ते रत्नों ते मोतियें कन्ने सजे दा हा;
17कड़ी पले च गै उस्स दा ऐसा पारी तन नाश ओई गीया।”
अर एक माझी ते यात्री ते मल्लाह, ते जिन्नें समुंद्र थमां कमांदे न, सारे दूर खड़े ओए, 18ते ओदे जलने दा तुंआ दिखियै जोरियै बोलघंन, केड़ा शैर एस बड्डे शैर जेया ऐ? 19ते अपने-अपने सिरे उपर तूल सुट्टी देघंन, ते रोंदे ओई ते कलपदे ओई करलाई करलाईयै आखघन,
आय! आय! ए बड़ा शैर जेसदी सम्पति दे रहें समुंद्र दे सारे चाज आले सोखे ओई गै हे, कड़ी पले च गै उजाडी गीया।
20“ए सोर्ग, ते ए पवित्र लोको, ते प्रेरितो, ते पविखवक्ताओ, उस्स उपर खुशी करो, किके परमेसर ने न्याय करियें उस्स कन्ने तेरा बदला लेता ऐ!”
बाबेल दे नाश दी खीरी कड़ी
21पी एक जोरे आला सोर्गदूत ने बड़ी चक्की दे पाट जेया एक बट्टे चुकया, ते ए आखीयै समुंद्र च सुट्टी दिता,
“बड़ा शैर बेबीलोन इयां गै बड्डे जोरे कन्ने डिगाई दिता जाग,
ते पी कदें बी उस्स दा पता नेई चालग।
22वीणा बजाने आले, ते गाने आलें, ते बोंसली बजाने आलें, ते तुरी फुकने आलें दा शब्द पी कदें बी तुगी सनाई नेई देग;
ते कुसे उघम दा कोई कारीगर बी पी कदें तेरे च नेई मिलग;
ते चक्की दे चलाने दा शब्द पी कदें तेरे च नेई सनोचग;
23ते दियै दी लो पी कदें तेरे च नेई चमकग, ते मराज ते लाड़ी दा शब्द पी कदें तेरे च सनाई नेई देग;
किके तेरे बपारी तरती दे प्रधान हे,
ते तेरे टोने कन्ने सारीयां जातीयां परमाई दियां हियां।
24औने पविखवक्ता ते पवित्र लोकें, ते तरती उपर सारे नाश कित्ते दा खून उसी च पाया गीया।”
اکنون انتخاب شده:
प्रकाशितवाक्य 18: DOG
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.