Marc 15
15
Crist gerbron Peilat
1Cyn gynted ag y daeth y bore ymgynghorodd y prif offeiriaid gyda’r henuriaid ac athrawon y Gyfraith a’r holl Gyngor; ac wedi rhwymo’r Iesu fe aethon nhw ag ef i’w roi i ofal Peilat. 2Gofynnodd hwnnw iddo, “Ai ti yw Brenin yr Iddewon?”
Atebodd yntau, “Ti sydd yn ei ddweud.”
3Fe ddaeth y prif offeiriaid a’i gyhuddo o lawer o bethau. 4Unwaith eto gofynnodd Peilat iddo, “Oes gennyt ti ddim ateb? Fe weli faint o gyhuddiadau maen nhw’n eu dwyn i’th erbyn.”
5Ond nid atebodd yr Iesu air ymhellach, er mawr syndod i Beilat.
6Yn ystod yr ŵyl arferai’r rhaglaw ryddhau un carcharor, yr un y gofynnen nhw amdano. 7A digwyddai fod dyn a elwid Barabbas yn y ddalfa gyda’r gwrthryfelwyr a laddodd rai pobl yn ystod y terfysg. 8Felly, pan aeth y dyrfa i fyny a dechrau gofyn iddo wneud fel yr arferai iddyn nhw, 9atebodd Peilat, “Hoffech chi i mi ryddhau i chi Frenin yr Iddewon?” 10Oherwydd fe wyddai mai o genfigen y daethon nhw â’r Iesu o’i flaen.
11Ond dyma’r prif offeiriaid yn cynhyrfu’r dyrfa er mwyn cael Peilat i ryddhau Barabbas iddyn nhw yn hytrach na’r Iesu. 12Unwaith eto gofynnodd Peilat iddyn nhw, “Beth a wnaf, felly, â Brenin yr Iddewon?”
13A dyna nhw’n gweiddi, “Croeshoelia ef.”
14“Ond pa ddrwg wnaeth ef?” gofynnodd Peilat iddyn nhw.
Gweiddi’n uwch eto a wnaeth y dyrfa, “Croeshoelia ef.”
15Felly, yn ei awydd i ryngu bodd y dyrfa, gollyngodd Peilat Barabbas yn rhydd iddyn nhw, gan orchymyn chwipio’r Iesu a mynd ag ef i’w groeshoelio.
Y milwyr yn gwawdio’r Iesu
16Aeth y milwyr â’r Iesu i mewn i’r neuadd, ym mhlas y rhaglaw, a galw ynghyd yr uned filwrol yn llawn. 17Yna fe roeson nhw wisg borffor amdano a phlethu coron o ddrain a’i rhoi ar ei ben a 18dechrau ei gyfarch, “Henffych well, Brenin yr Iddewon,” 19yna curo ei ben â gwialen a phoeri arno, gan blygu glin mewn ffug-wrogaeth iddo. 20Wedi ei wawdio, a thynnu’r wisg borffor oddi amdano, a rhoi ei ddillad ei hun yn ôl amdano, fe aethon ag ef ymaith i’w groeshoelio.
Y croeshoeliad
21Roedd Simon o Gyrene, tad Alecsander a Rwffws, yn digwydd mynd heibio ar ei ffordd o’r wlad, a gorfododd y milwyr ef i gario croes yr Iesu. 22Fe ddaethon nhw ag ef i’r lle a elwid Golgotha, (ystyr yr enw yw, lle’r Benglog). 23Cynigiwyd iddo win chwerw ond fe’i gwrthododd. 24Yna hoeliwyd ef i’r groes, a rhannu ei ddillad ymhlith ei gilydd gan fwrw coelbren i benderfynu rhan pob un. 25Naw o’r gloch y bore oedd hi pan hoeliwyd ef i’r groes; 26ac fel hyn y darllenai’r ysgrifen a ddangosai’r cyhuddiad yn ei erbyn: BRENIN YR IDDEWON. 27Gydag ef croeshoeliwyd dau leidr pen-ffordd, un ar y dde iddo a’r llall ar y chwith.
Ymddygiad y tystion
29Ac roedd rhai, wrth fynd heibio, yn ei wawdio gan ysgwyd eu pennau a dweud, “Ha, ti oedd yn mynd i dynnu’r Deml yn sarn a’i hail-godi mewn tridiau, 30tyrd i lawr oddi ar y groes ac achub dy hunan.”
31Yr un modd fe wnaeth y prif offeiriaid ac athrawon y Gyfraith ef yn destun sbort rhyngddyn nhw a’i gilydd, “Achubodd eraill, ond ni all ei achub ei hun. 32Gadewch i ni weld y Meseia, Brenin Israel, yn dod i lawr yn awr oddi ar y groes, ac fe’i credwn.”
Dannod iddo hefyd a wnaeth y rhai a gafodd eu croeshoelio gydag ef.
Yr Iesu’n trengi
33Ganol dydd aeth hi’n dywyll dros y wlad i gyd, a pharhaodd felly hyd dri o’r gloch y prynhawn; 34ac am dri llefodd yr Iesu’n uchel, “Eloi, Eloi, lama sabachthani!” hynny yw, “Fy Nuw, fy Nuw, paham y cefnaist arnaf fi?”
35O glywed hyn dywedodd rhywrai a safai yn ymyl, “Clywch, y mae’n galw ar Eleias.”
36Rhedodd rhywun a llanw ysbwng â gwin chwerw, ei osod ar wialen, a’i roi iddo i’w yfed, gan ddweud, “Gedwch i ni weld a ddaw Eleias i’w dynnu ef i lawr.”
37Yna rhoddodd yr Iesu lef uchel, a bu farw. 38Fe rwygwyd llen y Deml yn ddwy, o’r pen uchaf i’r godre. 39Ac wedi gweld y ffordd y bu farw dywedodd y canwriad a safai gyferbyn ag ef, “Mewn difri calon, roedd y dyn hwn yn fab i Dduw.”
Y gwragedd ffyddlon
40Roedd nifer o wragedd yno hefyd yn cadw golwg o bell, ac yn eu plith Mair o Fagdala, a Mair mam Iago’r ieuaf, a Joses, a hefyd Salome — 41gwragedd a fu’n ei ddilyn a gweini arno pan oedd yng Ngalilea, a nifer o wragedd eraill a ddaethai gydag ef i Jerwsalem.
42Erbyn hyn roedd hi’n hwyr y dydd, a chan ei bod yn ddydd paratoi, hynny yw, y dydd cyn Dydd Gorffwys yr Iddewon, 43daeth Joseff o Arimathea, cynghorwr o fri — yntau’n un a ddisgwyliai’n eiddgar am ddyfodiad teyrnasiad Duw — a mentrodd fynd at Beilat a gofyn iddo am gorff yr Iesu. 44Synnodd Peilat o gael ar ddeall ei fod eisoes wedi marw. Danfonodd felly am y canwriad, a gofyn iddo a oedd wedi bod yn farw’n hir. 45Wedi cael gwybod hyn gan y canwriad, rhoddodd ganiatâd i Joseff gymryd y corff. 46Felly, prynodd Joseff liain, a thynnodd gorff yr Iesu i lawr o’r groes, a lapio’r lliain amdano; yna, dododd ef mewn bedd a naddwyd o’r graig, a rholio carreg ar draws yr agoriad. 47Gwelodd Mair o Fagdala a Mair mam Joses y man y rhoddwyd ei gorff i orwedd.
اکنون انتخاب شده:
Marc 15: FfN
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
© Cymdeithas y Beibl 1971
© British and Foreign Bible Society 1971
