آیات محبوب کتاب مقدس از مزامیر 94

به اشتراک گذاشتن

در زیادی اندیشه‌های دل من، تسلّی‌های تو جانم را آسایش بخشید.

چون گفتم که «پای من می‌لغزد»، پس رحمت تو، ‌ای خداوند، تکیه‌گاهم شد.

لیکن خداوند برای من قلعه بلند است و خدایم صخره پناهگاه من است.

ای خداوند، خوشا به حال شخصی که او را ادب می‌نمایی و از شریعت خود او را تعلیم می‌دهی

اگر خداوند مددکار من نمی‌بود، جان من به زودی در خاموشی ساکن می‌شد.

زیرا خداوند، قوم خود را رد نخواهد کرد و میراث خویش را ترک نخواهد نمود.