آیات محبوب کتاب مقدس از مزامیر 71

به اشتراک گذاشتن

زیرا‌ ای خداوند یَهوْه، تو امید من هستی و از طفولیتم اعتماد من بوده‌ای.

برای من صخره سکونت باش تا همه وقت داخل آن شوم. تو به نجات من امر فرموده‌ای، زیرا صخره و قلعه من تو هستی.

و امّا من دائم امیدوار خواهم بود و بر همه ستایش تو خواهم افزود.

در تو، ‌ای خداوند، پناه برده‌ام، پس تا به ابد خجل نخواهم شد.

دهانم از ستایش تو پر است و از شوکت تو تمامی روز.

زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و نجاتت را تمامی روز. زیرا که حدود شماره آن را نمی دانم.